Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Vertedoiros incontrolados

Son recintos ilegais perigosos paira a saúde humana e paira o equilibrio ambiental

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 28deXuñode2005

Os vertedoiros incontrolados son un risco paira a saúde pública, un foco de contaminación paira a auga e o aire, ademais dun cúmulo de incomodidades paira a cidadanía. O seu selado e control converteuse nun obxectivo paira as institucións, que se propuxeron a súa erradicación total e a recuperación dos espazos que ocupaban, en parte, porque xa son recintos ilegais susceptibles de ser perseguidos pola Lei. Pero, como se selan estas infraestruturas? Que tendencias imponse na xestión dos Residuos Sólidos Urbanos (RSU)? En España xa se puxeron en marcha algunhas experiencias orientadas a valorizar e minimizar os refugallos.

Plan de Residuos: Como acabar en 2006 con 4.000 vertedoiros incontrolados

Até hai non moitos anos o costume falaba de utilizar vertedoiros incontrolados nos arredores das localidades paira eliminar boa parte dos residuos sólidos que se producían, sobre todo, en poboacións pequenas e medianas. Alí vertíase calquera tipo de lixo doméstico, cascallos, restos vexetais, pilas ou calquera outro refugallo habitual. Esas zonas carecían -e carecen onde aínda proliferan- dos mínimos controis sanitarios e da perceptiva cubrición das verteduras, circunstancias que derivaban en importantes impactos ambientais e sociais. A súa presenza é sinónimo de focos de roedores e de insectos, de perigo de combustión e de incendios forestais, de emisión á atmosfera de gases contaminantes e malos cheiros, degradación de chans, contaminación de acuíferos e augas superficiais, e de degradación da paisaxe.

/imgs/2006/12/vertedero1.jpg

Grazas aos avances lexislativos e ao continuo labor de concienciación sobre a necesidade dun desenvolvemento sustentable e compatible co respecto ambiental, os vertedoiros incontrolados empezan a ser obxecto de control e persecución. Por todo iso, no ano 2000 o Consello de Ministros do Goberno aprobou o Plan Nacional de Residuos Urbanos 2000-2006. Entre os obxectivos deste atopábanse clausúraa e selado dos case 4.000 vertedoiros incontrolados en España, meta que requiriría dun investimento de máis de 438 millóns de euros, segundo reflicten os datos facilitados polo Ministerio de Medio Ambiente.

Como se reflicte no Plan, o selado de vertedoiros incontrolados coas debidas garantías é diferente segundo as características físicas do terreo e a súa localización, requírense por tanto accións específicas. En termos xerais, o proceso precisa da limpeza do cúmulo de refugallos, o selado do mesmo e a aplicación dos controis ambientais pertinentes. Respecto diso, desde o departamento de Urbanismo e Medio Ambiente da Deputación Foral de Álava indícase que a primeira etapa na desaparición dun vertedoiro incontrolado consiste na retirada do groso dos residuos atopados e, xeralmente, o seu traslado a un depósito hábil.

Recinto de características controladas

“Un vertedoiro debería incluír una cuberta de drenaxe paira filtrar os líquidos das referidas capas. Paira acabar a instalación, e se fose preciso, débese instalar una cuberta exterior, por exemplo, de gravas non compactadas rematadas con céspede e diversas especies vexetais chamadas a recuperar a paisaxe da zona degradada. Máis tarde chegarán os controis naturais que comproben a calidade do selado, o seu illamento e que a zona non volva acoller residuos de forma incontrolada”, detalla Estévez.

Todo iso, una vez transformado o foco de verteduras ilegais, significaría o almacenamento de lixos en “un recinto de características físicas e técnicas específicas no que se tomaron as medidas de seguridade adecuadas paira evitar todo efecto nocivo ou molesto que cause deterioración ao medio onde se sitúa”, explica Ana García López, do Departamento de Xeografía Humana da Universidade de Sevilla.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións