Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A Clínica Porta de Hierro de Madrid deberá indemnizar con 636.000 euros a unha paciente que quedou parapléxica por erros médicos

Os familiares interpuxeron un recurso ante o Tribunal Supremo despois de que a Audiencia Nacional fallase na súa contra

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 31deMarzode2005

O Tribunal Supremo ha ditaminado que a Clínica Porta de Hierro de Madrid pague unha indemnización de 636.000 euros por unha consecución de erros médicos que provocaron que unha paciente quedase paralítica.

A muller padecía un tumor que lle seccionó a medula espinal tras crecer, sen ser detectado por ningún dos profesionais médicos que a trataron, por mor dun catéter que lle foi implantado tras unha operación por unha hernia discal.

A muller afectada sufría unha hernia discal a nivel lumbar. Así llo diagnosticaron “a finais dos anos oitenta”, cando ela traballaba “como ATS no Hospital Xeral do Insalud de Guadalaxara”, segundo explicou o seu irmán, quen preferiu reservar a súa identidade.

Unha vez diagnosticáronlle a enfermidade remitíronlle á “Clínica Porta de Hierro de Madrid, ao servizo de neurocirugía para que fose intervida alí”. A primeira vez que entrou no quirófano foi en xuño de 1990. Entón a operación transcorreu sen problemas, aínda que as dores non desapareceron e implantóuselle unha bomba interna de perfusión intratecal, para que os medicamentos chegasen á medula mediante un catéter.

Pouco tempo despois de que se lle implantase a bomba interna, apareceu unha “fibrosis na zona de operación”, que motivou que fose “sufrindo máis dor e a sintomatología empezou a chegar ser a un nivel máis alto, dorsal, e non a nivel lumbar”, segundo comenta o seu irmán.

Uns anos despois, en 1997 realizóuselle unha resonancia magnética na clínica para ver a orixe da dor e constatouse que era debido “unicamente á fibrosis producida pola operación”, explica o familiar da paciente. “A resonancia fíxose só a nivel lumbar e un quince días despois a miña irmá caeu, perdeu toda a forza e sensibilidade nas pernas”, asegura o hemano.

Cando isto ocorreu, o centro hospitalario “operouna e viuse que o catéter non estaba a nivel lumbar senón dorsal”. O irmán criticou que “en ningún momento, durante todo o proceso de tratamento, seguiuse onde estaba o catéter” e esa foi -segundo el- a fonte de todos os problemas. Durante este tempo o seu organismo reaccionou para evitar o dano do catéter, pero “o problema é que a columna é ríxida e non pode crecer cara a fóra, de modo que seccionó a medula espinal e a miña irmá quedou paralítica”.

Cando a muller afectada ingresou pouco despois no Hospital Nacional de Parapléxicos de Toledo, descubriron que, cando foi operada para a extracción da bomba intratecal e o catéter, “só se extraeu a bomba de medicación e o catéter permaneceu” Tras un ano ingresada nesta cidade, tivo que regresar a Madrid para que lle quitasen o catéter no Hospital Gregorio Marañón, onde “adquiriu unha meninxite”, algo do que os familiares non culpan ao hospital, xa que cualifican o suceso de mala “sorte”.

Denuncia

Tras estes sucesos a familia decidiu contactar cun avogado. A Audiencia de Madrid declarouse incompetente, polo que o caso pasou á Audiencia Nacional, que en febreiro de 2001 fallou en contra da paciente dicindo que “non tiña dereito a ningún tipo de indemnización”. Con todo, os familiares recorreron ante o Tribunal Supremo, que lles deu a razón.

O irmán da muller afectada ha sinalado que cando esta quedou paralítica pasaron todos de estar “moi sorprendidos” polos acontecementos a quedar “esnaquizados”. A pesar diso o familiar resaltou que a afectada “recibiu apoio de todos os irmáns”, que fixeron “unha piña” e axudáronse entre todos en todo momento, física, moral e mesmo economicamente”. “O peor é o dano moral e os fillos da miña irmá tiñan entón nove anos e a eses rapaces cambioulles a vida completamente”, declarou na mesma liña o irmán portavoz.

Por último, o familiar sinalou que a súa irmá vai utilizar o diñeiro da indemnización “para comprarse un piso completamente adaptado ás súas necesidades e vivir a vida cos seus fillos, e para que non dependa máis que dunha pequena axuda externa deles”. Ademais de para isto, usarao para “o que se lle tercie, o que lle apeteza, porque llo merece”.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións