Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Verteduras contaminantes no mar

Preto de 6.000 buques transportan cargamento contaminante por todo o planeta

O caso Prestige é a punta do iceberg negro da contaminación no mar. Os petroleiros que se accidentan provocan unha mínima porcentaxe das verteduras orixinadas por este transporte. Aínda maior é o orixinado por labores de limpeza furtiva dos seus depósitos en alta mar. Os océanos reciben cada ano preto de 2,5 millóns de toneladas de petróleo e os seus derivados. Pero non só este mercado ennegrece as augas, a maior parte dos residuos xerados polas actividades humanas acaban no “gran vertedoiro do planeta”. Os seus efectos prexudican o medio ambiente e a saúde humana.

Contaminación de petróleo e os seus derivados ao mar

O desastre ecolóxico provocado polo petroleiro Prestige, co seu afundimento en novembro pasado fronte ás costas galegas, fixo patente aos ollos da opinión pública un problema latente durante as últimas décadas, o da contaminación orixinada polo “ouro negro”.

Non só a súa contaminación atmosférica, senón, sobre todo, a mariña, pois o mar é a gran vía de transporte desta fonte de enerxía. Nos últimos anos varios foron os casos de derramamiento de hidrocarburos ao mar que chegaron ás portadas dos medios de comunicación.

Con todo, a contaminación de petróleo e os seus derivados ao mar non se cingue de maneira exclusiva a estes desastres. O transporte de cru e os residuos das industrias e dos usos cidadáns están, desde hai anos, tiñendo de negro ao planeta azul.

Segundo un estudo da Universidade Politécnica de Cataluña, mencionado polo diario A Vangarda, os grandes petroleiros verten ao mar Mediterráneo, na zona catalano-balear, unhas 2.000 toneladas anuais de hidrocarburos, maioritariamente en tarefas furtivas de limpeza en alta mar. Paira un petroleiro é moito máis barato limpar os seus tanques fóra de porto. A operación consiste en encher de auga os tanques e evacuala despois. Esta auga leva consigo as toneladas de restos de hidrocarburos que quedan aloxadas no tanque una vez baleirada a carga. Nun barco dunhas 100.000 toneladas, estes restos son, aproximadamente, 500 toneladas.

Os datos deste estudo, elaborados a partir de imaxes tomadas por satélite, detallan que esas 2.000 toneladas de hidrocarburos ocuparían uns 8.425 quilómetros cadrados, é dicir, un cadrado de 92 quilómetros de lado.

Estas operacións fóra de porto quedarían ás costas do Convenio Internacional paira Previr a Contaminación dos Buques (MARPOL), da Organización Marítima Internacional. O seu obxectivo é limitar a cantidade de augas mesturadas con residuos de hidrocarburos que se verten ao mar e asegurar que os portos de descarga contan con instalacións de recepción de residuos oleosos provenientes dos buques.

2,5 millóns de toneladas de petróleo ao mar

Imaxinando una extrapolación dos datos do estudo da Universidade Politécnica de Cataluña as cifras sobre as verteduras deste tipo en todo o planeta poderían certificar cifras astronómicas.

Preto de 6.000 buques transportan este tipo de cargamento por todo o planeta. Cada ano os océanos reciben aproximadamente 2,5 millóns de toneladas de petróleo e os seus derivados. Cifra que sobe a 3,5 millóns, segundo datos de Greenpeace. Delas, só un 5% podería atribuírse a grandes vertidos consecuencia de accidentes (a organización ecoloxista WWF-Adena estableceu en máis de 200 os ocorridos no pasado século). O 30% ó 40% débese á limpeza dos barcos e ás emisións á atmosfera, que terminan no mar en forma de choiva.

Outro 10% é atribuíble a emisións de fontes naturais. O resto ten como orixe as actividades en terra firme, orixinándose polas industrias e do uso de automóbiles. Neste aspecto, o home non só tira ao mar petróleo, senón unha infinidade de compostos químicos, metais pesados e outros contaminantes. Aínda que existen sistemas de depuración estes aínda non son una realidade en gran parte dos países en vías de desenvolvemento, nin sequera son completos nos países do primeiro mundo.

Na Unión Europea, soamente catro países (Francia, Finlandia, Dinamarca e Luxemburgo) reciclan a metade dos lodos que xeran cada ano as súas depuradoras. Na maioría dos países, a vertedura é a principal vía de eliminación destes lodos, uns 8 millóns de toneladas ao ano no territorio da UE.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións