Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Motor > Educación e seguridade viaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Tramos de peaxe en autoestradas

Os condutores prefiren pagar e poder circular con máis seguridade á vez que aforran tempo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 21deSetembrode2007

Co obxectivo inicial de desconxestionar as estradas, construíronse e séguense trazando as autoestradas de peaxe. En España hai máis de 3.000 quilómetros deste tipo de vías, aos que hai que sumar outros 354 quilómetros que están en construción. Aínda que o volume de tráfico creceu no último ano, nas vías de pago produciuse un descenso do cociente de sinistralidade, unha das razóns, xunto co aforro de tempo, pola que os condutores optan por estas estradas.


As autoestradas españolas de peaxe sumaban a 31 de decembro de 2006 un total de 3.099,57 quilómetros. Se engadimos os 354 en construción e outros 526,5 en proxecto, o total da rede ascende, oficialmente, a 3.980,07 quilómetros. A Asociación de Sociedades Españolas Concesionarias de Autoestradas, Pontes, Túneles e Vías de Peaxe, ASETA, asegura que no último ano produciuse un descenso do cociente de sinistralidade ata o 0,47%, un 19,95% inferior ao de 2005. O volume de tráfico tamén se incrementou, cunha Intensidade Media Diaria (IMD) que alcanzou os 24.331 vehículos, 21.015 lixeiros e 3.316 pesados, un tránsito que deixou nas cabinas de peaxe un total de 1.822 millóns de euros.

No último ano produciuse un descenso do cociente de sinistralidade nos tramos de pago

Tendo en conta estas cifras é evidente que se seguen trazando estradas, e tamén que os carrís quedan escasos ao pouco tempo de ser estreados. Un informe da Asociación Española da Estrada (AEC) alertaba a finais de 2005 da conxestión das vías de gran capacidade en España. O detonante do estudo foi o monumental atasco na A-3, Madrid-Valencia, que atrapou a miles de condutores durante dez horas ao regreso das súas vacacións de agosto. Comparando o número de carrís e quilómetros con países da nosa contorna, o informe de AEC chegaba á conclusión de que en España se construíron moitos quilómetros pero poucos deles dotáronse con tres ou máis carrís, en concreto a 6,7% fronte ao 71,6% do Reino Unido, o 29,1% de Bélxica, o 22,8% de Italia, o 20,9% de Alemaña e o 17,6% de Francia. Así, os niveis de capacidade dalgunhas vías españolas comezan a ser insuficientes, sobre todo tendo en conta que o parque automobilístico ha crecido na última década de 18 a 26 millóns e vehículos.

O pago da peaxe

As estradas son infraestruturas moi custosas e, entre elas, as autoestradas son as máis caras de construír e manter polas súas esixentes normas de trazado e seguridade. Existen dúas formas de pagalas: mediante impostos ou por peaxe. ASETA argumenta que a segunda opción é máis xusta: o pago mediante impostos carga o custo a todos os cidadáns, incluídos os que nunca usan un coche ou circulan por unha autoestrada. Mediante a peaxe, con todo, son os usuarios beneficiados os que asumen o custo da obra e o seu mantemento. Neste sentido, non hai que esquecer que España é un do tres primeiros destinos turísticos do mundo e que polas nosas estradas circulan cada ano centos de miles de vehículos estranxeiros que tamén colaboran, mediante a súa peaxe, á construción e mantemento de novas infraestruturas.

A peaxe tamén permite adiantar a execución e dispoñibilidade de vías de alta capacidade, algo fundamental se se considera que o incremento do PIB das rexións que contan con autoestradas de peaxe crece máis que aquelas que non teñen vías de gran capacidade. Quen defenden o financiamento privado destas infraestruturas argumentan que esta permite aos gobernos liberar fondos públicos para destinalos a outras necesidades sociais prioritarias. Tamén existen algúns tramos gratuítos nas autoestradas co obxecto de solucionar determinados problemas viarios ou desconxestionar o tráfico polo centro dalgunhas localidades. Estes tramos atópanse nunha páxina web para quen desexe consultalos.

Telepeaxe

A telepeaxe é un sistema electrónico que detecta o paso dun vehículo pola cabina de peaxe e carga o importe ao usuario de forma automática, sen necesidade de que este deteña o seu vehículo. Para que o sistema poida detectar o vehículo e abrir a barreira, este debe pasar a unha velocidade inferior a 15-20 km/hora. No noso país, son xa 1.364 estacións as que dispoñen deste servizo, duascentas máis que en 2005. A Asociación de Sociedades Concesionarias estendeu os sistemas de telepeaxe ao 100% das vías de pago españolas seguindo estándares europeos, en concreto coa tecnoloxía DSRC (comunicacións dedicadas de curto alcance) de microondas na banda de 5,8 Ghz.

No noso país son xa 1.364 estacións as que dispoñen de telepeaxe, duascentas máis que en 2005

Este dispositivo técnico envólvese nun nome comercial máis atractivo, “Vía-T”, un pequeno terminal situado no interior do vehículo que é detectado por unha antena situada na cabina da peaxe, e cobra o importe sen necesidade de que o automóbil se deteña. A gran vantaxe deste sistema é a súa validez na práctica totalidade da rede de autoestradas españolas. ASETA e o Goberno traballan no futuro Servizo Europeo de Telepeaxe, que pretende que calquera europeo poida pagar coa súa telepeaxe en calquera autoestrada europea, independentemente do sistema electrónico utilizado. Unha directiva europea pretende harmonizar a tecnoloxía para conseguir unha completa interoperabilidade.

Para abonar o pago mediante o sistema da telepeaxe, é necesario que o usuario dispoña no seu vehículo dun pequeno transmisor, denominado OBE. Este dispositivo está vinculado a unha conta bancaria na que se cargarán os importes das peaxes correspondentes aos tránsitos do usuario pola autoestrada, sempre que optase por este sistema de pago na estación de peaxe. O transmisor colócase no parabrisas do vehículo, seguindo as instrucións que o emisor do mesmo facilita. Nalgúns vehículos habilítase un lugar específico para a colocación do transmisor, para evitar así problemas de recepción que se dan nos vehículos que dispoñen de parabrisas atérmicos. Onde adquirir o OBE?: a través da maioría de entidades bancarias. A lista completa figura na web de Vía-T , na sección ‘Onde conseguilo’.

Novos prezos

Circular por calquera vía de pago é máis caro desde o 1 de xaneiro de 2007. Todas as autoestradas son concesións administrativas e os seus prezos actualízanse, desde 2002, segundo un baremo que se basea no IPC, a antigüidade de cada concesión e o tráfico que circulou por cada vía. O 1 de xaneiro de 2007 subiron un 3,68%, o segundo maior incremento desde a súa inclusión en 2002 na Lei de Acompañamento de Orzamentos do Estado, cando subiron un 3,80%. Automobilistas Europeos Asociados, AEA, denunciou un “redondeo ilegal” na autoestrada A-8 ao seu paso por Guipúzcoa. Os prezos establéceos a Deputación do territorio histórico seguindo unha norma foral. O Tribunal Superior de Xustiza do País Vasco ha admitido a trámite o recurso interposto pola asociación.

Canon e cidades

O pago dun canon por circular en determinadas vías xa non se restrinxe ás estradas interurbanas. Londres abriu o debate en 2003 ao cobrar por circular en áreas restrinxidas do centro da cidade. O debate está aberto en España e non son poucas as voces que desde os dous principais partidos políticos lanzaron globos-sonda para probar a opinión pública respecto diso. De feito, Madrid ten previsto restrinxir o acceso ao centro da cidade aos vehículos máis contaminantes en 2008.

A razón é dobre: por unha banda, aliviar a conxestión de tráfico e por outra, mellorar a calidade ambiental ao reducir a contaminación e o ruído que soportan as principais rúas das grandes cidades.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións