Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

A falta de información homoxénea é un dos grandes problemas da descentralización sanitaria, segundo un estudo

Constitúe "o principal obstáculo para avanzar cara a melloras de saúde, redución de desigualdades e eficiencia"

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 27 de Setembro de 2006

España ten un dos sistemas sanitarios máis descentralizados do mundo, froito do traspaso competencial desde o Executivo central ás comunidades autónomas. Entre as vantaxes deste proceso destaca a proximidade ao usuario, e entre os inconvenientes, as diferenzas no acceso á sanidade entre comunidades e a falta dunha información sanitaria homoxénea.

Estas son algunhas conclusións do informe “Desigualdades territoriais no Sistema Nacional de Saúde (SNS) de España”, presentado onte pola Fundación Alternativas. O estudo repasa a evolución do sistema sanitario español, desde a etapa Insalud ao actual mapa de 17 servizos rexionais de saúde.

O tránsito foi irregular e conflitivo, e terminou por erosionar un dos alicerces de calquera sistema nacional de saúde, a información compartida por todos os axentes sanitarios e todas as administracións involucradas, que permite deseñar políticas, analizar acertos e erros, segundo as responsables do estudo, Beatriz González e Patricia Barber, da Universidade das Palmas.

A perda de información homoxénea é “un dos custos máis altos que pagou o país pola descentralización sanitaria”, e, ademais, constitúe “o principal obstáculo para avanzar cara a melloras de saúde, redución de desigualdades e eficiencia”, indican as autoras. Admiten, no entanto, que esta tendencia se tenta corrixir co Plan de Calidade do SNS.

Desigualdades

As desigualdades xeográficas entre comunidades existen; mellores carteiras de servizos nunhas que noutras, diferenzas nas listas de espera, maior ou menor investimento sanitario per… cápita pero, en contra do que puidese pensarse, son “máis moderadas que noutros países europeos”.

Aínda sen cuestionar o modelo rexional da sanidade pública, o estudo avoga por reforzar o liderado do Ministerio de Sanidade. Este departamento define os servizos mínimos que todas as autonomías deben prestar aos seus cidadáns en condicións de igualdade efectiva e as listas de espera máximas, pero carece de capacidade sancionadora se algunha autonomía non cumpre cos mínimos comúns a todo o sistema.

“En España o financiamento territorial da Sanidade é incondicionada e o papel do Goberno central para definir obxectivos de política sanitaria de ámbito nacional, incluíndo metas de equidade, se ha ido desvanecendo”, subliña o informe. As autoras recomendan ademais reformar o actual Fondo de Cohesión.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións