Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

10 consellos paira evitar a síndrome de burnout nas persoas coidadoras

O coidado dun ser querido é una carreira de fondo: explicámosche que é a síndrome de burnout, como afecta o coidador e que facer paira evitar desfondarse nos primeiros metros

sindorme burnout cuidadores que hacer Imaxe: Engin Akyurt

Coidar a outra persoa pode ser una experiencia positiva, emotiva e gratificante, aínda que non é menos certo que, en numerosas ocasións, atopámonos  con coidadores e coidadoras que experimentan situacións e períodos de tensións, ansiedade, depresión, frustración… Cando isto sucede de forma non puntual, estas persoas poden empezar a sufrir alteracións físicas, emocionais e sociais, capaces de desequilibrar moitos aspectos da súa vida. Isto é o que se coñece como síndrome do coidador queimado, ou síndrome de burnout.

Que é a síndrome de burnout

Este termo foi acuñado por primeira vez por Herbert J. Freudenberger, psiquiatra estadounidense, en 1974, paira describir como sentía un grupo de voluntarios que colaboraba nunha clínica paira axudar a persoas a abandonar as drogas. Tras un ano de actividade, moitos deles estaban esgotados, irritábanse con facilidade e desenvolveran una actitude despectiva cara aos pacientes e una tendencia a evitalos.

Tres anos máis tarde, en 1977, a psicóloga estadounidense Christina Maslach deu a coñecer o termo no Congreso anual da Asociación Americana de Psicólogos (APA). Fíxoo paira referirse ao profundo desgaste emocional e físico que experimenta a persoa que convive e coida dun familiar dependente, como consecuencia da exposición continuada a situacións de tensións (estado de sobreesfuerzo) ao que está sometida.

Este desgaste inapropiado das reservas psicolóxicas e físicas, como efecto da sobrecarga desmedida no coidado dunha persoa enferma crónica, considérase producido pola tensión continuada de tipo crónico. Débese á realización de traballos monótonos rutineiros e repetitivos con sensación de falta de control sobre o resultado final de devanditos coidados, esgotando as reservas psicofísicas do coidador.

Como podemos facer fronte a esta situación?

Resumímolo en seis pasos:

  • 1. Recoñecer os signos de alarma.
  • 2. Pedir axuda e deixarnos acompañar.
  • 3. Pór límites ao coidado.
  • 4. Coidar a saúde física.
  • 5. Coidar a súa saúde psíquica.
  • 6. Coidar a saúde social.

Burnout: estas son os sinais de alarma

Debemos prestar atención aos sinais de alarma que poden indicarnos que nosas “reservas comezan a desgastarse”. Estas son algunhas que temos que ter en conta:

  • Perda de enerxía, fatiga crónica, sensación de cansazo continuo… Problemas de soño; aumento ou diminución do apetito.
  • Illamento social, non ter ganas de compartir con outras acodes actividades sinxelas e pracenteiras.
  • Consumo excesivo de bebidas, tabaco, pastillas paira durmir ou outros medicamentos.
  • Problemas físicos: palpitaciones, tremor de mans, molestias dixestivas; problemas de memoria e dificultades de concentración.
  • Menor interese por actividades pracenteiras: dificultade paira superar sentimentos de tristeza ou nerviosismo, cambios frecuentes de humor ou estado de ánimo, enfadarse facilmente.
  • Tratar ás persoas da familia e de confianza de forma menos considerada que habitualmente. Dar demasiada importancia a pequenos detalles.
  • Non admitir a existencia de síntomas físicos ou psicolóxicos que se xustifican por causas alleas ao coidado.

Que facer fronte á síndrome de burnout

Aínda que non é sempre sinxelo facer fronte a esta situación, e aínda que moitas persoas coidadoras experimentan a sensación de falta de tempo ou incapacidade paira dar os pasos cara a un maior benestar, aquí deixámosvos dez consellos paira coidar a nosa saúde en todas as súas esferas:

  • 1. Buscar de forma adecuada información; canta mellor información teñas sobre a enfermidade, o proceso… máis seguro sentirás. Tratar de controlar os medos anticipados. Centrarse no aquí-agora.
  • 2. Organizarse por prioridades; tomar decisións, organizar o tempo de maneira eficiente e tentar dispor de tempo libre previamente establecido cada semana.
  • 3. Non descoidar as relacións con amizades ou outros membros da familia.
  • 4. Levar una vida saudable: alimentación, soño e exercicio.
  • 5. Escoitar as nosas emocións, non ignoralas e procurar expresalas polas canles adecuadas. Baixar o nivel de autoexigencia e non culpabilizarse. Aplicando sobre un mesmo a empatía, a condescendencia, a indulxencia e a comprensión.
  • 6. Ante os sentimentos de soidade, expresar a necesidade de forma adecuada: comunicar, compartir e fortalecer o vínculo positivo coidador-coidado.
  • 7. A enfermidade ou a discapacidade, é dicir, a situación de dependencia, é una intrusa coa que debes aprender a convivir e aceptar: o coidado é un proceso duro pero enriquecedor, onde nunca volveremos ser como antes.
  • 8. Tentar porse en contacto con outros familiares que teñan o mesmo problema, compartindo emocións e coidados.
  • 9. Delegar os coidados: pide axuda, comparte as responsabilidades.
  • 10. Observar pronto os pequenos cambios axúdache a adaptarche aos cambios grandes.

Paira coidarche e sentirche mellor, elixe algunhas pequenas accións pracenteiras e concretas no día a día e que apenas che levarán un minuto: escoitar una canción que che guste, ler, cantar, bailar, darche un baño…; é dicir, calquera tarefa que che achegue benestar.

Ademais, é moi importante lembrar sempre que o mellor coidado que podemos ofrecerlle á outra persoa é noso autocuidado: se nós atopámonos ben, a calidade dos nosos coidados será mellor e o noso familiar estará mellor. O coidado dun ser querido é una carreira de fondo, non podemos desfondarnos nos primeiros metros… senón que temos que facelo de forma constante e sempre da maneira mellor posible. Non sempre cantidade de coidados equivale a calidade de coidados.

Etiquetas:

burnout

RSS. Sigue informado

Federación gallega de daño cerebral

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións