Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A litotricia, unha técnica para fragmentar cálculos de ril, cuadriplica o risco de diabetes, segundo unha investigación

Entre os riscos do tratamento con ondas de choque tamén figura a hipertensión

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 11deAbrilde2006

A litotricia foi considerada desde a década do oitenta a mellor opción para eliminar os cálculos de ril. Con todo, a súa aplicación xerou controversia tras a publicación esta semana en The “Journal of Urology” dunha investigación do Clínica Maio (Estados Unidos). Neste estudo, o que durante maior tempo seguiu a un amplo número de pacientes (630 durante 20 anos), conclúese que a litotricia aumenta ata catro veces o risco de diabetes e unha e media (1,47) o de hipertensión.

A investigación non explica a causa biolóxica pero ofrece dous posibles. Sobre a diabetes, que as ondas de choque que converten en area os cálculos afecten as células que xeran insulina no páncreas. O risco incrementaríase canto máis número de ondas recibise o organismo. E sobre a hipertensión, que as ondas alteren a secreción de hormonas como a renina, que inflúe na tensión. As posibilidades de sufrir esta enfermidade dependerían non do número, como a diabetes, senón da cantidade de cálculos.

Posibles complicacións

Entre os riscos da litotricia xa figuraba a hipertensión e advertíase aos pacientes diabéticos de posibles complicacións. Pero nunca se relacionou tan directamente. Así o di Amy Krambeck, director do estudo do Clínica Maio. “Non podemos dicir cunha certeza do cento por cento que o tratamento de ondas de choque para as pedras de ril causou a diabetes e a hipertensión, pero a asociación é moi forte”. A pesar dos resultados, os autores da investigación cren que non hai que “acantoar” este procedemento. O que si fixeron no Clínica Maio é informar os pacientes da situación: “Asumimos que non facer nada non é a mellor solución para os pacientes. A pesar dos riscos, esta terapia de ondas pode salvar aos pacientes”, indica Joseph Segura, do mesmo centro médico.

Un dos maiores expertos en litiasis en España, Miguel Arrabalde, adxunto do servizo de Urología do Hospital Universitario San Cecilio de Granada, cre que a relación entre diabetes e hipertensión arterial debe ser considerada “como unha hipótese de traballo a demostrar nun estudo clínico”. Mentres tanto, Arrabalde cre que se poden seguir utilizando as ondas de choque “de forma racional, informando os pacientes dos seus posibles efectos colaterais e ofrecendo nalgúns casos alternativas terapéuticas, como a litotricia endoscópica renal percutánea ou por vía anterograda a través do ureterorrenoscopio”.

Críticas á investigación

Miguel Arrabalde cuestiona a investigación do Clínica Maio. En primeiro lugar, porque se trata “dun estudo retrospectivo non controlado, realizado a través dun cuestionario remitido aos pacientes e contestado polo 58% dos mesmos sen ningún tipo de control”. E en segundo, porque estes pacientes foran tratados cun equipo de primeira xeración (HM3) “que foi rapidamente superado por novos prototipos que permiten aplicar as ondas de choque de forma máis selectiva sobre o cálculo renal con menores efectos colaterais sobre o ril e estruturas veciñas”.

Leste o urólogo considera que “as ondas de choque, ao fragmentar o cálculo producen dano renal xeralmente reversible nun curto período de tempo. Nalgúns casos -mantén- é posible que a recuperación non se produza ao cento por cento, pero non é fácil relacionar de forma evidente a aplicación de ondas de choque con hipertensión arterial dada a súa alta prevalencia e orixe multifactorial”.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións