Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

A pinga: a artrite máis dolorosa

No desenvolvemento da pinga inflúen os hábitos alimentarios, a xenética e distintas enfermidades
Por Montse Arboix 16 de Xullo de 2014
Img dedo gota hd
Imagen: Michael Behrens

A pinga é unha enfermidade metabólica onde se acumulan niveis elevados de acedo úrico no sangue, que fai que se depositen cristais de sales de urato sobre todo nas articulacións, tecidos circundantes e riles. A pesar de que a súa prevalencia aumenta coa idade, que é fácil de diagnosticar e que é unha das poucas enfermidades reumáticas que se curan, está infratratada. Este artigo describe que é a pinga e cales son os motivos do seu pouco diagnóstico e tratamento. Ademais, achéganse algunhas recomendacións dietéticas.

A pinga é unha enfermidade reumática que afecta a adultos, e a súa prevalencia aumenta coa idade. Estímase que en España o padece o 3,3% da poboación. O principal factor de risco é a hiperuricemia, é dicir, unha concentración elevada de aumento de acedo úrico en sangue. Segundo datos da Sociedade Española de Reumatoloxía (SER), preto do 10% das persoas con hiperuricemia desenvolve pinga e entre un 80% e 90% de quen sofren a enfermidade teñen hiperuricemia.

Os primeiros sinais da enfermidade “son episodios de inflamación dunha única articulación acompañado de intensa dor e aumento de calor local, que adoita instaurarse de forma rápida sobre todo no dedo do pé, os nocellos, o empeine ou os xeonllos”, describe a Dra. Diana Peiteado, reumatóloga do Hospital Universitario A Paz (Madrid). Ante estes síntomas, a especialista recomenda acudir ao médico para iniciar un tratamento que alivie os síntomas iniciais e solicitar as probas necesarias para confirmar o diagnóstico, como unha sinxela extracción do líquido da articulación onde se poden atopar os cristais de ácido úrico.

A pinga: que predispone á enfermidade

A pinga, a pesar de ter tan mala fama pola intensa dor que provoca, ten tratamento que axuda a mellorar os síntomas
Ademais, á pinga ou enfermidade gotosa, que é unha forma , a realidade é que poucos pacientes o están. E cal é a razón para que estea tan pouco diagnosticada? Para a Dra. Peiteado, “os síntomas desta enfermidade poden confundirse con outras artrites, artroses ou, mesmo, con traumatismos. Ademais, en ocasións, a presentación é atípica. Hai que lembrar que para conseguir o diagnóstico definitivo é necesaria a demostración de cristais de acedo úrico no líquido articular, que ás veces tarda en realizarse”.

Da mesma maneira, estímase que só reciben tratamento entre o 50% e o 33,33% de quen o necesitan e, en moitas ocasións, tampouco nas pautas adecuadas, senón en doses menores ás que precisan. “Téndese a considerar a pinga como unha enfermidade que require tratamento unicamente nos episodios de dor, e non como un problema crónico. Falta información aos pacientes e, mesmo, aos profesionais da necesidade dun tratamento específico que reduza o ácido úrico en sangue, así como cambiar determinados hábitos de vida. Sobre todo non hai conciencia de que estas medidas deben manterse por períodos moi prolongados para conseguir a remisión da enfermidade”, aclara a especialista.

Alimentación con pinga

A pesar de que non hai un consenso de que dieta é a máis efectiva, distintas sociedades médicas recollen unha serie de recomendacións para as persoas que sofren pinga:

  • O leite, o iogur e os produtos lácteos baixos en graxas reducen o risco de pinga.
  • Algúns estudos demostraron que beber café e o consumo de proteínas de orixe vexetal (legumes e froitos secos) ten un efecto protector.
  • Evitar consumir máis de dúas veces á semana carnes vermellas, vísceras e marisco e peixe. De maneira ocasional pódese optar por embutido.
  • Non tomar bebidas alcohólicas, sobre todo, a cervexa, aínda que sexa sen alcol, xa que contén guanosina (purina vexetal).
  • Prescindir das bebidas e refrescos azucarados e con fructosa.
  • Beber máis de dous litros de auga aodía .
  • Evitar o xaxún prolongado, posto que aumenta a hiperuricemia catabólica.
  • Seguir unha dieta que permita manter un peso adecuado.