Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

A mortalidade derivada das operacións en tumores cerebrais reduciuse actualmente ao 1,8%, segundo os neurocirurxiáns

O índice de mortes alcanzaba fai só tres décadas unha porcentaxe do 30%
Por EROSKI Consumer 18 de Xuño de 2005

A mortalidade ligada á cirurxía de tumores cerebrais era dun 30% hai 30 anos, mentres agora atópase aproximadamente no 1,8% grazas aos avances que se están desenvolvendo no tratamento de gliomas (tumores cerebrais). Todos eses progresos foron analizados esta semana por expertos nunha reunión organizada por MD Anderson no Centro Nacional de Investigacións Oncolóxicas (CNIO). O encontro baseouse en dous temas principais: o desenvolvemento da neurocirugía e os avances nas terapias relacionadas con ela.

O xefe de Neurocirugía do Hospital MD Anderson de Houston, Raymond Sawaya, manifestou que mentres hai anos “dicíase que todos os tumores malignos eran mortais”, actualmente “hai moitos pacientes que logran sobrevivir a longo prazo”. En concreto, entre o 10% e o 15% dos intervidos con tumores malignos conseguen superar agora o oito anos de vida.

Pero nos tumores benignos as porcentaxes son aínda moito mellores. Sawaya puxo o exemplo dos afectados por astrocitoma pilocítico xuvenil (unha variedade do glioma no nervio óptico). “Se conseguimos quitar o tumor enteiro viven case todos os pacientes, mentres que se non se pode, ao redor dun 40%”, asegurou. Estes bos datos débense a factores como a posibilidade de intervir en sitios onde ata hai pouco non se podía ou grazas á neuroanestesia (só se dorme a parte do cerebro que se vai a intervir), porque “realizar a mellor cirurxía posible segue sendo fundamental hoxe en día”, afirmou o doutor Sawaya.

A mellor cirurxía posible

En canto ás terapias postoperatorias, a farmacogenómica -estudo xenético de pacientes para facer tratamentos individualizados- é a gran esperanza. Está a estudarse que fármacos pódense usar e cales non en función da xenética dos pacientes, no que se chaman “dianas terapéuticas” (indicadores xenéticos que temos cada un). “Antes tratabamos a todos por igual e agora hai que individualizar, porque cada tumor en cada persoa é diferente”, dixo Sawaya. Tamén se espera moito do uso combinado de quimioterapia e radioterapia, xa que os estudos mostran unha mellora substancial unindo ambas.

Un dos temas que máis preocupan aos expertos é que hoxe se detectan máis tumores cerebrais que hai uns anos -o seu número aumentou a oito casos por cada cen mil habitantes-, aínda que se dubida se o seu número está a aumentar ou se se debe a que se detectan mellor. En calquera caso, os avances son esperanzadores a pesar de que, como di o doutor Sawaya, “queda moito camiño por percorrer”.