Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Que facer cos pneumáticos usados

Os talleres deben aceptar os pneumáticos fóra de uso e os produtores xestionar o seu correcto tratamento ambiental

img_neumaticos 1

A lei prohibe hoxe en día o abandono dos pneumáticos fóra de uso (NFU), para evitar o seu impacto no medio ambiente e reaprovecharlos como materia prima. Por tanto, os consumidores non poden desprenderse dos seus pneumáticos usados de calquera xeito. O proceso máis habitual consiste en realizar o cambio de pneumáticos nun taller, cuxos responsables teñen que aceptar os vellos e entregarllos a un xestor autorizado para o seu correcto tratamento ambiental. Agora ben, o consumidor paga por cada novo pneumático un pequeno importe para cubrir os gastos que supoña a súa xestión no futuro.

Os NFU son un residuo non biodegradable que abandonado no medio ambiente provoca un impacto visual desagradable e unha perda de espazo aproveitable. Así mesmo, o seu apilado na natureza pode converterse nun foco de contaminación e de diseminación de pragas e enfermidades. En caso de ser queimados, estes residuos poden provocar diversos efectos non desexados, como a emisión á atmosfera de gases e partículas nocivas.

Por iso, o Real Decreto 1481/2001 prohibe, desde o 1 de xaneiro de 2003, a eliminación (como vertedura ou mediante a incineración sen recuperación enerxética) de NFU enteiros e, desde o 1 de xaneiro de 2006, a dos NFU troceados. As comunidades autónomas (CC.AA.), que contan coa competencia en materia de residuos, poden sancionar a quen realicen a vertedura ilegal do pneumático. O importe económico da sanción depende de cada CC.AA., aínda que pode ascender a varios miles de euros se se considera unha infracción grave.

O proceso de valoración ten un prezo, que se cobre co “ecovalor” que paga o consumidorOs produtores están obrigados a responsabilizarse da recollida e correcta xestión de tantos NFU como novos introduzan anualmente no mercado de reposición en toda España, tal e como indica o Real Decreto 1619/2005. Para efectuar este traballo, e de paso reducir custos e garantir o mellor servizo posible, os produtores teñen a posibilidade de agruparse en sistemas integrados de xestión (SIG). No caso dos residuos de pneumáticos, SIGNUS é o principal SIG, creado por iniciativa dos actores máis importantes do sector dos pneumáticos.

Na actualidade, a gran maioría dos NFU xestionados por SIGNUS acaba nalgunha das múltiples vías de valorización , como apunta Isabel López-Rivadulla, responsable de comunicación de SIGNUS: chans de seguridade de parques infantís ou xeriátricos, mesturas bituminosas para o asfaltado de estradas, capas de drenaxe en vertedoiros, balsas de retención de augas pluviais, combustibles de substitución en acerías e en cementeiras, entre outras.

Que lle custa ao consumidor esta xestión

Os responsables de SIGNUS aseguran que, a pesar do valor de reutilización dunha parte dos pneumáticos usados e do valor comercial positivo dos materiais que se obteñen a partir do seu tratamento, a súa recollida, transporte e transformación son deficitarios. Por iso, este proceso de valoración ten un prezo, que se cobre co “ecovalor” que paga o consumidor e que equivale ao custo completo que lle suporá a SIGNUS a correcta xestión ambiental do pneumático usado.

Os consumidores poden e deben esixir o máximo aproveitamento no tratamento dos NFU, para o que se establece a obrigación legal de especificar nas facturas de venda dos pneumáticos a repercusión do “ecovalor” no seu prezo final. Segundo o RD 1619/2005, os consumidores non pagan este custo polo pneumático que deixan, senón polo que adquiren, para que unha vez que se converta en residuo póidase xestionar adecuadamente.

Os prezos vixentes en 2008 do “ecovalor” (Imposto sobre o Valor Engadido -IVE- e Imposto Xeral Indirecto Canario -IGIC- non incluídos) son os seguintes:


  • Categoría A: moto, scooter e derivados, 1,14 euros.

  • Categoría B: turismo, 1,77 euros.

  • Categoría C: camioneta, 4×4 todoterreo, pneumático de manutención pequeno e macizo, igual ou menor que 12″, e agrícola igual ou menor que 16″ ou igual ou menor que 21″, se o seu ancho é igual ou menor que 7,5″, 3,52 euros.

  • Categoría D: camión, agrícola maior que 16″ e igual ou menor que 21″, obra pública igual ou menor que 16,5″, pneumático de manutención lixeira maior que 12″ e igual ou menor que 15″, 11,12 euros.

  • Categoría E: agrícola maior que 21″ e igual ou menor que 30″ máis estreitos, obra pública maior que 16,5″ e menor ou igual que 24″, e manutención maior que 15″ e igual ou menor que 24″ e macizo de 15″, 20,14 euros.

  • Categoría F: agrícola maior que 30″, obra pública de 25″ e ancho igual ou menor que 17,5 – 25″ e macizo maior que 15″ e menor ou igual que 24″, 35,88 euros.


Estes prezos experimentaron unha redución dun 14,8% con respecto aos do ano pasado, grazas á correcta xestión e optimización de recursos, segundo López-Rivadulla. Neste sentido, desde SIGNUS afírmase que o gran potencial dos NFU permitirá máis adiante compensar gran parte dos seus custos e lograr grandes beneficios ambientais derivados de aproveitar os materiais que compoñen o pneumático como materias primas secundarias (materias que xa pasaron por un tratamento). Por iso, explican, na nova Directiva Marco de Residuos que se atopa en elaboración, o NFU é candidato a ser excluído da lista de residuos.

Pneumáticos usados en España

En 2007 xeráronse en España unhas 300.000 toneladas de pneumáticos usados procedentes da súa substitución por outros novos ou usados, así como provenientes dos despezamentos ao final da vida útil dos vehículos. De todo ese volume, os produtores que na actualidade están adheridos a SIGNUS representaron aproximadamente o 69%, é dicir, unhas 207.000 toneladas.

Durante 2007, SIGNUS recolleu 213.542 toneladas de pneumáticos, un 3,2% por encima da súa obrigación legal. Do total destas toneladas xestionadas por SIGNUS, o 91,5% foi destinada a valorización e o 8,5% a reutilización (recauchutado e venda de segunda man), cumprindo deste xeito co que marca a lei de lograr o cento por cento de valorización e reutilización do residuo.

Do resto, 40.000 toneladas eran responsabilidade dos produtores de vehículos, 12.000 de importadores de pneumáticos usados e 41.000 doutros importadores de pneumáticos novos que non se atopan en SIGNUS.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións