Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Prevención

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A partir de que momento falamos de diabetes?

Silenciosa, moi estendida e pouco coñecida: así é a diabetes tipo 2, a diabetes que hoxe en día afecta a máis persoas

Img cuando hablamos diabetes listgImaxe: donscarpoA diabetes é una patoloxía da que todo o mundo ouviu falar, pero que non se coñece en profundidade, a pesar de que a padezan case seis millóns de persoas en España. Froito dese descoñecemento, é habitual escoitar expresións como “teño un pouco de azucre“. Pero que quere dicir “ter un pouco de azucre”? Pódese ter “un pouco” de diabetes? Neste artigo contaremos a partir de que momento e en función de que probas diagnostícase a diabetes tipo 2, que afecta a un maior número de pacientes. Ademais, exlicaremos algúns termos habituais no ámbito sanitario que poden causar confusión cando se escoitan por primeira vez, como glicosa en xaxún, hemoglobina glicosilada ou prediabetes.

Expresións como “teño un pouco de azucre” son desafortunadas, xa que a diabetes é una enfermidade crónica que se ten ou non se ten, e que se debe tomar moi en serio. No entanto, é normal que xurdan algunhas dúbidas cando falamos sobre diabetes, porque é una enfermidade complexa e cuxo proceso de desenvolvemento e diagnóstico pode variar entre os distintos casos.

Diabetes: atención aos síntomas

A Federación Española de Diabetes (FEDE) traballa con intensidade paira concienciar sobre a necesidade de que a diabetes tipo 2 sexa diagnosticada de forma precoz, e así abordar a patoloxía nas primeiras fases do seu desenvolvemento. Trátase dun gran reto, xa que se calcula que algo menos da metade das persoas con diabetes en España, ao redor de 2,5 millóns de persoas, descoñecen que a padecen.

Por esa razón, é importante prestar atención a unha serie de síntomas que poden alertar sobre o desenvolvemento da patoloxía:

  • Incremento da sede e o apetito.
  • Problemas de vista.
  • Perda de peso.
  • Hormigueo ou picores en pés e mans.

No entanto, en moitos outros casos, trátase dunha enfermidade silente e que non mostra síntomas visibles até fases avanzadas do seu desenvolvemento, nas que se empezan a experimentar outro tipo de complicacións, como as que afectan o corazón e a vista. Por iso é importante que, de maneira preventiva, realícense controis médicos, que poden axudar a diagnosticar a existencia de diabetes ou a súa fase previa, coñecida como prediabetes.

Como se miden os niveis de glicosa en sangue

Existen varios métodos paira avaliar os niveis de glicosa en sangue. Algúns dan indicacións máis certeiras que outros e é habitual que se valoren certos parámetros antes de confirmar o diagnóstico:

  • Glucemia en xaxún: análise de sangue que se debe realizar antes do almorzo e que determina a posible existencia de diabetes cando o nivel de glicosa en sangue é igual ou superior a 126 mg/dl.
  • Hemoglobina glicosilada (HbA1c): a diferenza da proba anterior, neste caso avalíase a media de glicosa en sangue nos últimos tres meses, diagnosticándose diabetes cando o valor é igual ou superior a 6,5 %.
  • Glicosa oral: paira coñecer a curva de glucemia ao longo de varias horas, avalíase a tolerancia á glicosa fornecendo una disolución de glicosa en auga e medindo a glucemia dúas horas despois. O diagnóstico de diabetes leva a cabo cando o resultado é igual ou superior a 200 mg/dl.
  • Glicosa en sangue: aínda que se trata dunha proba que debe complementarse con algunha das anteriores, unha análise de sangue en calquera momento do día que indique un nivel de glicosa en sangue igual ou superior a 200 mg/dl tamén pode alertar sobre o desenvolvemento de diabetes.

Como se indica no blog de Patia Diabetes, expertos na prevención da diabetes tipo 2, é recomendable que se sometan a este tipo de probas quen teñan sobrepeso e un estilo de vida sedentario; teñan algún familiar con diabetes; padezan diabetes gestacional durante un embarazo; ou que xa sexan diagnosticados de prediabetes nalgunha outra ocasión.

Dixéronme que teño prediabetes, que quere dicir?

A prediabetes é una fase previa á diabetes tipo 2 onde xa existe certo trastorno de tolerancia á glicosa, o que fai que os niveis de glicosa en sangue sexan superiores ao normal, pero non o suficiente paira diagnosticar a patoloxía. Esta situación dáse cando, tras realizar una ou varias das probas anteriores, os valores atópanse nos seguintes rangos:

  • Glucemia en xaxún: 100 – 125 mg/dl.
  • Hemoglobina glicosilada (HbA1c): 5,7 % – 6,4 %.
  • Glicosa oral: 140 – 199 mg/dl dúas horas despois de inxerir a disolución de glicosa.
  • Índice de Quantose RI (resistencia á insulina): igual ou superior a 63.

Do mesmo xeito que é importante coñecer o diagnóstico de diabetes, tamén o é no caso de prediabetes, porque tomar medidas a tempo pode facer que se deteña ou, polo menos, atrase o seu desenvolvemento. Xa que hai certos factores de risco sobre os que non se pode actuar, como a idade ou a xenética, é necesario pór o foco sobre o estilo de vida. Un estilo de vida saudable débese basear nunha alimentación equilibrada e variada e a práctica regular de exercicio físico. A isto, algúns expertos engaden outra serie de pautas, como manter un peso adecuado, evitar a tensión ou lograr una boa calidade do soño.

Diagnosticáronme diabetes, que fago?

Tras o diagnóstico de diabetes, os pacientes teñen por diante un longo camiño paira coñecer a patoloxía e aprender a controlala. O primeiro paso ten que ver con ser conscientes do que supón esta doenza. De nada serve enmascarala con frases como “teño un pouco de azucre”, posto que non son adecuadas, e restarlle importancia á diabetes non axuda a combater esta patoloxía crónica.

Una vez dado este paso, chega o momento de empezar a formarse e informarse, paira coñecer os detalles que rodean a diabetes e o seu tratamento. E, por último, pero non por iso menos importante, débese manter una comunicación fluída e próxima cos profesionais sanitarios, que prescribirán o tratamento máis adecuado paira cada caso e que pode incluír, en función do nivel de desenvolvemento da diabetes: control da alimentación e o exercicio, antidiabéticos orais e, en última instancia, subministración de insulina.

Sobre todo, desde FEDE ínstase a non temer a diabetes, senón a coñecer a patoloxía e previla informándose respecto diso a través de fontes e materiais fiables, como a guía ‘Teño diabetes tipo 2, que podo facer?’, e consultando co seu médico de referencia en caso de dúbidas sobre o diagnóstico e tratamento.

Etiquetas:

azucre diabetes

RSS. Sigue informado

Federación de diabéticos españoles

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións