Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Tecnoloxías ambientais

Una fonte de riqueza que axuda a conservar o medio ambiente, aínda que o seu elevado prezo contribúe a frear o seu desenvolvemento

O tratamento de residuos, a descontaminación, a restauración de espazos naturais ou as enerxías renovables desenvólvese grazas á aplicación das tecnoloxías ambientais. Trátase dunha fonte de riqueza que contribúe ao desenvolvemento sustentable: o mercado mundial das tecnoloxías “verdes” move uns 500.000 millóns de euros, comparable ás industrias aeroespacial e farmacéutica. Con todo, entre as súas desvantaxes atópase o prezo no mercado dos produtos, ademais da falta de concienciación por parte de cidadáns e empresarios.

Que son as tecnoloxías ambientais

As tecnoloxías ambientais son tan comúns e diversas que é difícil definilas con precisión, debido a que toda tecnoloxía que mellora a actuación ambiental pode considerarse como tal. Segundo Juana Sanz, Directora do Círculo de Innovación en Tecnoloxías Ambientais e Enerxía (CITME) da Universidade de Alcalá, “estas tecnoloxías permiten obter un produto xerando menos efectos negativos“Estas tecnoloxías permiten obter un produto xerando menos efectos negativos” Por tanto, as máis necesarias son as que favorezan una redución da contaminación ou axuden a controlala; as que creen produtos menos contaminantes; as que necesiten menos recursos e tamén as que posibiliten, dalgunha forma, reciclar ou reutilizalos.”

Encarnación Rodríguez, Catedrática de Tecnoloxía Ambiental na Universidade Politécnica de Madrid, distingue entre tecnoloxías preventivas e tecnoloxías de depuración: “as primeiras teñen como obxectivo evitar a contaminación ambiental minimizando a formación de efluentes líquidos e gaseosos, residuos e ruído. As segundas buscan a depuración ou tratamento dos contaminantes xa formados.” Por exemplo, nun automóbil pódense atopar ambos os tipos de tecnoloxías. Por unha banda, a redución do peso dos vehículos é una tecnoloxía preventiva que trata de reducir o consumo de combustible, e por tanto, de contaminación. Doutra banda, o catalizador instalado no tubo de escape é una tecnoloxía de depuración que transforma a maior parte dos gases nocivos noutros compostos non contaminantes.

/imgs/2006/12/tecnologiasmedioambientales.jpg

Os países máis avanzados consideran prioritarias estas tecnoloxías porque non só serven paira coidar do medio ambiente, senón tamén paira contribuír ao crecemento económico e ao desenvolvemento sustentable. É dicir, pódese seguir mellorando a calidade de vida dos cidadáns sen degradar o medio ambiente. Se se teñen en conta soamente as ecoindustrias, é dicir, as actividades que producen bens e servizos paira medir, evitar, limitar, reducir ao mínimo ou corrixir os danos ambientais causados á auga, ao aire e ao chan, así como os problemas relacionados cos residuos, o ruído e os ecosistemas, pódese falar dun mercado mundial de bens e servizos ambientais duns 500.000 millóns de euros, segundo datos da UE de 2003. Una cantidade comparable á correspondente ás industrias aeroespacial e farmacéutica, e que mantén cifras de crecemento situadas ao redor dun 5 % anual.

A Unión Europea (UE) ten moito que dicir neste campo. Philippe Busquin, comisario europeo de Investigación, afirma que “Europa é un dos líderes mundiais da creación de tecnoloxías ambientais talles como a enerxía fotovoltaica, a eólica e a hidroeléctrica, así como de control da contaminación mediante unha mellor xestión dos residuos.” A variedade de oportunidades é moi ampla, e a competencia é cada vez máis dura por parte doutros países: Xapón marcouse o obxectivo de converterse en líder mundial na área das tecnoloxías de aforro de enerxía; pola súa banda, Canadá anunciou una ambiciosa estratexia sobre tecnoloxías ambientais. Estados Unidos apoia a súa decisión de rexeitar o Protocolo de Kyoto na idea de que a tecnoloxía pode reducir o consumo de produtos contaminantes.

Por iso, os responsables europeos han deseñado un plan de acción específico paira incentivar o desenvolvemento das tecnoloxías ambientais na UE. Desta maneira, preténdese incrementar a porcentaxe do PIB destinado á investigación, dado que a UE propúxose elevalo ao 3% en 2010, e alcanzar parte dos obxectivos de Lisboa, como explicou a comisaria europea de Medio Ambiente, Margot Wallström: “Este plan de acción é una forma pragmática de abordar o dobre desafío do desenvolvemento sustentable, é dicir, protexer o medio ambiente e reforzar ao mesmo tempo a innovación e a competitividade en Europa.”

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións