Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Seis cosas que deberías saber sobre as medusas

Coñecer mellor ás medusas pode axudar a evitar a súa picadura ou reducir os seus efectos se o fai

img_medusas 01 hd_

As medusas son cada vez máis frecuentes nas praias. Saber como pican, de que maneira actuar se xa o fixeron ou cales son as especies máis perigosas resulta moi útil agora que estes animais poden facer acto de presenza nos areais. Este artigo sinala, ademais, outras informacións interesantes sobre as medusas.

1. As medusas non atacan, pican por contacto

Img medusas 01
Imaxe: IHQ

Para lavar a ferida por unha medusa tense que utilizar auga salgada, nunca doceAs medusas non atacan, senón que pican cando se contacta coas súas tentáculos. Por iso, hai que evitar os movementos bruscos na auga e non tocalas nunca, aínda que estean fose do mar e parezan mortas. As células urticantes das súas filamentos poden seguir activas e desprenderse.

O emprego de cremas solares, ademais de filtrar as radiacións, actúa como capa illante fronte a tentáculos de medusas e outras especies ou sustancias tóxicas que flotan na auga.

2. Como actuar ante a picadura dunha medusa

Dor e picor inmediato, ardor, inflamación, enrojecimiento e mesmo sangrado son os síntomas máis comúns dunha picadura de medusa. En tal caso, hai que saír da auga e acudir aos socorristas. Se o estado da vítima empeora pasada media hora, débese ir de inmediato a un centro sanitario.

Para lavar a ferida tense que utilizar auga salgada (nunca doce, xa que podería romper as células urticantes). Non hai que rascarse nin fregarse a pel con area ou toallas. Pero si que hai que sacar os restos de tentáculos, se son evidentes.

Se se coñece a especie que provocou a picadura, é mellor para afinar o tratamento. Para a Pelagia noctulica, a máis común en augas españolas, recoméndase unha solución acuosa concentrada 1:1 de bicarbonato sódico. Non son aconsellables sustancias como o amoníaco, que irrita a pel, ademais de non ser efectivo para determinadas especies.

A aplicación de frío cunha bolsa de plástico enche de xeo durante uns 15 minutos alivia a dor e fai que o veleno se degrade en parte e reduza a intensidade da lesión, se non transcorreu demasiado tempo. Ao ser unha ferida hai que coidala para que non se infecte. Un antiséptico como a tintura de iodo e unha cobertura mediante vendas axudan a que cicatrice a ferida.

Img medusas 02
Imaxe: M. Martin Vicente

3. As medusas aumentan en todo o mundo

As medusas multiplícanse en todos os océanos do mundo. Os científicos sinalan varias razóns:


  • O incremento da nutrientes da auga. A contaminación que chega aos mares convértese en alimento que aproveitan con rapidez.

  • A sobrepesca. A captura de especies que compiten polo alimento ou a diminución dos seus depredadores naturais, como a tartaruga boba, tamén afectan.

  • O cambio climático. O aumento da temperatura da auga proporciónalles mellores condicións para reproducirse.


4. As medusas máis perigosas non veñen ás costas españolas

A maioría das medusas que chegan ás costas españolas non son moi daniñas e ningunha é mortal. Unha das máis habituais é a Pelagia noctulica. O seu rozamento pode producir unha lesión cutánea, cunha sensación similar á de queimarse cun arame.

Nos últimos anos víronse outras especies máis perigosas. A “carabela portuguesa”, procedente de África, divisouse nalgunhas zonas do Cantábrico e do Mediterráneo. Esta especie é capaz de producir unha dor máis intensa e síntomas que poden acabar na hospitalización do afectado. Unha cubomedusa da especie Carybdea marsupialis, propia de augas tropicais, viuse por primeira vez nas praias de Denia (Alacante). Difícil de detectar polo seu pequeno tamaño, a súa picadura é dolorosa.

Img medusas 03
Imaxe: André Mouraux

5. As medusas están compostas basicamente de auga

O aspecto transparente das medusas débese a que están compostas por un 95% de auga. Esta densidade similar á auga que as rodea proporciónalles unha ingravidez coa que aforran enerxía. Aínda que poden propulsarse en certa medida grazas a movementos rítmicos, desprázanse polas correntes mariñas.

6. As medusas cómense nalgúns países

En países como Xapón, Corea ou China o consumo de medusas é bastante habitual, sobre todo como snacks e acompañamento en ensaladas e outros pratos. Como aparece nalgunhas investigacións, o seu contido en graxa, sal e calorías é baixo. Das medusas aprovéitase a cabeza e, segundo un informe da Organización de Nacións Unidas para a Agricultura e a Alimentación (FAO), moitas especies posúen sustancias útiles para o desenvolvemento de medicamentos e produtos biotecnológicos.

Con todo, a Unión Europea (UE) non as recoñece como alimento e o Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente (MAGRAMA) lembra que hai poucas medusas comestibles nas costas españolas.

Le máis artigos sobre medusas. Segue a canle de Medio Ambiente en Twitter @E_CONSUMERma e ao seu autor @ecienciacom.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións