Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

A clave da sensibilidade ao sabor amargo podería estar nunha proteína

Localízase nas papilas gustativas e minimiza os sinais deste sabor que se envían ao cerebro

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 04 de Agosto de 2011

Unha proteína situada no interior das células gustativas reduce os sinais nerviosos do sabor amargo. Unha investigación desenvolvida en ratos, que se publica na revista “PLoS ONE”, demostrou que os roedores que carecían desta proteína rexistraban unha maior sensibilidade a este tipo de sabor.

Ata o momento, tense un coñecemento bastante exhaustivo sobre como se activan as células gustativas, polo menos para os sabores doce, amargo e umami. O proceso iníciase cando as sustancias químicas presentes nos alimentos interactúan cos receptores contidos na superficie das células do gusto. Inícianse nese momento unha sucesión de procesos moleculares, un dos cales leva o aumento da cantidade de calcio contida na célula. Este incremento provoca que a célula gustativa envíe unha mensaxe ao cerebro que permite a identificación do sabor.

Con todo, non están tan claros os seus mecanismos de desactivación, é dicir, o que provoca que a célula non emita a mensaxe ao cerebro. O doutor Huang Liquan, biólogo molecular do Monell Center no que se desenvolveu a investigación, explica que o estudo que desenvolveron demostra o papel fundamental que xoga no proceso de identificación do sabor amargo a proteína coñecida como Serca3.

Para iso, criaron ratos aos que suprimiron o xene da Serca3. O experimento demostrou que estes roedores con modificacións xenéticas eran máis sensibles ao sabor amargo, que lles desagradaba en maior medida. E afirman que este proceso ten lugar porque a proteína elimina o calcio desde a célula, o que provoca que cese a súa emisión de sinais que minimizan o sabor amargo.

Pero a investigación tamén certifica que os ratos sen Serca3 percibiron con maior intensidade que os normais os sabores doce e umami. Este descubrimento provocou que os científicos sospeiten que outro membro da familia das proteínas Serca sexa o responsable da transmisión dos sabores doce e umami.

Liquan explicou que este descubrimento podería ser moi útil en áreas como a farmacolóxica. “Os nosos achados tamén suxiren que os medicamentos que causan distorsiones do gusto nos pacientes poden estar a interferir coas proteínas do gusto”, explica. Por iso, o científico suxire que grazas aos resultados da investigación poderían modificarse os compoñentes dalgúns fármacos para que resultasen menos desagradables para os pacientes.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións