Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

A comunidade científica discrepa sobre os beneficios terapéuticos do cannabis

Aos efectos prexudiciais que ocasiona contraponse una suposta mellora na calidade de vida dalgúns enfermos
Por EROSKI Consumer 23 de Agosto de 2003

O cannabis é a droga ilegal máis consumida en España e no conxunto dos países da Comunidade Europea. Considerada como “droga branda”, a polémica sobre a súa legalización vén de lonxe. Enfronta a acesos defensores que defenden o seu potencial terapeútico e detractores que subliñan os seus efectos devastadores paira o organismo e a súa capacidade de arrastre cara a drogas máis duras.

O que está claro é que a investigación paira probar a súa eficacia en determinadas enfermidades non cesa. Por exemplo, o Goberno británico acaba de anunciar que fornecerá cannabis a enfermos en procesos postoperatorios paira pescudar se realmente alivia a dor, nunha investigación dirixida polo Imperial College que probará o seu efecto analxésico en 400 pacientes de 36 hospitais.

Diversas organizacións pretenden que iniciativas como esta leven tamén a cabo en España. De feito, o presidente da Federación de Asociacións de Defensa da Sanidade Pública, Marciano Sánchez Bayle, pediu esta semana ao Ministerio de Sanidade que permita realizar ensaios médicos con marihuana seguindo o exemplo do Reino Unido. “Sería razoable que en España se incluíse esta posibilidade de maneira experimental porque parece que hai indicios de que pode ser útil”, afirmou. Esquerda Unida é da mesma opinión. Onte Marisa Castro, responsable de Sanidade da coalición manifestou que a súa formación “está a favor da investigación con calquera planta que poida ser útil paira mellorar a calidade de vida”.

En España, a dianteira lévaa Cataluña, que é a primeira Comunidade Autónoma que levará a cabo un ensaio clínico sobre os usos do cannabis en enfermos de esclerose múltiple. Este é o resultado das conversacións que a Generalitat abriu en 2001 co Goberno central paira utilizar un fármaco que contén cannabis na súa composición. Este preparado utilízase paira reducir os efectos secundarios da quimioterapia en enfermos de cancro. O proxecto presentouse a finais de xullo a consecuencia da resolución aprobada en marzo polo Parlamento de Cataluña que instaba á Generalitat a impulsar os ensaios clínicos sobre os efectos terapéuticos da droga. Neste momento ultímanse os detalles e prevese que paira a segunda quincena de setembro póidanse presentar os documentos necesarios ante a Axencia Española do Medicamento para que, una vez aprobados, iníciense os ensaios, tal e como confirmou a Dirección Xeral de Recursos Sanitarios da Generalitat.

En calquera caso, o certo é que, até a súa prohibición en 1937, o cannabis era compoñente obrigatorio en máis de trinta preparados farmacéuticos de EEUU. Canadá foi en 2001 o primeiro país do mundo en aprobar o uso da marihuana con fins terapéuticos paira a súa administración en tres tipos de pacientes: enfermos terminais, con esperanza de vida menor a doce meses; afectados seriamente por esclerose múltiple, cancro, sida, artrite severa ou epilepsia, e aqueles en que polo menos dous especialistas consideren que o seu uso pode proporcionar beneficios.

Estudos recentes móstranse a favor do cannabis como medicamento ou simplemente como sustancia que debería estar permitida. Nos últimos días sucedéronse as noticias que ratifican estas posturas. Científicos da Universidade de California en San Francisco mostraron que non se detectan cambios daniños nos niveis do VIH en pacientes que recibían una terapia combinada de antrirretrovirales e marihuana fumada. Tamén esta semana a Asociación Internacional de Psicogeriatría de EE.UU deu a coñecer un estudo segundo o cal o dronabinol, una versión sintética do principio activo da marihuana, reduce os estados de nerviosismo en pacientes con Alzheimer. Mesmo se chegou a afirmar que “o cannabis pode ser a aspirina do século XXI”. Esta frase pertence aos científicos do Instituto de Neurología de Londres, que nunha investigación feita pública en abril afirmaban que os compostos do cannabis exercen un eficaz papel neuroprotector, evitando os efectos negativos do envellecemento e previndo enfermidades dexenerativas como o Alzheimer.

Pero non todos os estudos sobre o uso e o consumo do cannabis son tan positivos, senón que moitos mostran o daniño que pode ser, pondo de manifesto a continua contradición dos científicos ao tratar o tema. “Neste, como en todos os asuntos polémicos, hai posturas demasiado radicalizadas”, considera Luciano Poyato, presidente da Unión Española de Asociacións e Entidades de Atención ao Drogodependente

“Eu avogo pola investigación e polo diálogo entre as distintas posturas paira así poder analizar as vantaxes e inconvenientes que pode ter o uso médico destas sustancias”, afirma o presidente de UNAD.

“Fumar tres porros ao día causa o mesmo dano que fumar vinte cigarros”. Esta era a conclusión dunha recente investigación da Fundación Pulmonar Británica que desmitificaba así a idea de que esta droga é menos prexudicial que o tabaco. O cannabis produce efectos psicolóxicos (dificulta a concentración e a aprendizaxe e mesmo pode ocasionar reaccións de pánico e ansiedade) e físicos como bronquites ou redución da eficacia do sistema inmunitario, etc., que moitos investigacións nos últimos anos puxeron de manifesto.

Outro tema no que reina o desacordo científico é o “efecto escalada”, que é aquel que di que fumar cannabis incita ao consumo doutras drogas máis duras. Mentres moitos o negan, outros, como a Asociación Americana de Médicos nun estudo publicado en xaneiro, conclúen que os consumidores de marihuana teñen o dobre de probabilidades de consumir alucinógenos e outras drogas.

Estes efectos negativos fan que parte da sociedade médica móstrese contraria ao uso terapéutico do cannabis e consideren que legalizalo neste sentido sería o primeiro paso cara á legalización definitiva. De todas as maneiras, non hai que esquecer que “xa existen outros tipos de fármacos compostos de sustancias que tamén provocan dependencia”, lembra Poyato, quen rehuye situarse e lembra que, “en todo caso, é o sector sanitario e os científicos quen deben investigar e decidir se o cannabis pode ter usos terapéuticos”.