Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A polémica sobre os spinners

O fidget spinner é un xoguete que consta dun soporte central con dous ou máis aspas que hai que virar cos dedos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 12deXuñode2017
img_spinner debate hd

Están por todas partes: en comercios, jugueterías e ata en postos ambulantes. Os fidget spinners, ou máis coñecidos só como spinners, son os xoguetes de moda que proliferan entre os máis novos, aínda que tamén entre os que hai uns anos deixaron a etapa infantil. Publicítanse argumentando que son de utilidade para persoas hiperactivas ou tensas. Con todo, non hai ningún estudo que achegue un mínimo de evidencia científica a tales afirmacións. A continuación explícase en que consisten os spinners e o porqué da controversia que os rodea.

Img spinner debate art
Imaxe: fullempty

Un spinner é un xoguete realizado con plástico, aceiro ou outros materiais, formado por un eixo central do que saen dous, tres ou máis brazos, os cales terminan nuns aros con rodamientos. O seu tamaño permite telo na palma da man e o obxectivo é facelo virar cos dedos. A súa inventora é Catherine Hettinger. En 1993 esta enxeñeira química desenvolveuno á mantenta da enfermidade neuromuscular autoinmune que padecía (Miastenia gravis), xa que non lle permitía xogar coa súa filla. Con todo, por cuestións económicas perdeu a patente, polo que a popularidade que alcanzou o dispositivo -é un dos xoguetes máis comercializados en todo o mundo e as súas vendas tradúcense en millóns de dólares- non a beneficiou en nada.

Spinner: un xoguete sen máis

A curta traxectoria do spinner fai que non existan investigacións que analicen que impacto teñen sobre a saúde mental
En moitos países, como EE.UU. ou Reino Unido, este boom veu propiciado polas recomendacións dos fabricantes que o sinalan como unha ferramenta terapéutica excelente para diminuír a tensión, a ansiedade, a depresión, para manterse esperto e, mesmo, para axudar a persoas co trastorno do espectro do autismo (TEA) ou con déficit de atención.

No entanto, moitos especialistas xa advirten de que, pola curta traxectoria do xoguete en cuestión, aínda non houbo tempo para estudar os seus efectos e, a día de hoxe, non hai investigacións serias que analicen que impacto teñen sobre a saúde mental, nin que arroxen ningún tipo de evidencia sobre o desenvolvemento cognitivo dos nenos. Crese que actúa máis ben ao contrario.

O spinner converteuse nun dispositivo máis ao alcance dos estudantes que interfere no ritmo das clases, e que distrae, entorpece a concentración e, en consecuencia, non axuda na aprendizaxe. Por iso, desde distintos ámbitos xa se empezaron a alzar voces na súa contra e nalgúns centros educativos de EE.UU. ata se empezaron a prohibir dentro das aulas.

As promesas dos spinners e a evidencia nesgada

A publicidade dos spinners utiliza información nesgada para promocionalos. Por exemplo, sérvese de estudos que mostran que a actividade física axuda aos pequenos con trastorno por déficit de atención e hiperactividade (TDAH) a concentrarse; con todo, o dispositivo funciona só co movemento dos dedos, así que non sería o mesmo caso. Tampouco se demostrou de forma fidedigna que o uso de xoguetes axude a acougar a angustia e diminuír a tensión, tal e como se lle adxudica.

O pasado mes de maio, a Sociedade Española de Psiquiatría emitiu un comunicado negando os beneficios que se lle presupoñen para nenos con TEA ou con TDAH. Celso Arango, vicepresidente desta sociedade científica, apunta que non hai ningún estudo que avale tales aseveracións e que se trata dun caso -como tantos- de publicidade enganosa. Así mesmo, lembra que os trastornos mentais deben abordarse con tratamentos (psicoterapéuticos, farmacolóxicos ou en función de ensaios clínicos) regulados.

Por todo iso, non cabería considerar a este xoguete como terapéutico. É un enxeño, en principio inocuo, que se puxo de moda, como anos antes fórono o yoyó, os “tazos”, as canicas ou o cubo de Rubik, e querer promocionalo como beneficioso para a saúde é, como pouco, unha artimaña para multiplicar as vendas.

TDHA

O trastorno por déficit de atención con ou sen hiperactividade (TDAH) xorde na etapa infantil e ten como trazos característicos as dificultades de manter a atención e de controlar a impulsividad, ademais do exceso de movemento. A Asociación Americana de Psiquiatría (APA) sitúao dentro dos trastornos mentais (trastornos por déficit de atención e comportamento perturbador).

Hai descritos tres subtipos de TDHA, segundo maniféstese déficit de atención, predomine a impulsividad-hiperactividade ou ambos. No entanto, é importante distinguir o TDAH de comportamentos propios da idade en menores inquietos aos que lles custa manter a atención, teñen atraso mental, sofren situacións de ambiente académico pouco estimulante e comportamento negativista desafiante.

O TDAH é un dos problemas psiquiátricos máis frecuentes en nenos e adolescentes. Non se coñecen as causas do seu desenvolvemento, aínda que se cre que ten unha importante base xenética. O TDAH é un trastorno de diagnóstico complicado, o que provoca que se estime a porcentaxe de afectados entre o 4% e o 17%.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións