Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Sons de animais

Diversas institucións de todo o mundo ofrecen gratis en Internet miles de gravacións sonoras do mundo animal, algunhas delas moi curiosas
Por Alex Fernández Muerza 21 de Maio de 2007

A natureza é un enorme espectáculo audiovisual que conta coa súa propia banda sonora. Científicos de todo o mundo tratan de recompilar e ordenar a biodiversidade acústica do mundo animal. Para iso, desenvolveron unha gran variedade de arquivos sonoros, algúns dos cales poden escoitarse libremente en Internet.

O FonoZoo dispón da maior colección científica de sons de especies animais en castelán
En España, o FonoZoo do Museo Nacional de Ciencias Naturais (CSIC) dispón da maior colección científica de sons de especies animais en castelán: Máis de 30.000 gravacións nos seus rexistros propios, e máis de 7.000 gravacións nos seus rexistros publicados. Algúns exemplos son realmente curiosos, como o “bufido defensivo dunha femia de camaleón velado”.

Recentemente, a súa páxina web mellorouse e conta cun buscador que permite localizar o son por especie, clase, orde e familia, ou unha sección con ligazóns a outros arquivos similares.

Img sapoImagen: Joel BurslemAsí mesmo, o FonoZoo editou unha colección de CDs no que recompila máis de 250 especies de ras de Madagascar, resultado da colaboración de 15 científicos procedentes de 7 países. Segundo os seus responsables, trátase da guía sonora máis extensa de ras e sapos publicada no mundo ata a data.

Ademais do FonoZoo, outra institución que ofrece sons de animais é o Ministerio de Educación e Ciencia. Neste caso, dispón dun banco de sons gratuítos pensados para usos educativos, entre os que hai máis de 300 de animais, en formatos midi, wav e mp3.

Pola súa banda, a Fundación BBVA e SÉ/BirdLife editaban o ano pasado un CD deseñado como un xogo interactivo que reproduce o son dos cantos de máis de 100 especies de aves comúns. A obra contén tamén un conxunto de itinerarios virtuais multimedia que permiten introducirse en 66 tipos de hábitat diferentes.

Arquivos sonoros internacionais

O Laboratorio de Ornitoloxía de Cornell posúe a biblioteca Macaulay, na que conservan máis de 160.000 arquivos sonoros de aves, insectos, peces, ras e mamíferos. Os seus responsables colocaron de maneira pública en Internet un arquivo duns 65.000 sons naturais e centos de vídeos. Por exemplo, pódese ver e escoitar ao Colimbo grande (Gavia immer), unha especie de ave cuxo arrepiante aviso de defensa territorial utilizouse en varias películas de terror.

O Arquivo Sonoro da Biblioteca Británica conta cunha sección dedicada á Vida Salvaxe. Fundada en 1969, é segundo os seus impulsores a maior colección deste tipo en Europa e unha das maiores do mundo, con máis de 150.000 rexistros organizados cientificamente. O seu arquivo permite realizar procuras por orixe xeográfica, grupo animal ou hábitat.

Así mesmo, dispón dunha sección dedicada á linguaxe dos animais, na que se ofrecen diversos exemplos de sons. Un deles é o producido polo papagaio parlante Alex, que deu pé á creación dunha fundación que leva o seu nome. Nela, os seus responsables tratan de conservar a estes animais no seu hábitat natural e investigar as súas habilidades comunicativas.

Pola súa banda, o Arquivo Sonoro de Animais da Universidade Humboldt de Berlín posúe tamén una das máis antigas e extensas coleccións do mundo, con máis de 110.000 gravacións bioacústicas de case todos os grupos animais.

A Sociedade de Gravación de Sons da Vida Salvaxe (WSRS nas súas siglas inglesas) reúne a científicos especializados nesta disciplina e explica como poder obter estes sons. Na súa páxina web ofrécese unha biblioteca sonora con diversos exemplos recompilados polos seus membros.

Unha liña de investigación curiosa é a interpretación que dos sons de animais danse nos diferentes idiomas do mundo. Por exemplo, para un español, un galo fai “qui-qui-ri-quí”, mentres que para un xaponés soa así: “ko-ke-kok-ko-ou”. Estas variedades estúdanse nalgunhas universidades, como a australiana de Adelaida ou a norteamericana de Georgetown .

Bioacústica: A ciencia dos sons biolóxicos

A Bioacústica ten como obxectivo o estudo científico dos sons biolóxicos, incluídos os que produce e procesa o ser humano, así como os mecanismos de transferencia da información biolóxica e a súa propagación. Ademais, a bioacústica analiza os órganos auditivos e as relacións entre os sons animais e a súa contorna natural. O desenvolvemento desta disciplina comezou a producirse na década dos 50, grazas á mellora dos sistemas de gravación e análise.

O Consello Internacional de Bioacústica (IBAC nas súas siglas inglesas), fundado en 1969 en Aarhus (Dinamarca) reúne aos expertos mundiais desta disciplina, que inclúe etólogos, fisiólogos, taxonomistas, enxeñeiros ou afeccionados á gravación de sons animais.