Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Motor

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Se as gasolineiras son independentes, Cepsa non podería impor un prezo de venda para os carburantes, segundo o TUE

O tribunal europeo traslada aos órganos xudiciais españois a decisión sobre cal é a relación existente entre ambas as partes

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 14 de Decembro de 2006

Se as estacións de servizo son empresas independentes que asumen os riscos vinculados á venda e non simples axentes, resulta ilegal que Cepsa impoña un prezo de venda do carburante ás gasolineiras, segundo sinala o Tribunal de Xustiza da Unión Europea (TUE), que non clara se esta condición cúmprese, decisión que traslada aos tribunais españois.

Foi o Tribunal Supremo o que, no marco dun litixio que enfronta a Cepsa coa Confederación Española de Empresarios de Estacións de Servizo, expuxo ao TUE esta cuestión prejudicial. A confederación interpuxo un recurso ante a xurisdición española ao estimar que os contratos en exclusiva asinados pola petroleira a finais de 1992 con algunhas gasolineiras restrinxen a competencia. Estes contratos dispoñen que o titular da estación de servizo comprométese a vender exclusivamente carburantes e combustibles do subministrador, de conformidade cos prezos de venda ao público, as condicións e as técnicas de venda e explotación fixadas polo devandito subministrador.

O TUE indica que os contratos entre Cepsa e os titulares de estacións de servizo constitúen acordos verticais cando debe considerarse que o titular é un operador económico independente. Así, resulta necesario examinar o contrato celebrado co subministrador e, concretamente, as cláusulas, tácitas ou expresas, deste contrato relativas á asunción dos riscos financeiros e comerciais. O tribunal europeo tamén precisa os criterios que debe utilizar o xuíz nacional para apreciar a distribución efectiva dos riscos financeiros e comerciais entre os titulares das estacións de servizo e o subministrador de carburantes. Esta distribución de riscos debe analizarse en función de criterios tales como a propiedade dos produtos, a contribución aos custos vinculados á súa distribución, a súa conservación, a responsabilidade polos danos que poidan sufrir os produtos ou polos danos que os produtos poidan causar a terceiros e a realización de investimentos específicos para a venda dos devanditos produtos.

O TUE establece que, de determinarse que as estacións de servizo non son empresas independentes senón simples axentes de Cepsa, a obrigación de vender o carburante a un prezo determinado sería inherente á capacidade de Cepsa para delimitar o campo de actuación dos seus axentes e non estaría prohibida polo dereito comunitario de competencia. Con todo, se o xuíz nacional chegase á conclusión de que existe un acordo entre empresas prohibido polo Tratado, a imposición do prezo de venda ao público sería ilegal, conclúe o TUE.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións