Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A escaseza de choivas fai prever unha primavera suave para os alérxicos ao pole

Con todo, a pouca pluviosidad fai que aumente a contaminación atmosférica, o que supón un risco engadido para estas persoas

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 09deMarzode2012

As escasas choivas rexistradas nos meses de outono e inverno propiciaron que os niveis de acumulación de pole sexan moi baixos, o que augura unha primavera suave para os alérxicos. A Sociedade Española de Alergología e Inmunología Clínica (SEAIC) prevé que as concentracións de pole de gramíneas sitúense ao redor dos 2.600 gramos/m3 de aire, o que se considera unha primavera entre leve e moderada, sinalou o doutor Francisco Feo, coordinador do Comité de Aerobiología desta entidade.

No entanto, a pouca pluviosidad fai que aumente a contaminación atmosférica, o que supón un risco engadido para os alérxicos. Os contaminantes do aire deposítanse no chan e afectan as plantas, que se estresan e dan lugar a un pole máis potente e alergénico. Antes, o limiar para as gramíneas estaba establecido en 50 gramos/m3 para a maior parte da poboación e agora baixou a 35 gramos, o que fai que con menos pole o efecto sexa o mesmo, por mor da contaminación.

O doutor Feo explicou que a época de germinación das gramíneas (responsables do 80% do total das alerxias ao pole) é de outubro a marzo, polo que se chove neses meses o pole alcanza uns niveis elevados. Pola contra, a partir de abril, cando se inicia a polinización destas plantas, a choiva é beneficiosa, xa que provoca un efecto de limpeza atmosférica, elimina os poles do ambiente, baixa a súa concentración e melloran os pacientes.

Estímase que entre o 15% e o 20% da poboación española ten alerxia ao pole, unha cifra que nos adolescentes alcanza o 40%. A clásica alerxia estacional convértese en case “perenne”, debido a que os alérxicos cada vez sono a máis tipos de poles e, por iso, os efectos dúranlles máis tempo”, apuntou o doutor Feo. As molestias empezan así en febreiro polo pole das arizónicas, continúan en marzo-abril polo do plátano de sombra, en maio-xuño polo de gramíneas e oliveira e prolónganse durante os meses de verán polo de quenopodiáceas, unha polinosis emerxente asociada á seca e as elevadas temperaturas.

Tamén cambia o perfil do paciente alérxico xa que cada vez afecta máis a nenos pequenos (a partir de dous anos). Antes, o paciente tipo era o rapaz que empeza na universidade, indicou o presidente da SEAIC, José María Olaguibel, quen precisou que agora o inicio é cada vez máis temperán. Tamén actualmente é habitual que persoas de 60-70 anos debuten con alerxia ao pole, afirmou Arantza Veiga, vogal da Xunta directiva da SEAIC. “Non só aumenta a incidencia da alerxia, senón que tamén aumenta o abanico de alerxias”, subliñou esta doutora. A causa está, por unha banda, no cambio do noso sistema inmunológico debido á hixiene exhaustiva propia do modo de vida occidental, que fai que deixe de loitar contra os axentes infecciosos habituais e rediríxase cara a outros. A iso hai que sumar a maior prevalencia de contaminantes ambientais.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións