Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Varios científicos aseguran que os espazos naturais protexidos non serán suficientes para impedir a extinción de especies

Consideran que o obxectivo de frear a perda de biodiversidade resulta "pretencioso"

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 04deDecembrode2009

Científicos reunidos en Barcelona por iniciativa do Instituto de Estudos Cataláns (IEC), que organiza cada ano a xornada “Paremos a perda de biodiversidade en 2010 e máis aló”, aseguraron que os espazos naturais protexidos non serán suficientes para impedir a extinción dalgunhas especies a escala mundial, nin a consecuente perda de biodiversidade.

O obxectivo fixado de frear a perda é en realidade “pretencioso” e mesmo “falto de xuízo”, asegurou na xornada, que se celebra desde 2001 en resposta a unha iniciativa da Unión Europea (UE), o presidente da Institución Catalá de Historia Natural (ICHN), Josep Maria Ninot. Os obxectivos de conservación son “moi difíciles de conseguir”, asegurou Ninot. Iso débese a que, por unha banda, os cambios no uso do territorio provocan variacións nos compoñentes da biodiversidade difíciles ou imposibles de prever ou mitigar e, polo outro, os ecosistemas son realidades dinámicas moi complexas nas que os intentos de conservación poden ter consecuencias “non previstas”, explicou.

Ninot especificou que no referente a paxaros e bolboretas é posible detectar tendencias positivas nalgunhas especies, pero son “máis numerosas” as de claras “tendencias á regresión”. Ademais, o descoñecemento de poboacións dalgunhas plantas, escaravellos e fungos leva a “insensibilidad” de xestores e sociedade. Respecto da biodiversidade forestal, o presidente do ICHN indicou que mostra tendencias positivas e negativas, moi diferentes aos sistemas agrícolas, onde se produce desde hai anos unha “constante erosión da diversidade biolóxica” pola intensificación dos cultivos.

O peor escenario posible detéctase na pesca mariña, xa que non só se produce a extinción de grandes depredadores como o atún vermello, senón tamén de peixes da parte intermedia da cadea trófica, como sardiñas e boquerones.

A xornada contou con 11 relatorios de científicos do Centro de Investigación Ecolóxica e Aplicacións Forestais (Creaf) e da Sociedade Catalá de Bioloxía (SCB) -filial xunto ao ICHN do IEC-, cunha longa experiencia no campo da investigación e de accións relativas á conservación e á xestión do patrimonio natural.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións