Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Poderemos librarnos doutro “Prestige”?

Puxéronse en marcha varios proxectos paira mellorar a seguridade marítima

Mareas negras producidas por buques cargueiros fronte á costa de Galicia: Polycommander en 1970, Urkiola en 1976, Andrios Patria en 1978, Casón en 1987, Mar Exeo en 1992 e Prestige en 2002. Tras cada accidente, as promesas de accións paira evitar este tipo de catástrofes por parte dos responsables institucionais sucedéronse… até a seguinte vez. Anualmente, 13.000 buques con mercadorías perigosas navegan cerca do litoral galego. Nos próximos cincuenta anos, o 70% dos aproximadamente 150.000 millóns de toneladas das reservas de petróleo coñecidas bordearán a costa galega. Ante este panorama, parece inevitable que nos próximos anos vólvanse a producir máis catástrofes ecolóxicas deste tipo. Que se está facendo paira poder evitalas?

Nova normativa

Os organismos internacionais competentes en seguridade marítima aprobaron varias iniciativas:

  • Un bo exemplo é o de Estados Unidos que, segundo Carlos Agulló de La Voz de Galicia, tras a catástrofe do Exxon Valdez en 1989, puxo en marcha uns estritos mecanismos que “na práctica, empuxan cara a Europa aos barcos de casco único e ás empresas menos transparentes”.
  • O 1 de xuño de 2004 entraba en vigor un “Dispositivo de Separación” consistente en catro carrís determinados de circulación paira buques con mercadorías convencionais e perigosas. Uno deses carrís discorre a 48 millas da costa, onde ademais non chegan os radares españois, aínda que segundo Sasemar está a modificarse a infraestrutura de radares paira poder controlar este dispositivo. Na actualidade, por tanto, un buque como o Prestige, que se afundiu a máis de 140 millas da costa galega, podería navegar a menos de 50 millas.
  • O pasado 15 de outubro aprobábase o establecemento dunha Zona Marítima Especialmente Sensible da Costa Atlántica Europea (ZMES). Esta ZMES, apunta a Administración, ten como medida adicional de protección un sistema de notificación obrigatoria paira buques que transporten hidrocarburos pesados que entrará en vigor o 1 de xullo de 2005, una notificación que xa era obrigatoria antes nesta zona.
  • En canto aos petroleiros monocascos, a Organización Marítima Internacional (OMI) e a Unión Europea (UE) aprobaron una medida que entrará en vigor o 1 de marzo de 2005 paira prohibir o seu tránsito, aínda que a norma amplía o prazo até 2015. Os petroleiros monocasco dispoñen unicamente dunha barreira de separación entre os tanques de petróleo e o mar, polo que son máis vulnerables. O Fondo Internacional de Indemnización de Danos debidos á contaminación por hidrocarburos aprobou un novo protocolo, que se espera entre en vigor a principios de 2005, polo que se eleva o límite de indemnización a 1.000 millóns de euros (dos 171 millóns iniciais). E aínda que a UE prohibiu a entrada en portos europeos de fuel pesado en buques monocasco, ese tipo de fuel supón soamente ao redor do 5% do total de produtos petrolíferos que entran en Europa, como apunta Juan López de Uralde, director de Greenpeace España.
  • Doutra banda, a industria petroleira ha advertido á UE de que a proposta de estender aos barcos monocasco de menos de 5.000 toneladas a prohibición de transportar crus pesados provocará un importante problema de abastecemento de fuel, betunes, lubricantes e alcatráns, e lembran nun informe que acaban de facer público que só 181 dos 4.300 buques tanque de menos de 5.000 toneladas teñen dobre casco. “Non hai ningunha fórmula que permita de forma inmediata a substitución dos barcos monocasco por outros de dobre casco”, aseguran.

    Segundo Jorge Pueyo, catedrático de Dereito Internacional Público da Universidade de Santiago de Compostela, “a experiencia demóstranos que antes e despois do Prestige os Estados membros da UE e as propias institucións comunitarias só lexislan a golpe de traxedia, o que de xeito evidente reflicte a falta dunha decidida vontade política -condicionada polos intereses dos sectores que dominan o trafico marítimo- á hora, cando menos, de aproveitar os medios e mecanismos que, aínda que limitados, ofrécenos o Dereito do Mar paira controlar e restrinxir a navegación de buques subestándar”. Por exemplo- engade- os gobernos de Grecia, Malta e Chipre utilizaron o seu dereito de bloqueo na Unión Europea paira evitar que saia adiante una Directiva Europea que incluiría a responsabilidade penal paira os responsables de accidentes marítimos con resultado de contaminación, e nada sábese dunha nova normativa que impoña un novo réxime de responsabilidade ilimitada en caso de catástrofe ambiental.

    Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións