Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Ecodriving

Unhas sinxelas normas de condución eficiente axudan a aforrar até un 10% de combustible e a mellorar a seguridade na estrada
Por Azucena García 27 de Xullo de 2006

Plenamente aceptada en países como Alemaña ou Suíza, a ‘ecoconducción’ ou ‘ecodriving’ é aínda una fórmula pouco coñecida en España. Trátase dunha combinación de técnicas de condución, unidas a un cambio de actitude de quen senta ao volante e aos avances tecnolóxicos dos vehículos. Tres elementos imprescindibles que conseguen reducir o consumo de combustible até un 10% con respecto á condución tradicional, o que se traduce nunha mellora da calidade do aire. Ademais, a condución ecolóxica aumenta a seguridade na estrada, posto que o condutor aprende técnicas de anticipación ante calquera imprevisto, e diminúe o gasto do mantemento do vehículo, que queda sometido a un esforzo inferior.

Obxectivo: aforrar combustible

O ‘ecodriving’ ou condución eficiente é un estilo de condución que aproveita os avances tecnolóxicos dos vehículos e a aprendizaxe dunhas sinxelas normas ao volante paira lograr un aforro de combustible de até un 10%, segundo datos do Instituto paira a Diversificación e Aforro da Enerxía (IDAE). Esta circunstancia tradúcese á súa vez nunha redución da emisión ao medio ambiente de CO2, causante do denominado efecto invernadoiro. Paira lograr estes obxectivos, o Plan de Acción 2005-2007 da Estratexia de Aforro e Eficiencia Enerxética paira España, impulsado polo Ministerio de Industria e o IDAE, contempla distintas medidas paira o sector do transporte na estrada, como a publicación dun manual de condución eficiente e una guía paira a xestión do combustible. Ademais, as asociacións dedicadas ao mundo do automóbil, como o Real Automóbil Club Vasco Navarro (RACVN), organizan cursos paira ensinar aos usuarios una maneira eficiente de conducir. “O automóbil é o responsable do 15% da enerxía consumida, por iso hai que racionalizar o seu uso e aplicar un novo estilo de condución, baseado nunha serie de técnicas e un cambio de actitude”, explica a responsable da área de Mobilidade do RACVN, Amparo López.

Entre os aspectos máis importantes paira conseguir este cambio no estilo de condución, destacan aqueles que axudan precisamente a reducir o consumo de carburante e aforrar diñeiro. Neste sentido, o IDAE recomenda planificar a ruta antes de porse na estrada e escoller o camiño menos congestionado. Tamén aconsella evitar a sobrecarga do vehículo debido ao exceso de peso, xa que, “por cada 100 quilogramos de peso adicional increméntase o consumo de combustible un 5%”. Só o uso da baca, baleira ou non, aumenta o consumo do carburante entre un 2% e un 35%, polo que convén retirala se non se vai a utilizar. No caso do aire acondicionado, o ideal é manter una temperatura interior entre 23 e 24 graos centígrados, posto que o seu uso incrementa o consumo até un 20%, e non levar os portelos totalmente abertos porque se gasta até un 5% máis de combustible. “Tamén é importante consumir gasolina do octanaje establecido polo fabricante do vehículo, revisar o consumo de carburante periodicamente porque pode haber algún fallo no automóbil e non utilizar o coche paira traxectos moi curtos”, advirten desde o IDAE, posto que en pequenos percorridos urbanos pódese chegar a consumir até 20 litros por cada 100 quilómetros, máis do dobre que na estrada.

Doutra banda, é necesario un mantemento regular do vehículo, coa posta a punto do coche de forma periódica. A revisión debe fixarse, sobre todo, en manter a presión e o aliñado correctos dos pneumáticos, cambiar os filtros, o aceite e as bujías no momento indicado, e regular ben o motor. Non ter en conta estes aspectos incrementa entre un 3% e un 9% o gasto de carburante. “Ademais -engade Amparo López-, á hora de adquirir un vehículo novo é importante decantarse por un que se adapte ás necesidades reais do seu propietario e, por suposto, ter en conta o seu consumo de combustible”.

Regras de condución eficiente

Ademais dos consellos anteriores, nos cursos organizados paira condutores incúlcanse una serie de hábitos que axudan a facer factible a redución do consumo de carburante. Trátase dunha especie de decálogo centrado no arranque do vehículo, o uso do acelerador e das marchas, a desaceleración e a anticipación fronte a situacións imprevistas do tráfico. A primeira premisa pasa por arrincar o motor sen pisar o acelerador. Os expertos aconsellan que no caso dos coches de gasolina iníciese a marcha inmediatamente despois do arranque, xa que esperar retarda o quecemento do motor, mentres que nos coches diesel é conveniente esperar uns segundos antes de comezar a marcha paira asegurar que chegue o aceite ás zonas de lubricación. As normas do IDAE recomendan que, una vez acendido o motor, cámbiese á segunda marcha aos dous segundos ou aos seis metros, aproximadamente, e que se cambie progresivamente as marchas:

  • Segundo as revolucións:
    • Nos motores de gasolina: entre 2.000 e 2.500 revolucións por minuto.
    • Nos motores diesel: entre 1.500 e 2.000 revolucións por minuto.
  • Segundo a velocidade:
    • A 2ª marcha: aos 2 segundos ou 6 metros.
    • A 3ª marcha: a partir duns 30 quilómetros por hora.
    • A 4ª marcha: a partir duns 40 quilómetros por hora.
    • A 5ª marcha: por encima duns 50 quilómetros por hora.

Cada vez que se queira cambiar de marcha, é importante ter en conta as revolucións por minuto ás que circula o vehículo: os cambios deben facerse, como se especifica máis arriba, cando o automóbil rexistra entre 2.000 e 2.500 revolucións por minuto nos motores de gasolina e entre 1.500 e 2.000 revolucións por minuto nos motores diesel. “Se cambiamos de marcha cando circulamos a 2.000 revolucións por minuto, non teremos ningún problema. Nin sequera por circular a 50 quilómetros por hora e en quinta marcha”, afirma Amparo López.

Tras cada cambio, é necesario acelerar e circular o maior tempo posible con marchas máis longas e a baixas revolucións. “É preferible circular en marchas longas co acelerador pisado, que en marchas curtas co acelerador menos pisado. Ademais, en cidade, sempre que sexa posible, hai que utilizar a 4ª e 5ª marcha”, recomendan desde o IDAE. Por exemplo, un vehículo de pequena cilindrada (1,2 litros) que circule a 60 quilómetros por hora consome 7,1 litros de gasolina cando circula en terceira marcha, 6,3 litros (un 11% menos) en cuarta marcha e seis litros (un 15% menos) en quinta marcha.

En canto á velocidade de circulación, debe ser, segundo Amparo López, “o máis uniforme posible, de maneira que busque a fluidez evitando realizar freadas e aceleróns innecesarios que supoñen un aumento de consumo e da tensión”, e moderada na quinta marcha, “posto que a maior velocidade o consumo crece ao cadrado debido ao factor de resistencia aerodinámico”. Pola contra, nas deceleraciones débese levantar o pé do acelerador e deixar rodar o vehículo por inercia coa marcha engranada nese instante, frear de forma suave co pedal de freo e reducir de marcha o máis tarde posible e por baixo dunhas 1.500 revolucións. “Circular a máis de 20 quilómetros por hora cunha marcha engranada e sen pisar o pedal acelerador supón un consumo de carburante nulo”, explica López.

Por último, sempre que sexa posible hai que deter o coche sen reducir previamente de marcha, apagar o motor nas paradas prolongadas (superiores a 60 segundos) e ter una ‘actitude anticipativa’, que implica:

  • Levantar o pé do pedal acelerador e deixar rodar por inercia con marcha engranada ante calquera obstáculo na circulación.
  • Prever o comportamento do vehículo e dos condutores circundantes.
  • Manter una folgada distancia de seguridade.
  • Conservar un amplo campo de visión (tres coches por diante).
  • Buscar carrís adecuados paira manter a fluidez na circulación.

Efectos do ‘ecodriving’

Na actualidade, o ‘ecodriving’ está plenamente introducido en países como Alemaña ou Suíza, onde diversos estudos confirmaron as súas vantaxes. Tal e como lembran desde o RACC, segundo un estudo realizado en Suíza entre 350 condutores, a ‘ecoconducción’ conseguiu una redución do 35% da sinistralidade, mentres que outra investigación levada a cabo en Alemaña en 2004, entre os 95 condutores dunha empresa de transportes, “obtívose una redución dos gastos relacionados con accidentes do 35%-40%”. “De feito, en Alemaña, os principais patrocinadores dos cursos son mutuas de traballo”, agregan desde o RACC. As vantaxes son tanto paira o propio condutor, como paira o parque móbil e, en xeral, paira toda a cidadanía, debido aos efectos positivos que este tipo de condución ten no medio ambiente.

Paira o condutor. A primeira das vantaxes paira quen senta ao volante é “a mellora do confort de condución e a diminución da tensión”, recoñece o IDAE. Ao evitar aceleróns e freadas bruscas, elimínanse os ruídos procedentes do motor e axúdase a manter una velocidade constante, “que evita a tensión producida polo tráfico”. Así mesmo, redúcese o risco e a gravidade dos accidentes, xa que aos elementos de seguridade achegados polas novas tecnoloxías súmanse as precaucións do condutor, que aprende a manter una distancia de seguridade superior á habitual, paira ter maior tempo de reacción en caso de incidencias no tráfico; a manter una velocidade media constante, paira reducir a velocidade punta que se alcanza nun determinado percorrido; e a conducir con anticipación e previsión, cun adecuado campo visual que permite observar o que ocorre por diante, polo menos, a uns 200 metros, e o que ocorre por detrás, grazas aos espellos retrovisores.

Parque móbil. O principal aspecto destacable neste caso é o aforro de combustible, que implica á súa vez un aforro económico. Tamén se consegue un menor custo no mantemento do vehículo, posto que se reduce o desgaste dos freos, embrague, caixa de cambios, pneumáticos e motor, ao estar sometidos a un esforzo inferior ao que soportarían no caso da condución tradicional. “Por exemplo, a relación de marchas adecuada evita someter á caixa de cambios a esforzos innecesarios, e a anticipación e o uso do freo motor minimizan o desgaste do sistema de freado”, sinala o IDAE.

En xeral, a condución eficiente tradúcese nunha redución da contaminación urbana e una mellora da calidade do aire. Con ela, diminúese a emisión de axentes contaminantes como óxidos de carbono, nitróxeno ou hidrocarburos, que se asocian a enfermidades respiratorias, problemas oculares, enfermidades cardiovasculares e, mesmo, jaquecas. As vantaxes tamén son visibles na vexetación, que non é atacada pola polución, e na diminución do quecemento da atmosfera (coa redución de emisións de CO2) e da contaminación acústica. “Segundo un estudo realizado en Suíza en 1999, un vehículo a 4.000 revolucións por minuto fai o mesmo ruído que 32 coches a 2.000 revolucións por minuto”, aclara Amparo López. Ademais, a nivel nacional, conséguese un aforro de enerxía que, conclúe o IDAE, “incide na balanza de pagos e reduce a dependencia enerxética exterior”.