Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A disfunción eréctil

Esta disfunción sexual do home pode ser síntoma de enfermidades como a hipertensión, a hipercolesterolemia ou a diabetes

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 20deXaneirode2017
Img disfuncion sexual masculina hd Imaxe: olly18

Ter unha boa saúde sexual é fundamental para alcanzar unha boa calidade de vida. No entanto, algúns estudos sinalan que case o 40% da poboación masculina española podería sufrir algún tipo de disfunción sexual. A disfunción eréctil é unha das disfuncións sexuais do home máis comúns. Ocorre cando se ten dificultades para lograr ou manter unha erección e é máis frecuente a medida que se envellece, a pesar de que non forma parte do proceso de envellecemento. Neste artigo descríbese que é a disfunción eréctil, que a provoca e como se trata.

Img disfuncion sexual masculina art
Imaxe: olly18

Problemas sexuais: a disfunción eréctil

Denomínase disfunción sexual cando existe dificultade durante calquera etapa do acto sexual -desexo, excitación ou orgasmo- que impide que a persoa ou a súa parella goce da actividade. De entre todos os problemas de carácter sexual, un dos máis prevalentes é cando non é posible conseguir ou manter unha erección o suficiente para permitir unha relación sexual satisfactoria, o que se coñece co nome de disfunción eréctil.

Aínda que a maioría dos homes sofre algún episodio na súa vida, debido a momentos de tensións ou a tratamentos farmacolóxicos, considérase disfunción eréctil cando estes sucesos son repetidos. A pesar de non estar considerada unha enfermidade grave, supón tal deterioración da autoestima e a calidade de vida do afectado -e tamén da súa parella- que pode conducir a cadros de ansiedade e depresión.
Algúns medicamentos, como os antihipertensivos ou algúns diuréticos, poden provocar disfunción eréctil

No pasado Congreso Nacional da Sociedade Española de Médicos de Atención Primaria (SEMERGEN), celebrado en Santiago de Compostela (A Coruña), puxéronse de manifesto as cifras da disfunción eréctil en España: dos 40 aos 50 anos, estímase que afecta a entre o 2% e o 10% dos homes; dos 60 e 70 anos, a entre o 30% e 40%; e en maiores de 70 anos, calcúlase que a proporción alcanza o 50%. Ademais, crese que só o 20% da afectados consulta sobre o seu problema co médico.

A pesar de que é máis frecuente que se desenvolver a partir dos 45 anos, momento en que coincide coa aparición de enfermidades na poboación masculina (sobre todo hipertensión, hipercolesterolemia e diabetes), os especialistas advirten de que non hai que aceptalo como unha característica do proceso normal de envellecemento.

Causas e consecuencias da disfunción eréctil

Segundo o ‘Documento de consenso sobre disfunción eréctil’, elaborado por 12 sociedades científicas españolas ademais da SEMERGEN – a Asociación Española de Andrología (ASESA), a Asociación Española de Urología (AEU) ou a Sociedade Española de Cardiología (SEC), entre outras- na función eréctil interveñen diversos factores físicos e psicolóxicos e calquera alteración dun ou máis deles pode orixinar disfunción.

A disfunción eréctil pódese clasificar en:

  • Orgánica: sobre todo por causas vasculares, pero tamén neurógenas, hormonais ou locais.
  • Psicógena: provocada por un bloqueo central do mecanismo eréctil sen que medie ningunha lesión física.
  • Mixta: debida a unha combinación de factores orgánicos e psíquicos. Na maioría, a disfunción orgánica vai acompañada dun compoñente psicolóxico.

A disfunción eréctil tamén pode darse como efecto adverso á toma de determinados medicamentos (como os antihipertensivos ou algúns diuréticos) ou sustancias adictivas -entre elas, a nicotina e o alcol-. De feito, estímase que este último grupo constitúe o 15% dos casos.

Doutra banda, a disfunción eréctil pode ser un síntoma dalgunhas enfermidades. Trastornos cardiovasculares (hipertensión arterial ou alteracións vasculares, como a aterosclerosis), metabólicos (diabetes), xenitais ou urológicos, procesos infecciosos, lesións neurológicas (cerebrais ou medulares) ou depresión, entre outras, son algunhas das patoloxías que poden provocar disfunción eréctil.

O tratamento da disfunción

A ‘Guía clínica sobre a disfunción sexual masculina: disfunción eréctil e eyaculación precoz’, da European Association of Urology (2010), sinala que o obxectivo principal no tratamento desta disfunción é determinar a causa do seu desenvolvemento e tratala sempre que sexa posible, e non focalizarse só nos síntomas. A disfunción eréctil pode estar asociada a factores modificables, como os hábitos de vida ou a toma de medicamentos, e é desexable que se regulen antes de empezar o tratamento ou ben de maneira simultánea.

De feito, cambiar as rutinas de vida é moi importante en quen, ademais da disfunción, sofren enfermidades como a diabetes ou a hipertensión arterial. Ademais de que mellora o seu problema sexual, tamén o fan a saúde cardiovascular e metabólica xeral e, polo tanto, o estado de saúde en xeral.

Con todo, é de suma importancia obter o diagnóstico de maneira precoz. Acudir ao especialista nestas disfuncións axuda a empezar canto antes o tratamento máis adecuado a cada caso.

Disfunción sexual en mulleres

A dor asociada ao coito, a ausencia de desexo e de orgasmo e os problemas de excitación son algúns dos síntomas que poden limitar a sexualidade feminina. A disfunción sexual feminina provoca insatisfacción e mala calidade de vida.

Por norma xeral, estes problemas sexuais son debidos a factores físicos (como desequilibrios hormonais ou espasmos musculares, entre outros) e psicolóxicos. Os problemas físicos pódense tratar nun curto período de tempo con bo resultado, mentres que os factores psicolóxicos -que se tratan con terapia- precisan de tempos máis longos para conseguir unha mellora. Con todo, faise imprescindible acudir ao médico de familia ou ao xinecólogo para obter o diagnóstico e o tratamento adecuado.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións