Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A pinga: a artrite máis dolorosa

No desenvolvemento da pinga inflúen os hábitos alimentarios, a xenética e distintas enfermidades

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 16deXullode2014

A pinga é unha enfermidade metabólica onde se acumulan niveis elevados de acedo úrico no sangue, que fai que se depositen cristais de sales de urato sobre todo nas articulacións, tecidos circundantes e riles. A pesar de que a súa prevalencia aumenta coa idade, que é fácil de diagnosticar e que é unha das poucas enfermidades reumáticas que se curan, está infratratada. Este artigo describe que é a pinga e cales son os motivos do seu pouco diagnóstico e tratamento. Ademais, achéganse algunhas recomendacións dietéticas.

Img dedo gota art
Imaxe: Michael Behrens

A pinga é unha enfermidade reumática que afecta a adultos, e a súa prevalencia aumenta coa idade. Estímase que en España o padece o 3,3% da poboación. O principal factor de risco é a hiperuricemia, é dicir, unha concentración elevada de aumento de acedo úrico en sangue. Segundo datos da Sociedade Española de Reumatoloxía (SER), preto do 10% das persoas con hiperuricemia desenvolve pinga e entre un 80% e 90% de quen sofren a enfermidade teñen hiperuricemia.

Os primeiros sinais da enfermidade “son episodios de inflamación dunha única articulación acompañado de intensa dor e aumento de calor local, que adoita instaurarse de forma rápida sobre todo no dedo do pé, os nocellos, o empeine ou os xeonllos”, describe a Dra. Diana Peiteado, reumatóloga do Hospital Universitario A Paz (Madrid). Ante estes síntomas, a especialista recomenda acudir ao médico para iniciar un tratamento que alivie os síntomas iniciais e solicitar as probas necesarias para confirmar o diagnóstico, como unha sinxela extracción do líquido da articulación onde se poden atopar os cristais de ácido úrico.

A pinga: que predispone á enfermidade

A pinga, a pesar de ter tan mala fama pola intensa dor que provoca, ten tratamento que axuda a mellorar os síntomas
Ademais, á pinga ou enfermidade gotosa, que é unha forma de artrite, relacionoulla, tradicionalmente, coa inxesta de alcol (cervexa e licores), con dietas ricas en purinas, sobre todo de orixe animal (vísceras como o fígado ou o ril), con enfermidades como insuficiencia renal ou con determinados fármacos, como os diuréticos que se usan para a hipertensión arterial, a aspirina a doses baixas, a ciclosporina A (para pacientes trasplantados), a pirazinamida (que se emprega no tratamento da tuberculose) e a hormona paratiroidea recombinante (para o tratamento da osteoporose). No entanto, segundo concluíuse no recentemente 40º Congreso Nacional da Sociedade Española de Reumatoloxía, tamén hai unha predisposición xenética que explica a agregación familiar da enfermidade.

A pinga provoca inflamación en forma de artrite aguda. En poucas horas, unha articulación pode pasar de non manifestar síntomas a, de golpe, presentar inflamación, a pel arroibada e brillante, tan sensible ao tacto que mesmo ao mínimo rozamento das sabas é moi doloroso. Todo iso dificulta, ademais, o movemento. A este cadro de aparición repentina denomínaselle ataque de pinga. As zonas máis propensas a sufrir estes ataques son a base do dedo gordo do pé (denominado tamén ataque de podagra), empeine, nocello, xeonllo, boneca ou algunha articulación dos dedos da man. Con todo, a inflamación non sempre é tan severa e a dor é máis tolerable.

Pinga: diagnóstico fácil, tratamento efectivo

A pinga, a pesar de ter tan mala fama pola intensa dor que provoca, ten tratamento, que axuda a mellorar os síntomas e a calidade de vida dos pacientes. No marco do congreso desta sociedade médica, fixéronse públicas investigacións recentes que sinalan que o tratamento achega mellor resultado, se se inicia a doses baixas e increméntase aos poucos, ata alcanzar os niveis desexados. Da mesma maneira, os especialistas están convencidos, e os estudos aválano, de que se ao paciente facilítaselle a información adecuada, conséguese unha maior conciencia da enfermidade, unha mellor adherencia ao tratamento e unha mellora nos hábitos de vida.

Pero, aínda que é unha enfermidade fácil de diagnosticar , a realidade é que poucos pacientes o están. E cal é a razón para que estea tan pouco diagnosticada? Para a Dra. Peiteado, “os síntomas desta enfermidade poden confundirse con outras artrites, artroses ou, mesmo, con traumatismos. Ademais, en ocasións, a presentación é atípica. Hai que lembrar que para conseguir o diagnóstico definitivo é necesaria a demostración de cristais de acedo úrico no líquido articular, que ás veces tarda en realizarse”.

Da mesma maneira, estímase que só reciben tratamento entre o 50% e o 33,33% de quen o necesitan e, en moitas ocasións, tampouco nas pautas adecuadas, senón en doses menores ás que precisan. “Téndese a considerar a pinga como unha enfermidade que require tratamento unicamente nos episodios de dor, e non como un problema crónico. Falta información aos pacientes e, mesmo, aos profesionais da necesidade dun tratamento específico que reduza o ácido úrico en sangue, así como cambiar determinados hábitos de vida. Sobre todo non hai conciencia de que estas medidas deben manterse por períodos moi prolongados para conseguir a remisión da enfermidade”, aclara a especialista.

Alimentación con pinga

A pesar de que non hai un consenso de que dieta é a máis efectiva, distintas sociedades médicas recollen unha serie de recomendacións para as persoas que sofren pinga:

  • O leite, o iogur e os produtos lácteos baixos en graxas reducen o risco de pinga.
  • Algúns estudos demostraron que beber café e o consumo de proteínas de orixe vexetal (legumes e froitos secos) ten un efecto protector.
  • Evitar consumir máis de dúas veces á semana carnes vermellas, vísceras e marisco e peixe. De maneira ocasional pódese optar por embutido.
  • Non tomar bebidas alcohólicas, sobre todo, a cervexa, aínda que sexa sen alcol, xa que contén guanosina (purina vexetal).
  • Prescindir das bebidas e refrescos azucarados e con fructosa.
  • Beber máis de dous litros de auga aodía .
  • Evitar o xaxún prolongado, posto que aumenta a hiperuricemia catabólica.
  • Seguir unha dieta que permita manter un peso adecuado.

Etiquetas:

artrite dor gota-gl

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións