Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Vertedoiros incontrolados

Son recintos ilegais perigosos paira a saúde humana e paira o equilibrio ambiental

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 28deXuñode2005

Os vertedoiros incontrolados son un risco paira a saúde pública, un foco de contaminación paira a auga e o aire, ademais dun cúmulo de incomodidades paira a cidadanía. O seu selado e control converteuse nun obxectivo paira as institucións, que se propuxeron a súa erradicación total e a recuperación dos espazos que ocupaban, en parte, porque xa son recintos ilegais susceptibles de ser perseguidos pola Lei. Pero, como se selan estas infraestruturas? Que tendencias imponse na xestión dos Residuos Sólidos Urbanos (RSU)? En España xa se puxeron en marcha algunhas experiencias orientadas a valorizar e minimizar os refugallos.

Reutilización da superficie

Una vez solucionados todos os aspectos descritos, o vertedoiro incontrolado pode mudar o seu aspecto. Hai ocasións nas que se recorre á súa cubrición, feito que facilita a vexetación da zona xa restaurada. Con iso lógrase a restauración paisaxística da superficie antes degradada con chans estabilizados e especies arbóreas autóctonas. Nos noiros do depósito pechado -se os houbese- poderíase empregar céspede.

Desde a aplicación do Plan Nacional de Residuos foron múltiples as actuacións desenvolvidas. De feito, a Xunta de Castela-A Mancha investiu 1,2 millóns de euros entre 1999 e 2001 no acondicionamento e selado de 64 vertedoiros incontrolados. Na provincia de Valencia foron selados 863 destes depósitos en 153 municipios e, na Comunidade Autónoma da Rioxa, 126 en catro anos. En Andalucía, só nun ano pecháronse 43 vertedoiros cun investimento total de tres millóns de euros.

Cuestións legais

A día de hoxe este tipo de vertedoiros son ilegais e a súa aparición está perseguida. Respecto diso, xa existen sentenzas condenatorias que inculparon a institucións e aos seus representantes pola creación de depósitos de residuos incontrolados. Neste punto cabe lembrar a sentenza da Audiencia Provincial de Barcelona que condena a varios meses de prisión a varios veciños dun concello da citada provincia pola creación dun vertedoiro ilegal. Outro exemplo do celo institucional respecto diso é aquel que narra os esforzos das Cortes europeas contra varios vertedoiros incontrolados detectados en varias provincias españolas.

Una solución: a regra de ‘as Tres Erres’

A sociedade occidental cada vez consome en maior cantidade e, polo tanto, produce un maior volume de RSU, que acaban en vertedoiros ou en infraestruturas como as incineradoras. Dunha ou outra forma pérdense gran cantidade de materias primas que se utilizaron na fabricación dos produtos que acaban no lixo. Ao tempo, as reservas naturais de materias primas e as fontes enerxéticas diminúen mentres os custos da súa extracción aumentan e son motivos de graves impactos ambientais e desequilibrios sociais. É a cultura do usar e tirar. Segundo Ecoloxistas en Acción, cada cidadán xera máis ou menos 1 quilo de lixo ao díaCada cidadán xera máis ou menos 1 quilo de lixo ao día. Boa parte destes -o 60% do volume e 33% do peso da bolsa de lixo-, constitúeno envases e embalaxes, na súa maioría dun só uso, normalmente fabricados a partir de materias primas non renovables, ou que sendo renovables están a explotarse a un ritmo superior ao da súa rexeneración, como sucede no caso da madeira paira a fabricación de celulosa.

Con todo iso, parece que a única solución viable pasa por reducir a cantidade de desperdicios producidosParece que a única solución viable pasa por reducir a cantidade de desperdicios producidos. Paira iso, consígnaa é fomentar a denominada ‘Regra das Tres Erres’, é dicir, reducir, reutilizar e reciclar. Paira iso, os consumidores deben constituírse no primen elo paira evitar a inxente proliferación de residuos urbanos. Accións e xestos sinxelos bastarán, como a compra de produtos cuxa materia prima poida ser reutilizada. Este tipo de obxectos veñen identificados co símbolo de ‘reciclable’. Neste sentido convén seguir uns hábitos:

  • Utilizar papel reciclado e desprenderse de todas as láminas ou cartóns usados nos colectores habilitados para ese efecto. Estes materiais son o 20% do peso e un terzo do volume da bolsa de lixo.
  • Depositar os vidros nos colectores verdes paira facilitar a súa reciclaxe. Respecto diso, cabe apuntar que é máis eficiente a produción de botellas de cristal paira bebidas que a de latas, xa que esta, segundo a citada organización ecoloxista, require dun consumo maior de enerxía paira a súa creación. As latas son o 11,7% do peso dos RSU e o 4,2% do seu volume. Fanse con ferro, zinc, hojalata, aceiro e aluminio. O problema do seu uso é que se xeneralizaron en consumos dun só uso. O vidro ten o mesmo problema cando, segundo a práctica, cada botella podería utilizarse una media de até 50 veces antes da súa obsolescencia.
  • Evitar que as pilas acaben en vertedoiros, ríos ou fóra dos colectores adecuados diseminados polas cidades. As pilas con mecurio e as recargables recíclanse. As alcalinas non se reciclan pero son moi contaminantes, polo que convén o seu almacenamento ou destrución segura. E é que una soa pila botón ten a capacidade de contaminar 600.000 litros de auga, segundo os datos facilitados por diversas asociacións naturalistas.
  • Reducir o consumo de bolsas de plástico. Estas ben poden ser substituídas por outras de tea ou de papel reciclado. O 14% do peso da bolsa de lixo son plásticos e envases dun só uso. A súa produción depende do petróleo, polo que o seu uso baséase no esgotamento de recursos non renovables. Aparte, a súa incineración pode devir, por exemplo, nos derivados da PVC, na emisión á atmosfera de contaminantes como o furano ou as dioxinas.
  • Reducir o gasto de papel de aluminio. Si é posible convén a súa substitución por bolsas de celofán.
  • Tamén hai que ter en conta que elementos como a cortiza branca, en envases de alimentos, non se pode recuperar nin reciclar.
  • Os residuos caseiros perigosos, como aerosois e similares deben depositarse en colectores especiais.
  • Á parte de todo o devandito, é conveniente reutilizar os obxectos. Desa forma consumiranse menos recursos naturais e produciranse menos lixos.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións