Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Recuperar e rexenerar a primeira liña de praia, aposta de Medio Ambiente fronte ao cambio climático

As construcións a pé de costa aceleraron e agudizado o proceso de erosión do litoral

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 03deXuñode2002

Playa
Os temporais que azoutaron as costas españolas desde novembro do ano pasado han posto de manifesto a vulnerabilidade dalgúns puntos do Mediterráneo fronte a unha hipotética subida do nivel do mar polo cambio climático. Para previr os seus posibles efectos, desde a Dirección Xeral de Costas se aposta por recuperar o dominio público e rexenerar as praias, pois a area é o maior disipador da enerxía da ondada.

A demolición do hotel de Atlanterra en Cádiz foi o exemplo máis visible da política que o Ministerio de Medio Ambiente, por medio da súa Dirección Xeral de Costas, está a levar a cabo de maneira decisiva. Pero esta recuperación do dominio público marítimo-terrestre non só se centra en grandes edificios, senón tamén en eliminar chabolas da primeira liña -algunhas levantadas sobre a mesma area da praia, como ocorre nalgunhas zonas de Canarias- e outras pequenas construcións.

Ademais, aínda que o prioritario é demoler todo aquilo que sexa ilegal, desde Costas móstrase o empeño de rescatar todas aquelas concesións de construcións anteriores a 1988 -que están nese dominio público pero que con anterioridade a esa data non estaba considerado como tal- adiantándose así en 10 anos, nuns casos, e en 40 noutros á caducidade da concesión. Todas estas construcións, legais ou ilegais, non só afean as nosas costas, senón que aceleraron e agudizaron o proceso de erosión do litoral.

Neste sentido, e co fin de resgardar as zonas máis conflitivas, tamén se están incorporando ao dominio público marítimo-terrestre terreos lindeiros. Desta forma, aproximadamente un 65% dos 11.000 quilómetros susceptibles de ser deslindados no noso litoral -declaradas zonas non urbanizables- xa se han deslindado, e desde Costas espérase que en dous anos polo menos o 90% dos expedientes restantes estean iniciados.

A este respecto, a lei de Costas impón á Administración Xeral do Estado informar, con carácter preceptivo e vinculante, dos plans de ordenación territorial ou urbanística dos municipios costeiros. Así, en 2001 informouse dun total de 485 plans urbanísticos, dos que 206 foron favorables e 279 desfavorables. A única comunidade onde houbo maior número de informes positivos que negativos foi Cataluña, con 41 favorables fronte a doce. As cifras do resto dan conta da escasa sensibilidade cara ao medio ambiente que aínda existe nalgúns consistorios. Así, en Andalucía só 28 dos plans presentados foron positivos fronte a 64 negativos, na Comunidade Valenciana 21 fronte a 27, ou en Murcia 4 fronte a 12.

Rexeneración de praias

Pero hai zonas onde a presión construtiva foi tan grande que a política de demolición resulta inviable. Nalgúns destes casos, aínda que os menos -algúns municipios do litoral valenciano e castellonenco- as construcións non están dentro do dominio público, pero si tan só a uns poucos metros por detrás. Desde a Dirección Xeral de Costas, considérase que no ano 2002 e en zonas onde a regresión é enorme, esta distancia é insuficiente, pero xa non se pode volver atrás.

Entón entra en xogo a segunda política prioritaria do Ministerio de Medio Ambiente nesta materia, que é a rexeneración das praias. En ningún caso trátase de crear unha praia artificial, senón de recuperar unha parte do litoral que pola erosión perdeu a area. Non se trata só de garantir os ingresos polo turismo, senón de protexer aos miles de persoas que viven detrás. A area é o maior disipador da enerxía da ondada.

A area que se utilizará para a rexeneración da praia pode vir de catro fontes: primeiro, da mesma fonte de achegues que habitualmente enchía esa praia, pois nese sitio existe a erosión pero noutro se ten que acumular, polo que só é necesario realizar un transvasamento de area; segundo, dos depósitos que se fan nos portos, comprobando que esta non estea contaminada; terceiro, area de interior, se pode ser, da mesma conca cedente de áridos, e en último lugar, cando todo o anterior non é viable, de xacementos de area no fondo do mar.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións