Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Motor

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Garantía legal e comercial dun vehículo

Débese pedir copia por escrito de ambas as e deixar claro o que cobre cada una, sen esquecer que as avarías por falta de mantemento ou desgaste están excluídas

Img coches Imaxe: _G2

A garantía legal dun vehículo é común a calquera compra. A Lei establece un período de dous anos paira os coches novos e outro menor, non inferior a un ano, paira os de segunda man. Durante ese tempo, o vendedor responde as avarías que non sexan froito do desgaste ou falta de mantemento do automóbil. Con todo, á hora de adquirir un vehículo, é posible beneficiarse tamén da garantía comercial, una serie de condicións adicionais establecidas polo vendedor e que amplían, ben en tempo ou en contido, a garantía legal. Os problemas xorden á hora de determinar o que cobre cada una das garantías e se a orixe da avaría débese realmente ao desgaste normal dos compoñentes, a un defecto de fábrica ou ao mal uso do automóbil. Tamén hai que ter coidado con arranxar o coche nun taller alleo á marca, xa que pode ser causa de perda da garantía.

Diferenza entre ambas as

/imgs/2007/04/coches06.jpg

A garantía dun vehículo réxese pola Lei 23/2003, de Garantías na Venda de Bens de Consumo. Esta norma recoñece un prazo de dous anos, a partir do momento de compra, para que se poidan facer efectivos os dereitos da garantía. No caso de bens de segunda man, este prazo pode ser menor, pero nunca inferior a un ano, mentres que se dispón doutros 36 meses, tamén contados a partir do momento da compra, para que se poidan realizar as accións legais oportunas se a reclamación do consumidor ou consumidora non é atendida convenientemente. Estes prazos delimitan o que se coñece como garantía legal, pero á hora de comprar un vehículo pode existir outro tipo de garantía: a comercial. Trátase dunha vantaxe máis, que non é obrigatoria, pero que ofrece o vendedor como una opción extra. O seu cumprimento depende dos termos nos que se pacte e, segundo a citada Lei, “debe pór ao consumidor nunha posición máis vantaxosa en relación cos dereitos xa concedidos”.

O presidente da Asociación Nacional de Vendedores de Vehículos a Motor, Reparación e Recambios (GANVAM), Juan Antonio Sánchez Torres, explica que a garantía legal é “un conxunto de dereitos irrenunciables que a Lei concede ao consumidor”, fronte á garantía comercial, “que é un conxunto de beneficios que o vendedor ou garante concede de maneira adicional aos dereitos que a Lei outorga”. Esta segunda garantía constitúe, por tanto, una serie de beneficios ou condicións adicionais. “Se un vehículo ten dous anos de garantía legal e catro anos de garantía comercial, os dous primeiros anos rexerase polo que diga a lei e os dous anos restantes, polas condicións da empresa”, precisa Rocío Alxeciras, do gabinete xurídico da Federación de Consumidores en Acción (FACUA).“Se un vehículo ten dous anos de garantía legal e catro anos de garantía comercial, os dous primeiros anos rexerase polo que diga a lei e os dous anos restantes, polas condicións da empresa” Segundo explica, coa garantía legal “quedan garantidos desde un principio todos os elementos dun vehículo, cos requisitos que establece a Lei, mentres que a garantía comercial está condicionada ao que diga a empresa”.

Alxeciras asegura que non é necesario que a garantía legal quede recollida nun documento escrito, “porque a propia Lei garántea e basta con demostrar a data de compra”, pero advirte de que a garantía comercial “si necesita documento, porque se vai a rexer polas condicións que a empresa ofrece e esas condicións débeas coñecer o consumidor ao comprar o ben”. Pola súa banda, Sánchez Torres asevera que “ambas deben constar por escrito, aínda que sexan unhas condicións comerciais ofrecidas a vontade do garante, tal e como obriga a Lei 23/2003”. En concreto, o artigo 11.2 desta norma establece a formalización da garantía, “polo menos, en castelán, por escrito ou en calquera outro soporte duradeiro”. “En definitiva -conclúe Sánchez Torres-, hai que informar por escrito tanto dos dereitos que esta Lei concede ao consumidor, como da garantía comercial que adicionalmente poida ofrecerse”.

No entanto, o presidente de Ganvam lamenta que a Lei de Garantías non desenvolva o modo en que se debe informar os dereitos que concede ao consumidor, “con que redacción, con que extensión”, polo que, explica, “Ganvam elaborou un contrato de compravenda de vehículos de ocasión, acordado co Instituto Nacional de Consumo e as 17 comunidades autónomas, que o 17 de Maio de 2005 foi declarado exento de cláusulas abusivas e que dá cumprimento a esta obrigación de informar por escrito dos dereitos que se conceden ao consumidor”. Con todo, na súa opinión, a Lei de Garantías “beneficia claramente ao consumidor, dado que eleva significativamente o nivel de protección que tiña antes da súa entrada en vigor”, aínda que recoñece que beneficia “indirectamente” ao vendedor porque “ao subir o listón dignifica e profesionaliza un sector tradicionalmente, e en moitas ocasións inxustamente, deostado”. “Os empresarios non deben ter medo a esta Lei porque amplíe as súas obrigacións. Ao contrario, deben ver oportunidades de fidelización de clientes”, engade.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións