Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Salvemos ao lince!

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 26deMarzode2002
img_lincep 1

Lince
Novos esforzos para salvar “in extremis” ao lince ibérico. O ministro de Medio Ambiente, Jaume Matas, presentou onte, luns, en Xaén o Plan Integral de Manexo do Lince Ibérico dentro das áreas controladas polo organismo autónomo Parques Nacionais. O proxecto, cun orzamento de 7,5 millóns de euros, completa a estratexia de conservación desta especie emblemática deseñada en 1999, e ten como escenario as dúas principais zonas linceras de España: o Parque Nacional de Doñana e o centro Lugar Novo situado na xienense serra de Andújar.

“Os acontecementos destas semanas moveron moitas cousas”. O director de Parques Nacionais, Basilio Rada, expuxo onte durante a presentación do plan, a clave deste novo impulso ás políticas en favor do gran gato ibérico. Os “acontecementos” foron a morte nas últimas semanas de catro linces na contorna de Doñana; un probablemente de vello, outro atropelado e dous máis por causas descoñecidas. Un número alarmante, en todo caso, entre unha poboación total incerta, pero que nin os máis optimistas calculan por arriba de 400 exemplares de “lynx pardinus”, o felino máis ameazado do mundo xunto co imperial tigre de Bengala, segundo a Unión Internacional para a Conservación da Natureza.

Por mor destes feitos, Medio Ambiente activou este novo programa, que busca restaurar parte do hábitat natural do lince -reducido nun 80% nas últimas décadas- e proverlle do seu principal alimento, o coello, decimado na pasada década pola mixomatosis e pola devastadora Pneumonía Vírica Hemorrágica (NVH).

O plan busca tamén limitar os efectos doutras “pragas” humanas que contribuíron a levar ao lince ibérico a un punto de difícil retorno: os atropelos e o furtivismo, os cebos envelenados destinados en principio a outras especies. A ecuación letal complétase coa endogamia e o empobrecimiento xenético a que ven abocados os linces ante a diminución de exemplares.

Está a piques de concluír un censo que, salvo sorpresas, espérase arroxe unha cifra de entre 300 e 500 exemplares no mellor dos casos, dos 1.100 contabilizados no último reconto do ano 1989, antes de que a NVH arrasase aos coellos.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións