Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Multas de tráfico e sancións

Os Concellos cobran até 900 euros por sacudir alfombras ou abandonar cascallos na vía pública
Por miren 10 de Abril de 2003

Coñece os tipos de multas de tráfico que lle poden aplicar si infrinxe a normativa ou o período polo que lle poden retirar o permiso de conducir?Sabía vostede que lle poden sancionar por sacudir una alfombra pola xanela ou se a roupa mollada que tendeu salpica espazos públicos? Tanto as sancións que se aplican por incumprir as ordenanzas municipais, como as multas, máis habituais e que castigan aos infractores do Código de Circulación, obrigan aos cidadáns a abonar sumas que oscilan entre os 30 e 900 euros. O habitual é que as sancións se abonen sen protestar demasiado, pero non ocorre o mesmo coas multas, consideradas inxustas na maioría dos casos. Coñeza os seus dereitos respecto das multas e sancións que debe pagar así como as vías paira facer as reclamacións pertinentes.

Multas de tráfico

En España tramítanse cada ano ao redor de tres millóns e medio deste tipo de multas, o que supón que dúas de cada dez condutores son sancionados, polo menos, nunha ocasión durante este período.As diferenzas con outras faltas residen, principalmente, nas consecuencias: un importante desembolso económico ademais da retirada do permiso de conducir por un tempo determinado, indefinido ou definitivo. A isto engádese o feito de que a actual Lei de Seguridade Viaria reduce o tempo de pago da multa, o que significa que, en ocasións, embárgase a conta corrente do infractor si non abona no prazo previsto a cantidade estipulada.

Neste sentido, a Dirección Xeral de Tráfico (DXT) establece un período de corenta e cinco días paira pagar a multa ou outro de quince días paira presentar un escrito de alegacións, que se dirixe ao Xefe de tráfico da provincia na que se cometeu a infracción. “Sen dúbida, o maior número de queixas que presentan os cidadáns refírense a este tipo de sancións que consideran desproporcionadas na maioría dos casos”, explican desde a Secretaría da Oficina do Defensor do Cidadán de Oviedo (Asturias).Tamén neste caso distínguese entre infraccións leves, graves e moi graves, ás que acompañan multas de 91 euros, entre 92 e 301 euros e entre 302 e 602 euros, respectivamente.

  • Considéranse infraccións leves:

    Paradas que superen os dous minutos en pasos de peóns ou zonas de uso exclusivo de minusválidos, circular con menores de doce anos situados nos asentos dianteiros ou menores de sete en motocicletas, utilizar teléfonos móbiles e emisoras de radio sen sistema de mans libres e circular en bicicleta sen elementos reflectarios.

  • Por infraccións graves enténdese:

    Conducir de forma neglixente, arroxar á vía obxectos que poidan producir accidentes, incumprir as disposicións legais sobre tempos de descanso, parar ou estacionar en lugares perigosos e circular sen luces en situacións de mala visibilidade.

  • A DXT clasifica como infraccións moi graves:

    Exceder en máis dun 50% a velocidade establecida como máxima, conducir baixo a influencia de bebidas alcohólicas ou de forma temeraria, non someterse ás probas de alcoholemia, ocupar en máis dun 50% o número de prazas establecidas paira un vehículo, circular en sentido contrario ao establecido e competir ou facer carreiras de vehículos non autorizados.

Ademais, a actual Lei de Tráfico recolle un apartado especial segundo o cal é posible impor outras multas cuxa contía oscila entre 302 e 1.503 euros, así como a suspensión do permiso de conducir por un período dun ano. Estas multas aplícanse cando o condutor comete até oito infraccións talles como conducir sen a autorización administrativa correspondente, sen matrícula, sen facer a transferencia do vehículo ao seu favor ou cun turismo que incumpra as condicións técnicas que garanten a seguridade viaria. Tamén se penalizan as infraccións relativas ás normas sobre a Inspección Técnica de Vehículos ou as que regulan os centros de recoñecemento de condutores e as autoescolas.

Por ultimo, é importante que o propietario dun vehículo lembre que a sanción pode reducirse até nun 30% si faise efectiva antes de que se dite a resolución sancionadora e que a comisión de tres infraccións moi graves no prazo de dous anos, supón a revogación “definitiva” do permiso de conducir.

Infraccións leves, graves e moi graves

A mediados do noventa, concellos de diversas localidades impulsaron a aprobación de ordenanzas municipais que obrigaban aos cidadáns a cumprir una serie de normas de limpeza e mantemento da vía pública. Estas ordenanzas estendéronse progresivamente ao resto de municipios e, nestes momentos, en calquera parte do territorio nacional contémplanse sancións paira aqueles veciños que incumpran esta normativa.

Velar pola existencia dun comportamento cívico é a prioridade actual dos Consistorios. Con esta intención, establécense diferentes graos de infraccións -leves graves e moi graves-, que penalizan cunha sanción económica a comisión dalgunha das seguintes faltas:

  • Infraccións leves:
    • Falta de limpeza das rúas particulares ou espazos de similares características.
    • Arroxar desperdicios á vía pública ou lavar os coches en espazos públicos.
    • Sacudir pezas ou alfombras desde xanelas, balcóns ou terrazas.
    • Colgarr a roupa mollada ou regar as plantas salpicando en espazos públicos.
    • Depositar bolsas de lixo nos colectores incumprindo o horario -considerado o máis conveniente de oito de tárdea a dez da noite- ou abandonar cartóns no exterior dos mesmos.
    • Incumprir a obrigación de retirar a neve ou o xeo nas beirarrúas correspondentes á fachada do inmoble en que se habita.
    • Non manter en constante estado de limpeza as partes do inmoble que sexan visibles aos transeúntes, como escaparates ou fachadas de centros comerciais.
    • Abandonar na vía pública os residuos procedentes da limpeza destes escaparates.
    • Ouriñar e defecar na vía pública.
    • Rasgar, ensuciar ou arrincar carteis colocados en lugares ou emprazamentos autorizados.
  • Infraccións graves:
    • Reincidencia en infraccións leves.
    • Cambiar o aceite ou outros líquidos do vehículo na vía pública e espazos libres.
    • Realizar actos de propaganda, lanzamento de carteis, folletos, follas soltas e similares que ensucien os espazos públicos.
    • Omitir as operacións de limpeza despois da carga e descarga de vehículos.
    • Vulnerar as condicións de uso dos colectores e non retirar aqueles destinados á recollida de cascallos cando expire a licenza.
    • Non limpar os excrementos de cans ou outros animais.
    • Abandonar mobles ou aveños, así como cadáveres de animais na vía pública.
  • Infraccións moi graves:
    • Reincidencia en faltas graves.
    • Negarse, sen causa xustificada, a pór a disposición do Concello residuos sólidos urbanos (RSOU) ou evacualos pola rede de rede de sumidoiros.
    • Dedicarse á recollida, transporte, tratamento ou aproveitamento de residuos ou entregalos a quen teña tal dedicación.
    • Depositar residuos clínicos fóra dos recipientes habilitados paira tal fin.
    • Verter terras e cascallos en terreos de propiedade pública ou privada.
    • Instalar colectores de cascallos ou sacos industriais normalizados na rúa sen licenza municipal.

Sancións: deben abonarse?

Una vez determinada a infracción cometida, o Concello establece a sanción correspondente, que oscila entre os 30 euros das infraccións leves e os 900 euros acordados por algúns órganos paira a comisión de infraccións moi graves. Noutros casos, a contía máxima apenas alcanza os 100 euros, aínda que esta decisión queda sempre en mans do Concello.

No que se refire á notificación da sanción, esta adoita producirse na maioría dos casos in situ, é dicir, no propio lugar no que se comete a infracción. Axentes municipais proceden á imposición da multa no momento exacto no que advirten a falta, polo que o cidadán adoita ter poucas escusas paira evadir o pago da mesma.”É pouco frecuente que os demandantes rexeiten o pago da multa imposta, xa que esta tramítase mentres se produce a infracción e trátase dunha reclamación con poucos visos de ser gañada”, recoñece o portavoz da Confederación Española de Amas de Casa, Consumidores e Usuarios (CEACCU), Antonio López. “Os afectados quéixanse, iso si, pero non adoitan interpor reclamacións formais”, engade.

Doutra banda, responsables da área de Obras e Servizos de concellos de localidades como Madrid e Barcelona aseguran que son “escasas” as ocasións en que se cometen a maioría das infraccións mencionadas. “As multas máis habituais son as impostas por non cumprir a lei respecto ao mantemento e retirada dos colectores con cascallos e as que penalizan o depósito de cartóns fóra dos recipientes normalizados paira a súa recollida”, aclara un técnico da capital madrileña.Ante esta situación, organismos como a Oficina do Defensor do Pobo recomendan aos cidadáns abonar a débeda cando se recoñeza a autoría da infracción correspondente e interpor o recurso pertinente naqueles casos nos que a sanción se considere “inxusta ou esaxerada”.

Defensor do Cidadán

Una vez que o usuario decide interpor un recurso pola imposición de calquera das multas anteriormente citadas, debe dirixirse ao propio Concello ou á Xefatura de Tráfico, en función do tipo de infracción que cometa. No entanto, algunhas cidades españolas han creado a oficina do Defensor do Cidadán, cuxa función principal se basea en servir de enlace entre a Administración municipal e os cidadáns. Desta maneira, os afectados reciben asesoramento, información, atención e axuda na súa relación cos organismos municipais e líbranse de afrontar sós engorrosos trámites burocráticos. Até agora, unicamente existe una oficina destas características na localidade asturiana de Oviedo, aínda que algunhas cidades puxeron en marcha órganos similares que centralizan todo tipo de queixas relacionadas cos habitantes dun mesmo municipio.

No que se refire á figura do Defensor do Cidadán, este é elixido polo pleno do Concello por un período de catro anos e quedan fóra da súa competencia as funcións de control político da actividade municipal. Actúa sempre de oficio ou a instancia de parte e poden presentarse ante el tanto persoas naturais como xurídicas.

“Una vez recibida a queixa, o Defensor do Cidadán comunícaa directamente á Alcaldía, sendo as súas actuacións privadas. Se como conclusión destas actuacións aparecen indicios racionais de criminalidade, o Defensor pono en coñecemento do Ministerio Fiscal”, explican os estatutos da oficina asturiana, que mantén una estreita colaboración coa do Defensor do Pobo paira todos aqueles asuntos que son de interese común.”O ideal sería que cada municipio contase con este órgano, xa que facilitaría a tramitación das queixas aos reclamantes”, lamentan na Secretaría asturiana do Defensor do Cidadán.

Que facer paira eliminar multas de tráfico

Desfacerse dunha multa de tráfico resulta, a miúdo, una labor moi difícil que implica un longo proceso de reclamacións. Cada ano, o Real Automóbil Club de España (RACE) presenta máis de 40.000 recursos, dos que, aproximadamente, o 40% resólvese de maneira favorable paira o condutor nun período que oscila entre seis e oito meses. Ademais, desde este organismo aseguran que coa entrada en vigor da última reforma da Lei de Seguridade Viaria “aínda será máis difícil gañar una multa de tráfico”. A razón, ao seu xuízo, atópase na ampliación dos prazos de prescrición -que pasou de tres a seis meses paira as infraccións graves e de tres meses a un ano paira as moi graves- e da caducidade -que aumentou de seis meses a un ano.

Desde o RACE destácase tamén a presunción de veracidade do Axente Denunciante como o elemento que fai máis difícil o poder gañar una multa de tráfico e anímase aos interesados a esixir aquelas probas que certifican a posible infracción. “Todas aquelas denuncias que están baseadas en feitos comprobables a través de medios mecánicos, por exemplo un exceso de velocidade sobre cuxa comisión sempre existe una foto, convén recorrelas esixindo que se nos trasladen ditas probas, paira comprobar a exactitude das mesmas”, aconsellan.

Neste sentido, cando o denunciado decídese a recorrer una multa debe seguir una serie de fases que comezan nos quince días seguintes á recepción da mesma. “Durante este tempo é cando, por exemplo, no caso dunha multa por exceso de velocidade, hai que solicitar que se envíe ao domicilio copia da fotografía realizada e certificado do cinemometro ou, se se trata de calquera outro tipo de infracción e existe una causa xustificada, como una urxencia médica ou a avaría do vehículo, neste período débense achegar as probas ou xustificantes de que se dispoñan”, explica o RACE.

Posteriormente, estas alegacións son trasladadas ao denunciante, que dará a coñecer a resolución sancionadora. Se o afectado non está de acordo co resultado ten dúas opcións:

  • Se se trata dunha multa notificada polo Concello, conta cun mes paira impor un Recurso de Reposición ante a institución municipal.
  • Se a multa provén dunha Xefatura Provincial de Tráfico, debe interpor no prazo dun mes un Recurso de Alzada ante a DXT.

“Se non se expuxeron alegacións ao recibir a denuncia, agora xa non sería posible recorrer nesta fase, salvo que a sanción leva aparellada suspensión do permiso de conducir”, detallan desde o RACE.

Resolto o Recurso de Alzada ou o de Reposición, o seguinte paso recae na vía administrativa e a infracción é firme, é dicir, que si nesta fase confírmase a infracción hai que abonar a multa nos seguintes quince días hábiles porque “en caso contrario, incorreríase nunha recarga do 20% sobre o importe da multa”.

Se aínda así, o denunciado opta por continuar o proceso de reclamación e chega aos tribunais, debe abonar previamente a multa ou facer un depósito da cantidade requirida, que lle será reintegrada si, una vez celebrada a sentenza, esta élle favorable.