Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Poderemos librarnos doutro “Prestige”?

Puxéronse en marcha varios proxectos paira mellorar a seguridade marítima

Mareas negras producidas por buques cargueiros fronte á costa de Galicia: Polycommander en 1970, Urkiola en 1976, Andrios Patria en 1978, Casón en 1987, Mar Exeo en 1992 e Prestige en 2002. Tras cada accidente, as promesas de accións paira evitar este tipo de catástrofes por parte dos responsables institucionais sucedéronse… até a seguinte vez. Anualmente, 13.000 buques con mercadorías perigosas navegan cerca do litoral galego. Nos próximos cincuenta anos, o 70% dos aproximadamente 150.000 millóns de toneladas das reservas de petróleo coñecidas bordearán a costa galega. Ante este panorama, parece inevitable que nos próximos anos vólvanse a producir máis catástrofes ecolóxicas deste tipo. Que se está facendo paira poder evitalas?

Que se prometeu... e que se está facendo

Entre os diversos estudos que se realizaron acerca das actuacións que levaron a cabo os días e os meses que seguiron á catástrofe destaca o elaborado paira a Xunta por técnicos de Meteo Galicia e do Centro de Control do Medio Mariño de Vilaxoán. Tras meses de simulacións sobre o que ocorrería si remolcásese o buque a seis zonas distintas do litoral galego, defenden que a decisión que tomou o Goberno de levar o petroleiro lonxe da costa foi “o mal menor”.

Fronte a este estudo, Rafa Villar, portavoz nacional da Plataforma Nunca Máis, cre que non se tomaron as medidas necesarias paira previr un suceso similar ao que orixinou o Prestige, “dado que nin se desenvolveron actuacións que preveñan novos accidentes marítimos nas nosas costas, nin tampouco existen máis e mellores medios paira evitar que un accidente no mar transfórmese nunha catástrofe ambiental”.

Se atendemos aos compromisos da Administración tras o accidente, veremos que se puxeron en marcha varios proxectos paira mellorar a seguridade marítima. Aínda que se prometeu a construción paira 2005 de catro remolcadores de gran potencia paira a loita contra a contaminación, finalmente só se disporá de dous novos barcos polivalentes, os de menor potencia (124 toneladas de tiro), que se están construíndo en Estaleiros Armón en Vigo. Uno deles quedará amarrado en Galicia e fontes da Sociedade de Salvamento e Seguridade Marítima (Sasemar) precisan que será o que substitúa a un dos que xa están en funcionamento, a Ría de Vigo.

En calquera caso, queda por saber cal é o modelo de salvamento polo que se optará na actualidade. En plena crise do Prestige, o actual goberno propuxo un sistema de gardacostas similar ao de Estados Unidos -con apoio da Armada- . Ao parecer, a estratexia podería basearse nun consenso político que reforzaría o peso do público no sistema de salvamento. A negociación vía intercambio de faxes que a Ría de Vigo mantivo co operador do Prestige atrasou o rescate do petroleiro máis de tres horas e deixou en evidencia un modelo de salvamento con graves carencias. En todo caso, fontes de Sasemar advirten de que o catro remolcadores públicos coexistirán cos das subcontratas privadas. Segundo outras fontes, o máis probable é que as embarcacións do Goberno sitúense nas zonas máis perigosas e as das subcontratas en áreas menos conflitivas.

Na primavera de 2003, aprobouse cun orzamento global de 13 millóns de euros o financiamento de medio centenar de traballos paira investigar o alcance do desastre durante un prazo de tres anos. Nestes momentos, os científicos dunha ducia de proxectos están pendentes de recibir o mesmo hidrocarburo que hai dous anos alagou as costas galegas. O fuel que transportaba o petroleiro tiña como destino China e é moi difícil de atopar en Europa, onde non se utiliza comercialmente.

En canto á falta de medios materiais, tanto Sasemar como a Xunta compraron produtos paira tratar de afrontar una marea negra. Así, cóntase cunha nave no polígono da Grela (A Coruña) na que existen 40 quilómetros de barreiras anticontaminación -cando empezou a marea negra apenas había sete quilómetros e durante toda a crise utilizáronse 70-, así como diversos recursos e material paira facer fronte a un posible vertido.

Ademais da falta de medios materiais, outra das grandes críticas que recibiu a Administración foi a falta de organización e de especialistas que puidesen tomar decisións de maneira urxente e, sobre todo, acertadas. Sobre este asunto, Sasemar xa creou un Grupo de Intervención Rápida de carácter permanente, formado por catro técnicos especializados en respostas inmediatas, así como dous paneis de expertos encargados de avaliar as emerxencias.

No terreo económico ninguén sabe aínda canto diñeiro vai supor finalmente o accidente e as súas consecuencias. E no terreo xudicial, o único proceso en trámite que se segue en España desenvólvese no Xulgado de Instrución Número 1 de Corcubión desde novembro de 2002 contra o capitán, o xefe de máquinas, o primeiro oficial e o director de operacións da armadora do Prestige, por posibles delitos contra o medio ambiente e de desobediencia. Pola súa banda, Nunca Máis imputou á comisión de delitos contra o medio ambiente ao Delegado do Goberno en Galicia, ao Director Xeral da Mariña Mercante e ao Capitán Marítimo de Coruña, proceso que se atopa en fase de instrución previa.

Pola súa banda, a organización ecoloxista Greenpeace denunciou que aínda non se publicou ningún informe oficial de avaliación dos impactos do Prestige, e ofreceu un decálogo con consellos para que non volva producirse:

1.- Revisar o Plan Galicia baixo criterios de sustentabilidade nun proceso de participación pública.

2.- Retirar o proxecto do Porto Exterior da Coruña polo seu inviabilidad técnica, económica e ambiental.

3.- Levar a cabo una avaliación integral do impacto do Prestige e garantir a investigación científica a longo prazo.

4.- Crear una rede de áreas mariñas protexidas.

5.- Elaborar urxentemente un Plan de Continxencias paira Accidentes Marítimos.

6.- Facer públicos os datos relativos aos residuos xerados pola marea negra.

7.- Facer públicos os estudos epidemiolóxicos.

8.- Seguir a extracción de fuel do pecio.

9.- España debe promover, ante a Unión Europea e a Organización Marítima Internacional, un cambio no réxime de responsabilidade en caso de accidente.

10.- Debe crearse una comisión de seguimento, coa participación de todos os axentes implicados.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 3]
  • Ir á páxina seguinte: Nova normativa »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións