Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Un proxecto internacional con participación española identifica as zonas do mar profundo en risco polo impacto do home

Algunhas das ameazas ás que se enfrontan son a presión pesqueira, o cambio climático e a acidificación oceánica

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 14 de Agosto de 2011

As montañas submarinas, as corais de auga fría, os noiros superiores das marxes continentais e os canóns submarinos son os ecosistemas do mar profundo que maior risco corren nun futuro a curto e medio prazo polo impacto do home. Esta conclusión extráese dun estudo internacional ligado ao proxecto “Census of Marine Life”, no que participou o Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC). O programa estivo coordinado pola investigadora do CSIC Eva Ramírez Llodra, bióloga no Instituto de Ciencias do Mar de Barcelona, e aparece publicado no último número “de PLoS ONE”.

O mar profundo é a zona do mar que vai dos 250 metros de profundidade (cando acaba a plataforma continental) ata profundidades de entre 3.000 e 6.000 metros nas zonas abisais, e que poden chegar aos 11.000 metros en zonas como a fosa das Marianas, no Pacífico. As maiores ameazas ás que se enfronta son a presión pesqueira conxuntamente con efectos debidos ao cambio climático e a acidificación oceánica, a contaminación química e a acumulación de lixos, explicou o CSIC.

A vintena de expertos participantes realizaron unha análise dos impactos antropogénicos máis importantes no pasado, presente e futuro, que afectan os hábitats de mar profundo en todo o planeta. Estes impactos están agrupados en tres categorías: vertedura de residuos e lixo, explotación de recursos e cambio climático. Tamén identificaron que zonas do mar profundo corren un maior risco a curto e medio prazo, así como as maiores ameazas que pesarán sobre estas zonas no futuro inmediato.

O fondo mariño profundo cobre o 73% do océano, unha superficie estimada nuns 326 millóns de quilómetros cadrados en todo o planeta. “Desa extensión, tan só hase muestreado biológicamente unha zona equivalente a uns poucos campos de fútbol. Sabemos que hai biodiversidade importante e recursos que non se coñecen, seguimos atopando constantemente hábitats novos, organismos que non coñeciamos… pero a industria vai moito máis rápido que a ciencia e a lexislación requirida para garantir a súa conservación”, sinalou Ramírez Llodra.

No traballo, os expertos destacan tamén outras zonas que no futuro terán unha maior presión por mor da extracción mineira submarina, unha actividade que empezará a despregarse a medio prazo. Segundo explicou Ramírez, sábese que hai depósitos “importantes” de cobre, níquel e cobalto nos nódulos de magnesio das zonas abisais do Pacífico. De igual modo, hai ferro, cobalto, cobre e platino nas montañas submarinas do Pacífico central e oeste, así como grandes depósitos de metais explotables (ouro, zinc, cobre, chumbo, cadmio e prata) nos depósitos masivos de sulfitos das fontes hidrotermales.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións