Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A diabetes: magnitude da pandemia

Hábitos pouco saudables e o progresivo envellecemento da poboación están a provocar un incremento importante desta enfermidade

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 14deNovembrode2008
Img medidor glucosa Imaxe: Jessica Merz

Hoxe, 14 de novembro, celébrase o Día Mundial da Diabetes, una enfermidade que afecta a 246 millóns de persoas en todo o mundo e que, se se cumpren as previsións, alcanzará os 380 no ano 2025. En España, preto de 3.500.000 persoas padecen diabetes. Con motivo desta xornada, organizacións de pacientes e sociedades profesionais piden que se mellore o acceso ao coidado dos afectados, que se consolide a investigación e que os gobernos establezan e executen plans contra a enfermidade.

En nenos

/imgs/2008/11/nino-obeso1.jpgA diabetes infantil está considerada una das enfermidades crónicas máis comúns nesta etapa. De non ser diagnosticada a tempo, pode provocar lesións cerebrais importantes. A diabetes tipo 1, cando hai pouca produción de insulina ou nula, non se pode previr. É a máis común en menores de 15 anos e chega a afectar a 500.000 nenos. Con todo, un diagnóstico a tempo e una boa educación sanitaria si que son decisivos paira reducir as complicacións e discapacidades e evitar falecementos.

Doutra banda, e a consecuencia dunha mala alimentación, da obesidade e un ritmo de vida sedentario, a diabetes 2 está a aumentar de forma espectacular entre nenos e adolescentes, converténdose nun problema de saúde pública mundial. Segundo as últimas evidencias dispoñibles, este tipo de diabetes pódese previr diminuíndo de peso e cun programa de actividade física moderado. Así mesmo, debe terse en conta que nenos e adolescentes viven de forma diferente a enfermidade que os adultos.

Paira eles, a monitorización dos niveis de glicosa, a medicación e o control da actividade física e das inxestas, sobre todo ao comezo, obstaculiza as súas actividades da vida diaria, o rendemento escolar e, mesmo, a súa vida social. Por este motivo é necesario que tantos médicos de familia como proxenitores e comunidade educativa aúnen as súas forzas paira axudar a este colectivo a alcanzar a adultez co menor impacto sobre o seu benestar.

“A educación debe ser gradual e individualizada en función da situación clínica do paciente e das súas necesidades”Os nenos e as familias con nenos e adolescentes con diabetes tipo 1 requiren unha contorna social que sexa máis sensible e que teña un coñecemento básico da enfermidade. Por este motivo, “as institucións de todo o mundo e, en concreto, as de España, deben pór medios paira divulgar todo aquilo relacionado coa enfermidade diabética a estas idades”, explica Francesc Xavier Cos, “como formación a profesionais sanitarios de Atención Primaria, de centros escolares así como ás propias familias, permitirían comprender a enfermidade e saber como actuar en caso de complicación”.

Paira este experto, a sociedade actual debe adquirir un nivel de madurez que permita a pacientes con diabetes e as súas familias vivir esta condición con maior naturalidade, desposuíndoa de sentimentos de culpa e sufrimento persoal, que nalgúns casos acompaña á enfermidade.

Importancia da educación en diabetes

As actividades da educación sanitaria son un proceso dirixido a proporcionar coñecementos e informacións para que o individuo -ou a comunidade como grupo- adquira os coñecementos, técnicas e habilidades adecuados paira conseguir modificacións de comportamento voluntarias e lograr una mellor calidade de vida. No caso da educación diabetológica, os últimos datos dispoñibles demostran o seu impacto positivo na evolución clínica e a diminución de custos da asistencia sanitaria nun 70-80%.

Uno dos obxectivos da educación sanitaria, en calquera campo, é proporcionar ferramentas adecuadas para que, tanto o individuo como a comunidade, aumenten os seus coñecementos e sexan capaces de corresponsabilizarse na prevención e promoción de hábitos saudables. O obxectivo é conseguir os efectos esperados na saúde física e psíquica, ademais de estar capacitados paira tomar as decisións que implican a mellora do seu estado de saúde.

A diabetes ten determinadas particularidades que fan imprescindible a educación: porque é una enfermidade crónica, porque de non levar un bo control implica complicacións específicas e graves e, ademais, porque require a participación do paciente paira facerse un autocontrol correcto, con determinacións en sangue no seu domicilio, seguir a dieta, administrarse o tratamento, programarse actividades de exercicio físico e facer determinacións analíticas domiciliarias.

Por este motivo, a educación diabetológica é un dos alicerces básicos na terapia da diabetes. Paira Cos, esta debería exporse considerando ao paciente como centro no manexo da enfermidade, co obxectivo de fomentar a autonomía do mesmo na toma de decisións. “A educación debe empezar desde o momento do diagnóstico, debe ser gradual e individualizada en función da situación clínica do paciente e das necesidades que este presente ou requira”, engade o especialista.

Son os profesionais das unidades de diabetes de hospitais e de atención primaria, basicamente educadoras en diabetes e enfermeiras, as responsables en desenvolver este labor educativo. Neste momento, “están a realizarse esforzos desde as asociacións de pacientes con diabetes, así como desde as administracións sanitarias paira mellorar este aspecto central do tratamento da diabetes”, engade o experto do RedGEDAPS. Proba diso son os programas de educación grupal ou proxectos como o paciente experto impulsados desde algunhas comunidades autónomas.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións