Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A depresión post-parto

Si non se trata, pode chegar a comportar crise socio-familiares

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 06deXullode2003

Cerca do 15% das nais que acaban de dar a luz no mundo sofren una depresión severa que lles impide gozar da súa maternidade. A ansiedade, a tristeza, o cansazo e a irascibilidad son síntomas que rompen o vínculo materno-filial e que o bebé pode percibir, afectando de forma negativa ao seu crecemento. Aínda que algunhas mulleres son máis vulnerables, calquera pode padecer una depresión post-parto sen causa aparente. Paira evitala é esencial o labor do médico, así como ofrecer una completa información durante o embarazo sobre os cambios e problemas que a nai deberá afrontar tras o parto.

Laura Ramiro paira Consumer.é

Xullo 2003

O babyblues, una resposta común

Non todas as nais que acaban de protagonizar o alumeamento dunha nova vida senten igual de ditosas, e a pesar de esperar con ansia ver o rostro do seu bebé e sentirlle cerca, o 40% das primerizas mostra indiferenza durante as primeiras 24 horas. Cerca do 80% das nais experimentan tamén sentimentos de tristeza, melancolía e apatía durante un período posterior, que pode abarcar de 1 a 15 días, e que coincide coa necesidade de adaptarse á maternidade e ao que esta comporta.

A revolución hormonal, o non sentirche a gusto co propio corpo, os problemas coa lactación, a tensión provocada polo pranto do bebe e a falta de soño son algunhas das dificultades polas que pode pasar calquera muller que acaba de dar a luz. É o chamado “babyblues” ou “maternityblues”, que segundo o Dr. José Mallafré Dols, Xefe do Servizo de Obstetricia do Institut Universitari Dexeus, non ten efectos adversos nin paira a nai nin paira o recentemente nado.

É un estado que non se debe confundir coa depresión post-parto; afecta a un 10% ó 15% das nais e pode aparecer nun período que abarca desde os 15 días post-parto até o final do primeiro ano. Diagnosticada e tratada, a súa duración oscila entre as 6 e 8 semanas, pero de non ser así a sintomatología pode agudizarse e prorrogar a enfermidade. “Consiste nunha serie de síntomas, talles como tristeza e abatemento, unidos a unha gran sensación de inseguridade e impotencia ante a responsabilidade dos coidados do bebé”, explica a psicóloga Fío Rodríguez Lamelas, do centro ASTER PSICÓLOGOS de Oviedo.

Trátase dun “babyblues” intensificado, ao que lle acompañan outra serie de trastornos físicos e cognitivos que orixinan un cadro de especial gravidade:

  • Sentimentos atopados: O equilibrio emocional da nai resulta afectado e o mesmo experimenta culpabilidade que agresividade, ataques de pánico ou crise de pranto. O Dr. Mallafré afirma que tamén se poden manifestar ideas de rexeitamento cara ao neno, con frases como “este neno arruinou a miña vida” ou “desexase que nunca nacese”. A muller atópase nun estado de gran irascibilidad.
  • Ansiedade: Se a autoestima diminúe, a inseguridade aumenta e con ela xorden os medos, os temores e o desasosego respecto dos coidados do recentemente nado e a súa saúde.
  • Problemas físicos: A muller sente fatigada, pode perder o apetito ou, pola contra, comer en exceso, así como padecer insomnio ou ter dificultades paira conciliar o soño. Así mesmo, a ansiedade tamén pode provocar palpitaciones, problemas gastrointestinales, exceso de sudoración e dificultades na respiración.
  • Desinterese: Os momentos de lecer vólvense aburridos, a motivación polo traballo desaparece e as relacións sexuais non suscitan o mesmo interese que antes. Así mesmo, as puérperas que padecen a depresión post-parto tenden a evitar todo aquilo relacionado co bebé e os seus coidados.
  • Falta de organización: Antes do nacemento, a muller dispuña do seu tempo segundo unha rutina concertada, pero agora debe sumar ás súas actividades diarias os labores de nai e sente desbordada. Ten problemas paira concentrarse ou tomar decisións.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 5]
  • Ir á páxina seguinte: Como afecta o bebé »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións