Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Prevención

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

5 accións que poden salvar unha vida

Saber como actuar ante un accidente ou emerxencia como un atragantamiento ou un infarto pode axudar a salvar a vida da vítima

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 02deSetembrode2016
Img cinco cosas salvarte vida hd Imaxe: lisafx

Os primeiros auxilios son a atención máis inmediata que se lle pode dar a unha persoa ata que chegan os servizos de emerxencias ou lle atenden os profesionais sanitarios. O tempo que transcorre desde que se produce o evento ata que alguén practica os primeiros auxilios é de vital importancia para a supervivencia das vítimas. Por este motivo, recoñecer cando hai algo que non anda ben, é fundamental para actuar sen perder tempo. A continuación descríbense cinco acciones que poden axudar a salvar unha vida.

Img cinco cosas salvarte vida art
Imaxe: lisafx

Os primeiros auxilios son todas as accións orientadas a favorecer a supervivencia dunha vítima. Forman parte da cadea de supervivencia, que incide na importancia de todos os seus elos: chamar ao 112, aplicar primeiros auxilios, realizar as manobras de recuperación cardiopulmonar e uso de desfibrilador semiautomático ou automático e a atención sanitaria profesional.

A falta ou o atraso dalgún deles fan diminuír as probabilidades de supervivencia. Por este motivo, é de vital importancia coñecer os sinais e síntomas que indican que algo non vai ben e lembrar que, ante unha emerxencia, non todo vale, hai que saber como actuar: o primeiro é manter a calma; logo, protexerse uno mesmo e despois á vítima; solicitar axuda ou chamar ao 112; e, por último, socorrer á persoa.

1. Como deter hemorraxias externas

Nunca hai que utilizar o torniquete, a non ser que a persoa sufrise unha amputación traumática
Sempre coas maiores medidas de hixiene -o sangue é un vehículo para a transmisión de enfermidades- hai que proceder a lavar a ferida, con auga e xabón se está moi sucia. Se sangra moito, débense aplicar gasas, panos ou o téxtil máis limpo dispoñible e facer presión. Se a ferida está na perna ou o brazo, e non presenta ningunha fractura, pódese elevar por encima da cabeza, o que fará que diminúa o fluxo. Se a pesar da presión o sangrado continúa, sen quitar a gasa en contacto directo coa ferida, sobreporanse outras, que se irán cambiando á vez que queden empapadas.

A primeira gasa ou téxtil en contacto coa ferida non se retira para non eliminar o coágulo que se empeza a formar. Non utilizar algodón nin alcol, xa que interferen na curación da ferida. Non extraer obxectos cravados se os houbese, porque poden estar a taponar algún vaso sanguíneo e evitar un sangrado maior. Tampouco utilizar o torniquete, a non ser que a vítima sufrise producido unha amputación traumática dalgunha extremidade.

2. Recoñecer os síntomas dun infarto

Desde a Fundación Española do Corazón advirten de que, ante un infarto agudo de miocardio, é fundamental reaccionar con rapidez, xa que o diagnóstico e o tratamento precoz son clave para un bo prognóstico. Por iso, é básico recoñecer os síntomas.

Como norma, un infarto cursa cunha dor ou presión intensos no peito, que non se modifica nin co movemento nin coa respiración e que se adoita irradiar á mandíbula, pescozo e costas, ao brazo esquerdo e, ás veces, mesmo ao dereito.

Outras veces a dor céntrase na parte alta do abdome e acompáñase con dificultade ao respirar, náuseas e/ou vómitos, coma se tratásese dunha indigestión. Tamén se asocia a sudoración fría e profusa, mareo e, mesmo, perda de consciencia.

En mulleres, os síntomas poden varían lixeiramente. É máis habitual que elas presenten mareo, vertixe repentina ou breve perda de conciencia, indigestión ou presión abdominal que pode acompañarse de náuseas e vómitos, debilidade sen motivo aparente, dor na articulación do ombreiro ou no tórax e sensación de morte inminente.

3. Perigo! Descarga eléctrica

As lesións máis graves que pode sufrir unha persoa que se ha electrocutado son internas, polo que non son observables a primeira vista. Neste caso hai que actuar da seguinte maneira:

  • Non tocar á persoa mentres a corrente eléctrica estea conectada.
  • Desconectar o interruptor xeral.
  • Pedir axuda ou chamar ao 112.
  • Retirar ao afectado da corrente cun obxecto illante (de madeira ou plástico).
  • Valorar á vítima. Se está inconsciente e respira, colocala en posición lateral e abrigala. Se non respira, iniciar manobras de reanimación cardiopulmonar.

4. Obstrución completa da vía aérea non hai tempo que perder!

Unha das causas máis frecuentes de atragantamiento son os alimentos mal masticados, sobre todo anacos de carne, ou por tragarse sen querer algunha peza pequena que se sostiña cos beizos, como parafusos ou as pequenas pilas dos audífonos.

Unha obstrución total da vía aérea impide o paso do aire e é reconocible porque, aínda que a vítima fai o intento, é incapaz de toser ninfalar . Nesta situación, o tempo é ouro e hai que actuar de inmediato, para evitar a morte por asfixia. Para iso, débese proceder da seguinte maneira:

  • 1. Notificar ao afectado -que non pode respirar e estará moi asustado- que se lle practicarán uns golpes nas costas. Colocarse detrás, ao carón das costas, pasar un brazo por baixo do seu axila sosténdolle o tórax coa man e manténdoa inclinada. Nesta posición, coa outra man danse cinco golpes intraescapulares con enerxía, de arriba abaixo.
  • 2. Se despois de cinco golpes non expulsou o corpo estraño, hai que realizar a manobra de Heimlich. Para iso hai que porse detrás da vítima e rodeala cos brazos á altura da cintura; colocar un puño polo lado do pulgar por encima do embigo ou por baixo do esternón. Se a vítima é unha muller embarazada ou unha persoa obesa, o puño ponse no terzo inferior do esternón (onde se fai a masaxe cardíaca). Despois, hai que suxeitar o puño coa outra man e practicar cinco compresións rápidas e cara arriba e cara a dentro.

Se a manobra non foi efectiva, hai que realizar de novo cinco golpes nas costas e, alternativamente, cinco manobras de Heimlich, ata que expulse o corpo estraño ou perda a consciencia. Se o afectado queda inconsciente, hai que colocarlle con moito coidado no chan boca arriba e valorar se respira. Se non o fai, solicitar axuda ou chamar ao teléfono de emerxencias 112 e empezar coas manobras de reanimación cardiopulmonar sen perder tempo.

5. Cales son os sinais dun ictus?

Os síntomas e signos do ictus aparecen de forma brusca e é vital actuar con rapidez. Neste caso, igual que sucede no infarto de miocardio, as posibilidades de recuperarse sen secuelas depende, en gran medida, do tempo que transcorre desde que se manifestan os primeiros sinais ata o diagnóstico e o tratamento definitivo.
Desde a Sociedade Española de Neurología apuntan que hai unha alta probabilidade de estar ante un ictus, se o cadro iniciouse de maneira brusca, nuns minutos, aínda que pode prosperar e oscilar ao longo de horas, e se a persoa mostra polo menos un destes síntomas:

  • Alteración da fala: palabras ou sílabas cambiadas, linguaxe incoherente ou confusa ou problemas de comprensión.
  • Perda de forza dun lado do corpo, con ou sen afectación da cara. En ocasións, hai desviación da comisura bucal, que é facilmente detectable se se lle fai sorrir á persoa. Con pedirlle que levante ambos os brazos, pódese comprobar se hai perda de forza ou sensibilidade nalgunha extremidade superior.
  • Perda de visión parcial ou total dun ou ambos os ollos.
  • Perda do equilibrio, imposibilidade para manterse en pé e camiñar.
  • En ocasións, dor de cabeza intenso e de aparición brusca.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións