Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Programa Auto-Oil

A UE apostou por mellorar os vehículos e combustibles para combater a contaminación

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 25deOutubrode2005
img_combustibles1

Desde comezos dos anos 90, a Unión Europea (UE) propúxose reducir a contaminación para garantir o desenvolvemento adecuado do medio ambiente, polo que ha ido desenvolvendo unha serie de normas para reducir os efectos nocivos dos carburantes e promover a fabricación de vehículos menos contaminantes. Dentro desta estratexia atópanse prográmalos Auto-Oil (1994) e Auto-Oil II (1998), que deron lugar a unha serie de directivas que obrigan á diminución progresiva das emisións permitidas nos vehículos novos e os contidos de certas sustancias en gasolinas e gasóleos, así como o establecemento de medidas de inspección e mantemento dos vehículos. Prográmalos Auto-Oil foron levado a cabo conxuntamente pola Comisión Europea (CE) e as asociacións do petróleo e de fabricantes de coches Prográmalos Auto-Oil foron levados a cabo conxuntamente pola Comisión Europea (CE) e as asociacións do petróleo e de fabricantes de coches. Desta maneira, tratábase de establecer un diálogo entre as partes implicadas e que participasen os expertos especializados, para poder garantir uns resultados baseados na mellor información científica dispoñible.

No apartado dos carburantes para automoción, a UE establece as súas especificacións e os métodos de ensaio para realizar as súas medicións. Estas esixencias son revisadas con certa frecuencia e deben estar de acordo todos os estados membro. En consecuencia, a normativa europea ha fixado unha redución dos valores límites de emisión de certos gases contaminantes nos novos vehículos, así como unha serie de prazos para eliminar ou rebaixar da gasolina e o diesel os principais axentes contaminantes, como o xofre, o benceno, o chumbo ou o dióxido de carbono (CO2). Así mesmo, estableceuse o control das emisións de vehículos mediante sistemas que avisan ao condutor cando se produza algunha anomalía. Por outra banda, obrígase ao último usuario e/ou propietario a entregar, sen custo algún, o seu vehículo ao final da súa vida útil nunha instalación autorizada de tratamento. Con esta medida preténdese reducir e descontaminar os residuos que van ao vertedoiro e recuperar os materiais para a súa reciclaxe.

Img

Segundo os responsables comunitarios, as medidas adoptadas como consecuencia do seguimento de Prográmalos Auto-oil supuxeron unha importante mellora no control das emisións do sector do transporte, acelerada en moitos países mediante incentivos, ao favorecer a implantación de novos vehículos e combustibles. Ademais, contribuíron á formulación de normas suficientemente flexibles para ir ao paso das novidades tecnolóxicas, políticas e comerciais. Con todo, recoñecen que as melloras se viron mitigadas polo importante crecemento da demanda de transporte. Ademais, aínda que a análise arroxou algúns resultados útiles sobre as medidas que deben tomarse no sector do transporte, tamén suxire que se preste máis atención a outras fontes de emisións para poder obter novas melloras na calidade do aire.

Auto-Oil tamén permitiu extraer conclusións útiles para a elaboración da política futura en materia de calidade do aire. Neste sentido, os seus responsables afirman que é necesario desenvolver os coñecementos científicos sobre as relacións entre os obxectivos en materia de emisións e os requisitos de calidade do aire, así como a adopción dun enfoque que integre as distintas fontes de emisións, axentes e medidas. Así, unha das conclusións esenciais de Auto-Oil II é que a limitación exclusiva aos transportes por estrada e a determinadas fontes de emisión específicas non garante solucións cunha boa relación de rendibilidade, polo que será necesario ter en conta o grao de penetración no mercado das solucións alternativas ao motor de combustión interna. Por iso, estímase que a eficiencia enerxética será clave en futuro próximo do automóbil.

Sustancias nocivas dos carburantes

Os vehículos a motor representan a fonte de maior contaminación ambiental Os vehículos a motor representan a fonte de maior contaminación ambiental, xa que son os principais xeradores de monóxido de carbono (CO), óxidos de nitróxeno (NOx), compostos orgánicos volátiles (COV) e gases responsables do efecto invernadoiro (CO2 e metano). Unha lista coas sustancias máis perigosas para o medio ambiente elaborada pola Axencia de Protección Ambiental dos Estados Unidos establecía que entre o cinco sustancias máis nocivas hai dúas asociadas cos carburantes: o chumbo e o benceno. A gasolina xera, ademais, outros contaminantes a través dos seus vapores e mediante a combustión.

Ademais do seu efecto sobre o medio ambiente, os axentes contaminantes asócianse a enfermidades como cancro, dificultades respiratorias, problemas oculares, enfermidades cardiovasculares e jaquecas. Tamén corroen materiais e atacan a todo tipo de vexetación. De feito, a CE estima que os custos externos, incluídos os médicos, que deveñen da contaminación atmosférica causada polos vehículos de motor alcanzan o 3% do PIB da UE.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións