Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

A bronquiolitis é xa a primeira causa de ingreso hospitalario de bebés durante o inverno

Aínda que esta enfermidade é benigna na maioría dos casos, os seus síntomas adoitan provocar angustia aos pais
Por EROSKI Consumer 19 de Decembro de 2005

A bronquiolitis, unha infección con inflamación dos bronquiolos que afecta sobre todo a lactantes menores dun ano, orixina 150.000 consultas pediátricas anuais e converteuse xa na primeira causa de ingreso hospitalario de bebés durante o inverno. Aínda que benigna no 90% dos casos, os seus síntomas -dificultade para respirar, sibilancias no peito, ruídos respiratorios- adoitan provocar angustia aos pais e levalos a acudir a Urxencias.

Esta enfermidade é máis frecuente nos meses invernais, coincide coa tempada de gripe e ten como causa principal ao virus respiratorio sincitial (VRS), presente no 80% dos casos. Segundo Antonio Neto, alergólogo infantil do Hospital A Fe de Valencia, este virus catarral afecta á gran maioría dos nenos, pois “ao tres anos, case todos tiveron contacto co VRS, aínda que só unha parte desenvolve sibilancias”. A bronquiolitis propiamente dita, apunta José Luís Chea, pediatra do madrileño Centro de Saúde Mar Báltico, é máis habitual no primeiro ano, sobre todo nos lactantes de tres a seis meses.

Chea subliña que a enfermidade adoita ser leve, moderada e “manexable en Atención Primaria”, con controis médicos cada dous ou tres días e seguimento telefónico do coidado do bebé que realiza a familia no seu fogar. Nos casos benignos aconséllase unha boa hidratación do neno, a correcta limpeza das súas fosas nasais, baños para que senta cómodo e non forzarlle a comer para evitar vómitos. Normalmente, a recuperación total prodúcese en 7-12 días, aínda que Neto lembra que tras a fase aguda pode xurdir unha “síndrome post-bronquiolitis” que alonga a tose e causa molestias ao bebé entre catro e seis semanas.

En casos especiais, recoméndase “un control clínico máis estreito e un maior contacto para quitar a ansiedade familiar”, apunta Chea. De feito, aínda que “en pediatría téndese a non ingresar”, hai ocasións nas que se impón a hospitalización para previr un mal manexo da enfermidade e suavizar a excesiva angustia dos pais.