Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Unha musaraña xigante viviu en Atapuerca fai case un millón de anos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 14 de Maio de 2009

Serra de Atapuerca (Burgos) viviu unha musaraña xigante fai entre 780.000 e 900.000 anos. Así o revelan uns fósiles atopados no xacemento da Gran Dolina. As análises puxeron de manifesto que estes restos, recollidos entre 1991 e 2007, pertencen a un novo xénero e especie de musaraña da familia dos sorícidos (pequenos mamíferos insectívoros).

“Ata agora, todos os sorícidos fósiles de tamaño medio-grande recuperados nos xacementos da Serra de Atapuerca atribuíronse a ‘Beremendia fissidens’, unha especie de musaraña plio-pleistocena de distribución europea”, explica ao Servizo de Información e Noticias Científicas (SINC), Juan Rofes, da área de Paleontología da Universidade de Zaragoza e autor principal da investigación.

As análises morfométricos e filogenéticos da nova especie, bautizada como “Dolinasorex glyphodon”, sinalan un estreito vínculo con especies de Asia oriental, onde puido xurdir e evolucionar ata migrar á Península Ibérica.

Ademais, o estudo das mandíbulas, maxilares e dentes soltos permitiu descubrir que este animal viviu nunha época de clima tépedo, húmido e relativamente estable, e que “a orixe e dispersión inicial desta musaraña sería en e desde o continente asiático”, engade Rofes.

Saliva tóxica

Os responsables do estudo explican que “Dolinasorex glyphodon” era unha musaraña de dentes vermellos. Así mesmo, determinaron, a partir de cálculos alométricos (relativos aos cambios de dimensión das partes corporais relacionados cos cambios no tamaño total do animal), que era “xigante”. Comparada cun sorícido moderno de gran tamaño, como o musgaño patiblanco (“Neomys fodiens”) que pesa uns 14 gramos, a masa corporal da musaraña extinta chegaba a 60 gramos.

Tamén descubriron que inxectaba saliva tóxica, como as serpes, por medio dun “estreito e conspicuo canle” situada na cara interna dos seus incisivos inferiores, segundo explica Rofes neste vídeo. “Trátase dun mecanismo moi similar ao dos modernos solenodones ou almiquís, parentes moi próximos das musarañas, que habitan en Cuba e Haití”.

Aínda que os restos de musarañas son frecuentes en xacementos paleontológicos, a súa presenza débese sobre todo aos costumes alimenticios das aves rapaces, que “se alimentan de micro-vertebrados, e logo regurgitan a pel, o pelo e os ósos en forma de conglomerados, coñecidos como egagrópilas”, apunta o experto.

A comparación con asociacións de fauna de múltiples xacementos europeos permite aos seus descubridores considerar que “Dolinasorex glyphodon” era unha especie endémica da zona, e o primeiro sorícido descrito na Península Ibérica ata a data.

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións