Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Vertedoiros incontrolados

Son recintos ilegais perigosos paira a saúde humana e paira o equilibrio ambiental

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 28deXuñode2005

Os vertedoiros incontrolados son un risco paira a saúde pública, un foco de contaminación paira a auga e o aire, ademais dun cúmulo de incomodidades paira a cidadanía. O seu selado e control converteuse nun obxectivo paira as institucións, que se propuxeron a súa erradicación total e a recuperación dos espazos que ocupaban, en parte, porque xa son recintos ilegais susceptibles de ser perseguidos pola Lei. Pero, como se selan estas infraestruturas? Que tendencias imponse na xestión dos Residuos Sólidos Urbanos (RSU)? En España xa se puxeron en marcha algunhas experiencias orientadas a valorizar e minimizar os refugallos.

Alternativa: Valorización dos residuos

Como se pode observar evitar as sustancias perigosas nos vertedoiros converteuse nunha acción prioritaria nos últimos anos por parte das autoridades ambientais. Neste sentido, a lóxica indica que a recollida selectiva dos lixos no seu lugar de orixe -domicilios particulares e empresas, principalmente-, con accións concretas ideadas paira o fomento da reciclaxe, é parte fundamental paira entender os rexistros dominantes na xestión dos Residuos Sólidos Urbanos (RSU). Dita xestión baséase fundamentalmente na minimización das entradas de materiais nos vertedoiros e no incremento dos procesos de reciclaxe específicos, destinados principalmente á recuperación de refugallos procedentes de sectores económicos como o da construción, ou na explotación do cúmulo de lixos orgánicos paira a elaboración de gas cidade ou de fertilizantes como o compost. Neste sentido, as tendencias actuais predican a necesidade de xerar cada vez menos lixos por habitante e de valorizar os refugallos en maior medida.

/imgs/2006/12/vertedero2.jpg

Como mostra do devandito atópase o caso alavés; os datos do departamento municipal de Medio Ambiente do Concello de Vitoria suxiren que o impacto que ocasiona a xeración de residuos sobre o medio ambiente depende en última instancia do tipo de tratamento que se lles dea. Por iso, a reciclaxe -papel, vidro, pilas ou envases- supón una forma de minimizar ditas afeccións e a xeración de residuos e o aumento da porcentaxe de residuos reutilizados. As cifras respecto diso sinalan que en 1997 os lixos reutilizados chegaban ao 7,7% do total, dato que en 2003 chegaba ao 22,15%. Desta maneira as emisións contaminantes diminuirán tras o selado do depósito incontrolado, até a súa práctica desaparición. Ademais, a descomposición dos lixos orgánicos xera o biogás, cuxa recollida e eliminación ou uso é fundamental en clausúraa do vertedoiro.

Paira iso, o sistema de captación de gases nun vertedoiro baséase normalmente na instalación de pozos de recollida no leito do vertedoiro, si é que este ten una profundidade mínima de 6 metros, separados entre si por unha distancia máxima de 60 metros e cubrindo entre todos a totalidade da superficie do vertedoiro. En caso de vertedoiros de menor profundidade, pode resolverse a instalación mediante o tendido de tubaxes perforadas horizontais, peiteando toda a superficie do vertedoiro. “E a extracción do citado fluído faise imprescindible paira evitar o risco de explosións”, indica Daniel Estévez.

O resultado de medidas como a descrita -propia de vertedoiros xa controlados- pódese traducir nunha produción enerxética sensible. A mesma, no caso dunha cidade como Vitoria (225.000 habitantes), podería alcanzar os catro millóns de quilowatts hora, é dicir, o equivalente á electricidade que consumen anualmente 6.000 familias, segundo rezan os datos facilitados pola área de Medio Ambiente do Consistorio vitoriano en referencia á planta habilitada na súa cidade paira o aproveitamento do biogás xerado no vertedoiro municipal de Gardélegui. A citada central funciona desde 2002 tras un investimento de 803.000 euros coa intención de reutilizar os lixos procedentes de toda Álava. Extrae biogás, metano e hidrocarburos. Outras actuacións relacionadas coa xestión de residuos é a creación dunha planta paira o tratamento integral de residuos capaz de abastecer eléctricamente a 16.000 veciños da referida cidade a través da recuperación de residuos e do biogás, prevista en 2006. Até a súa creación, o biogás que emanaba dos refugallos captábase e queimaba a través de una rede de fachos.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións