Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Convalidar un carné de conducir estranxeiro

As autoescolas alertan do perigo de trocar un permiso que non cumpre a normativa viaria europea
Por miren 21 de Xaneiro de 2004

A pesar de que a obtención do carné de conducir e o propio modelo de condución presentan diferenzas relevantes entre uns países e outros, España conta na actualidade cun sistema de convalidación de licenzas que permite aos estranxeiros que o soliciten manexar os seus vehículos polas estradas nacionais. No caso dos permisos expedidos na Unión Europea, o troco resulta automático paira aqueles condutores que teñan a idade requirida. Desde as autoescolas advírtese, con todo, da importancia de comprobar a pericia ao volante dos solicitantes e alértase do risco de trocar un carné obtido en condicións inferiores á normativa viaria europea.

Troco das licenzas

Cando se decide acudir a un país de visita por uns días, resulta moi tentador alugar un automóbil paira gozar dos recunchos máis afastados. Una opción paira a que basta dispor dun permiso vixente e do diñeiro suficiente paira abonar o propio aluguer. As cousas cambian cando se opta por fixar a residencia nun país diferente ao que concedeu a licenza e resulta necesario porse ao volante dun vehículo.Paira estas situacións, a Dirección Xeral de Tráfico (DXT) puxo en marcha un sistema de convalidación que distinguía entre os permisos expedidos en estados membros da Unión Europea e en países non comunitarios, cuxas condicións paira o troco son máis restritivas e obrigan, nalgúns casos, a cumprir co establecido en convenios internacionais dos que tamén forme parte España.

  • Troco dos permisos expedidos na UE. Aqueles carnés concedidos de acordo á normativa comunitaria manteñen a súa validez, a condición de que o condutor conte coa idade requirida paira obter o permiso español equivalente.

    Nestes casos, o titular poderá solicitar en calquera momento o troco do seu permiso de condución, aínda que dispón dun prazo de seis meses -desde a data na que obtén a formalización da súa residencia- paira solicitar na Xefatura Provincial de Tráfico a introdución dos datos no Rexistro Central de Condutores e Infractores.A partir de entón, o titular quedará sometido ao recoñecemento das súas aptitudes psicofísicas nos mesmos períodos previstos paira quen opten a un carné de conducir español.

  • Troco dos permisos expedidos en países non comunitarios. Os estranxeiros que queiran conducir no territorio nacional deberán estar en posesión dun carné expedido de conformidade co Anexo 9 da Convención de Xenebra ou o Anexo 6 da Convención de Viena -que estipulan a necesidade de que os permisos conteñan os datos persoais do condutor, así como os da autoridade que o expide e a validez do documento-, ou ben que difira destes modelos na adición ou supresión de rúbricas non esenciais.

    Ademais, poderán optar ao cambio os permisos nacionais redactados en castelán ou acompañados dunha tradución oficial, ou os internacionais que sexan expedidos no estranxeiro de acordo ao Anexo 10 da Convención de Xenebra ou ao Anexo E da Convención Internacional de París. Tamén se poden adherir ao troco as licenzas recoñecidas nos convenios internacionais asinados por España. Paira todos eles, a validez estará condicionada á vixencia do permiso e ao feito de que o seu titular teña a idade requirida paira a obtención do permiso español equivalente. Así mesmo, o troco só será posible nun prazo máximo de seis meses -desde que o titular adquira a súa residencia normal en España- posto que, transcorrido este prazo, o permiso obtido no estranxeiro carecerá de validez e será necesario obter un permiso nacional.

  • Troco dos permisos dos diplomáticos. Os membros das Misións Diplomáticas, das Oficinas Consulares e das organizacións internacionais de países non comunitarios con sede en España -así como os ascendientes, descendentes e cónxuxe que sexan titulares dun permiso de condución equivalente-, obterán calquera dos permisos autorizados sen necesidade de que abonen taxa algunha nin realicen as correspondentes probas de aptitude teóricas e prácticas, cando exista un acordo de reciprocidad.

    A solicitude paira tramitar o novo permiso deberá dirixirse ao Ministerio de Asuntos Exteriores que, una vez comprobado que se cumpren os requisitos esixidos, remitiraa xunto coa documentación requirida á Xefatura Provincial de Tráfico de Madrid paira a súa tramitación.

Permiso internacional e acordos bilaterais

Os automobilistas que opten por conducir temporalmente en países que non sexan membros da Unión Europea, deberán solicitar o denominado permiso internacional (International Driving License), una licenza que obriga a posuír o permiso español de igual clase que a do internacional cuxa convalidación pídase.Este permiso componse dunha cuberta ou cartolina en forma de tríptico e un total de dezaseis páxinas nas que aparecen os datos persoais do titular e os permisos que posúe. Ten una validez anual e a información está escrita en castelán, alemán, inglés, francés, italiano, portugués, árabe e ruso.

A súa orixe sitúase en setembro de 1949, cando Nacións Unidas aprobou o Documento Internacional de Condución paira facilitar a mobilidade dos motoristas en países estranxeiros e evitar os problemas xerados pola diferenza idiomática. Na actualidade, é válido en máis de 160 países.

Os interesados deben acudir ás Xefaturas Provinciais e Locais de Tráfico paira solicitalo e deben saber, ademais, que este permiso non resulta válido paira conducir no país que o expide e que tampouco é necesario nos estados membros da Unión Europea, naqueles que adoptaron o modelo de permiso previsto nos Convenios de Xenebra ou Viena, nin en Suíza, con quen España ten subscrito un acordo bilateral.

Acordos bilaterais

Os residentes estranxeiros que soliciten a convalidación do carné de conducir deberán cumprir as condicións mencionadas anteriormente excepto cando, por existir un convenio co país que expediu o permiso, sexa posible trocalo por un español. Na actualidade, existen convenios internacionais con Andorra, Arxentina, Bulgaria, Colombia, Corea do Sur, Ecuador, Xapón, Suíza e Uruguai. Una situación que, con todo, parece non convencer aos profesionais do ensino viario.”A nosa postura é moi clara: se o permiso obtívose en diferentes condicións ás recollidas pola normativa europea, que establece uns mínimos imprescindibles de avaliación e exame, non debe ser aceptado paira o seu convalidación, xa que se pon en perigo a seguridade viaria e persoal”, sentencia o presidente da Confederación Nacional de Autoescolas de España, José Miguel Báez. “Nin se conduce igual, nin existe a mesma sinalización ou formación. Mesmo nalgúns países hai até máis de douscentos permisos diferentes”, precisa.

A asociación fixo público hai algúns meses o seu “malestar e preocupación” polo actual sistema de convalidación xa que, segundo entende, “devandito sistema permite na práctica una convalidación indiscriminada, co consecuente prexuízo paira os condutores, e resulta moi daniño desde o punto de vista da Seguridade Viaria”.Ao seu xuízo, o nivel de esixencia de quen obteñen un permiso de conducir español non é comparable, pola súa dificultade, ao dalgúns países estranxeiros, cuxos cidadáns que non poden acceder a un troco directo benefícianse, con todo, de taxas de tráfico máis baratas paira realizar os mesmos exames que os españois.”Aínda por riba, florece una picaresca que está a dar lugar a casos verdadeiramente sanguentos. E é que algúns estranxeiros residentes en España e que nunca se sacaron o carné de conducir, postos en contacto con redes de falsificadores dos seus países, lógrano sen máis esforzo que pagar una cantidade en metálico e logo trócano coma se tal cousa”, quéixase Báez.

A Confederación asegura ademais que, nalgúns países, mesmo se chega a expedir carnés auténticos sen que medie exame algún, á vez que se realizan outro tipo de “prácticas ilícitas e ilegais que entrañan paira o tráfico un perigo tan enorme como inasumible”. Desde o Real Automóbil Club de España aseguran que das vantaxes da convalidación aprovéitase, sobre todo, o propietario do permiso, xa que paira o resto poida que non existan talles vantaxes. “Fiámonos bastante da preparación do solicitante, que o ten moito máis fácil á hora de tentar conducir en calquera dos países afectados”, aclaran.

Prácticas estranxeiras

Hai varios anos, resultaba moi habitual paira centos de mozos aproveitar a súa estancia, por motivo de estudos ou outros, en países como Estados Unidos ou Inglaterra paira sacarse o carné de conducir e, posteriormente, convalidarlo de regreso en España. Hoxe en día, con todo, este costume non resulta tan habitual debido á eliminación do acordo asinado con EEUU e á implantación dunha proba teórica en Reino Unido. “De feito, existe una tendencia moi restritiva á convalidación”, confirma un portavoz do RACE.

Neste sentido, quen desexen obter un permiso nun país estranxeiro deben ter en conta os costumes que se seguen en cada un deles:

  • Estados Unidos. Baseado nun programa de formación progresiva, o modelo estadounidense aposta por un “carné por etapas”, que pon límites aos condutores noveis para que, nalgúns casos, non poidan circular en horario nocturno.

    Os alumnos, que en diversos estados poden ter un mínimo de dezaseis anos se van acompañados dun adulto, deberán realizar un exame teórico e outro práctico paira obter a licenza e, a pesar de que cada un dos 50 estados ten as súas propias leis e regulamentos de tráfico, a velocidade máxima adoita estar fixada en 110 quilómetros/hora.

  • Francia. A idade mínima paira obter o carné son dezaoito anos, aínda que os vehículos de dúas rodas pódense conducir con dezaseis. Tamén se conta cun carné por puntos, que penaliza aos infractores reincidentes, mesmo, coa perda da licenza.
  • Austria. Permite aos mozos de dezasete anos obter a licenza, aínda que estes poden conducir desde o dezaseis cando lles acompañe un adulto. Si durante a primeira fase de instrución comete algunha infracción grave, o alumno perderá o carné e deberá repetir o curso de formación paira recuperalo.
  • Reino Unido. Hai varios anos, alí implantouse tamén un modelo de permiso por puntos, no que os infractores engaden un ou máis segundo cometan faltas do tipo A (delitos moi graves que supoñen a retirada inmediata do permiso, como conducir bebido), B (faltas como exceder o límite de velocidade) ou C (faltas que non se puntúan, como un mal estacionamento). Cando se alcanzan os doce puntos, o carné é retirado.
  • Alemaña. Recorre a un sistema preventivo no que os condutores deben superar cursos de reciclaxe e psicolóxicos paira diminuír os puntos obtidos pola comisión de infraccións. Nas autoestradas, non existe límite de velocidade, aínda que se recomenda non exceder os 130 quilómetros/hora.
  • Xapón. Os puntos -con consecuencias negativas paira o automobilista- conséguense cando se comete un accidente, estaciónase mal ou se excede o límite de velocidade. A máis penada das infraccións é a de conducir ebrio, o que leva a perda inmediata do permiso.
  • Arxentina. Os alumnos teñen que superar un exame psicofísico, teórico e práctico. Nalgúns casos, ofrécense cursos teóricos gratuítos, mentres que paira a proba práctica é necesario acudir cunha persoa que posúa licenza de condución.
  • Colombia. Os requisitos que deben cumprir os solicitantes son: saber ler e escribir, ter dezaseis anos, presentar un certificado de aptitude física e mental e aprobar os exames teórico e práctico. Conducir en estado de embriaguez ou utilizar o vehículo particular como transporte público supoñen a perda inmediata do permiso.