Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A Federación Española da Síndrome X Fráxil solicita máis información paira tratar esta descoñecida enfermidade

Este trastorno hereditario afecta principalmente aos homes, os cales presentan deficiencia mental

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 24deNovembrode2003

A Federación Española da Síndrome X Fráxil (SXF) solicitou, durante unha xornada sobre este mal celebrada este fin de semana en Madrid, máis información paira tratar esta enfermidade, así como pautas concretas de intervención cos nenos afectados pola mesma e advertiu do descoñecemento que existe sobre o SXF.

O SXF é un trastorno hereditario ligado ao cromosoma X que afecta principalmente aos homes, os cales presentan deficiencia mental de maior ou menor grao e uns trazos físicos característicos.

“O SXF é una enfermidade que está considerada como a segunda causa de atraso mental tras a síndrome de Down e a primeira de orixe xenética”, sinalou José Guzmán, presidente da Federación.

Guzmán explicou que esta síndrome é moi pouco coñecido, polo que os diagnósticos “adoitan chegar tarde, en canto á idade dos nenos, pero tamén é certo que, afortunadamente, nos últimos anos está a adiantarse a idade de diagnóstico dos rapaces”.

Pola súa banda, o Defensor do Menor da Comunidade de Madrid, Pedro Núñez Morgades, dixo que “aínda que no noso país non existe una estatística completa sobre esta patoloxía, estímase que a súa frecuencia é dun individuo afectado por cada 4.000 nacementos; una muller portadora por cada 800 e un home portador por cada 5.000. Ademais, existen 10.000 afectados o atraso mental causado polo SXF e 50.000 mulleres portadoras do cromosoma X Fráxil”.

Núñez Morgades indicou tamén que a intervención temperá debe ser considerada un “puntal” da actuación e que os problemas da linguaxe significativos nas persoas con SXF deben ser tratados nas primeiras etapas da vida paira evitar disfuncións maiores nos seguintes estadios.

Así mesmo, subliñou que ter coñecemento das características do SXF permitiría “sen dúbida” una normalización social das persoas que o padecen.

Finalmente, fixo fincapé na necesidade de que se divulguen as características da Síndrome entre a comunidade científica, especialmente entre pediatras e xinecólogos.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións