Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A febre: a importancia dos graos

Hai moitos factores, ademais das infeccións víricas e bacterianas, que poden provocar o aumento da temperatura corporal

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 04deSetembrode2015
Img gripe preocupa hd Imaxe: Subbotina

A temperatura corporal fluctúa segundo as horas do día seguindo o ritmo circadiano (o seu valor mínimo está sobre o seis da madrugada e o máximo entre o catro e o seis da tarde), o nivel de actividade física, a tensión, a dixestión, por cambios hormonais e, mesmo, polo abuso dalgunhas sustancias. Por suposto, entre as moitas causas do aumento de temperatura tamén hai que citar cando se sofre algunha infección. A continuación explícase cando a febre é perigosa, cando hai que tomar antitérmicos e en que ocasións hai que acudir ao médico.

Img gripe preocupa art
Imaxe: Subbotina

En condicións normais, a temperatura corporal oscila entre 36 ºC e 37 ºC. A pesar de que a medida máis precisa obtense cando se toma no recto, o máis habitual e fácil é pór o termómetro na axila. Nesta localización, considérase que ata os 38 ºC é febrícula ou “décimas” e que por encima destes graos é febre. Hai que ter en conta que as medicións na boca e no oído poden verse alteradas: pola comida, fumar e beber, no caso da medición oral, ou por unha infección localizada, no caso do oído. Con todo, o máis importante é tomar a temperatura sempre no mesmo sitio e co mesmo termómetro para evitar determinacións inexactas.

Cando a febre se volve perigosa?

Entre os 38 ºC e 39 ºC, o organismo, nun ademán de liberar a calor, aumenta a frecuencia cardíaca e a frecuencia respiratoria. Con todo, hai que ser moi coidadosos con nenos e os maiores de 75 anos. A medicación con que se tratan as enfermidades crónicas dos anciáns fanos moi vulnerables a pequenos incrementos da temperatura corporal que, mesmo, pode facer perigar a súa saúde. Nos nenos, por norma xeral, o aumento da temperatura -se se controla- non provoca graves trastornos. O maior perigo ante a febre mantida de máis de 39 ºC son as convulsións febrís, que tamén pode sufrir calquera persoa con antecedentes de epilepsia.

Cando a febre se acompaña dunha deterioración do estado xeral, mareo, disnea ou alteración no nivel de consciencia, hai que acudir ao médico

Cando o organismo alcanza os 40 ºC de temperatura (hipertermia), poden aparecer dor de cabeza e sensación de mareo, náuseas e sudoración profusa. Temperaturas superiores nos adultos precisan de atención inmediata e débese acudir a un servizo de urxencias. Somnolencia e confusión, hipotensión severa, taquicardia e coma son algunhas das manifestacións que poden ter perigosas consecuencias para a saúde, se non se actúa a tempo.

No entanto, hai aspectos que tamén lle confiren o cualificativo de perigosa , ademais dos graos de temperatura: cando a febre é diaria e mantense máis aló de dúas semanas ou cando se acompaña dunha deterioración do estado xeral, alteración hemodinámica, sensación de afogo (disnea), sangrado ou alteración no nivel de consciencia. Nestes dous preceptos hai que consultar co médico de familia ou acudir a urxencias, respectivamente.

Febre e antitérmicos: cando tomalos

En condicións normais, a febre é un mecanismo protector e, por este motivo, os médicos evitan tratar as “décimas” xa que podería encubrir outras manifestacións, tanto obxectivas como subxectivas, de gran importancia para descubrir a causa que a provoca. No entanto, se o afectado padece enfermidades respiratorias, cardiovasculares ou anemia, o máis habitual é que se administren antitérmicos para diminuír a demanda de osíxeno do organismo. De igual maneira cando a persoa sente moi decaída pola febre, aínda que sexa leve, aconséllase o seu uso.

Tratamento antitérmico para os adultos

Por norma xeral, a febre en adultos previamente sans terá unha curta duración, de menos dunha semana, e presumiblemente será por un proceso vírico, sobre todo de vías respiratorias altas. Cando a febre é igual ou superior a 38 ºC está indicado iniciar tratamento.

Os fármacos de elección en adultos, segundo o Manual de terapéutica en Atención Primaria do Departamento de Sanidade de Euskadi, son paracetamol (por vía oral) de 500 mg a 1 gramo cada 4-6 horas, sen superar os 4 gramos diarios, ou ibuprofeno (vía oral) de 400 a 600 mg cada 4-6 horas. Tamén se poden empregar outros antiinflamatorios non esteroideos (AINE), como naproxeno (550 mg cada 6-12 horas e máximo 1.500 mg/día) ou diclofenaco (50 mg cada 8 horas (máximo 150 mg/día), pero o seu uso non é tan habitual. Hai estudos que aconsellan non alternar paracetamol e ibuprofeno ou acedo acetilsalicílico (aspirina), xa que non existen probas de que sexa eficaz e si que poden provocar máis efectos secundarios.

Antes de tomar calquera fármaco recoméndase ler con atención as indicacións e contraindicaciones do prospecto e os posibles efectos secundarios. Ademais, as persoas con tratamento anticoagulante, con alteracións plaquetarias ou con antecedentes de úlcera péptida deben evitar o uso de aspirina; e quen teñen alteracións hepáticas, de paracetamol.

Antitérmicos para nenos

A Asociación Española de Pediatría (AEP) aconsella administrar antitérmicos só cando a febre se acompañe de malestar xeral. Entre os fármacos máis utilizados para diminuír a febre nos nenos están o paracetamol e os AINE, que están dispoñibles en forma de pingas, jarabe e, no caso do paracetamol, tamén en supositorio. En España, desaconséllase utilizar aspirina para tratar a febre asociada a infeccións víricas en menores de 16 anos por risco a desenvolver síndrome de Reye (cadro de dano cerebral e hepático).

Os especialistas apuntan que o paracetamol pódese administrar cada 4 ou 6 horas e ibuprofeno cada 6 ou 8 horas, aínda que sempre hai que consultar as doses exactas segundo o peso do pequeno, polo que é de suma importancia gardar os prospectos e lelos con detemento. É importante seguir as doses recomendadas, xa que administrar menos doses non é correcto nin eficaz. Tamén se desaconsella alternar o uso de antitérmicos ante un cadro febril, pois non hai evidencia científica que sustente esta práctica e, pola contra, si que existe un risco aumentado de confusións no momento de administralos e de máis efectos secundarios. Non hai que esquecer que, aínda que sexan fármacos habituais nos fogares españois, como calquera outro medicamento non están exentos de efectos indesexables nin de contraindicaciones.

Desde a AEP recoméndase acudir ao pediatra cando a febre se presenta nun neno menor de tres meses de idade, dura máis de 48 ou 72 horas, alcanza os 40 ºC, provoca que o pequeno estea moi irritado ou somnoliento, asóciase a disnea ou a mal estado xeral ou se acompaña de erupción cutánea.

Medidas físicas contra a febre

Para baixar a febre, ademais dos antitérmicos, pódense adoptar algunhas medidas non farmacolóxicas:

  • Alixeirar a roupa de abrigo.
  • Incrementar a inxesta de líquidos, mellor se son frescos.
  • Manter a temperatura ambiente tépeda (a uns 20 ºC) e ventilada.
  • Mollar a fronte e o resto do corpo -con compresas ou mediante unha ducha- con auga cuxa temperatura estea ao redor dos 32-35 ºC, á que de maneira opcional pode mesturarse alcol. A auga fría ou o xeo, ademais de tolerarse mal (produce calafríos e aumenta o malestar), pode provocar un efecto de rebote e facer que suba a febre, igual que sucede coas friegas de alcol que, ademais, nos máis pequenos pode derivar en efectos tóxicos por absorción. Con todo, debe valorarse a reacción do afectado e velar polo seu confort.

E como se recomenda en calquera outro proceso patolóxico, é importante que o afectado faga repouso. En caso dos nenos, non hai que obrigalos: poden xogar e, mesmo, saír á rúa.

Etiquetas:

febre infección-gl

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións