Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A síndrome de Wendy

Un trastorno baseado na necesidade de satisfacer ao próximo

Medo ao rexeitamento, ao abandono, desexo de compracer aos demais e sobre todo á propia parella… Estas son algunhas das causas que se atopan tras a chamada ‘Síndrome de Wendy’. Una complexa conduta que a primeira ollada non ten patoloxía algunha e garda una estreita relación co máis coñecido ‘Síndrome de Peter Pan’, descrito polo psicólogo Dan Kiley en 1983 e que fai referencia a todos aqueles homes e/ou mulleres que non queren crecer.

Quen é Wendy?

Wendy é aquela muller ou home que se atopa detrás dun Peter Pan. E é que, como relata o psicólogo clínico Anxo Marín Tejero, “tras un Peter Pan sempre ten que haber una persoa, home ou muller, dependendo do caso, que se encargue de facer todo aquilo que non fai el. Peter Pan non existe si non hai una Wendy que lle aguante”. A pesar diso, o psicólogo Marín Tejero asegura que non se pode falar da Síndrome de Wendy como una patoloxía. “Hai trastornos da personalidade que se poderían asemellar a este síndrome, pero este síndrome como tal non é una patoloxía clínica, o que non quere dicir que co tempo non acabe producindo desaxustes e sufrimento, tanto na persoa que o sofre como en quen lle rodean”.

/imgs/2006/10/wendy1.jpg

A Síndrome de Wendy pódese definir como o conxunto de condutas que realiza una persoa por medo ao rexeitamento, por necesidade de sentirse aceptado e apoiado, e por temor a que ninguén lle queira. En definitiva, por unha necesidade imperiosa de seguridade. “Cando o suxeito actúa como pai ou nai na súa parella ou coa xente máis próxima, liberándolles de responsabilidades, podemos falar de Wendy”, explica a psicóloga Pilar Arocas, quen engade que “estas condutas poden darse tanto dentro do núcleo familiar, nos roles de pai-nai sobreprotectores, como nas relacións interpersoais, con aquelas persoas moi próximas”. A nai que esperta todos os días ao seu fillo para que non chegue tarde a clase, aquela que lle fai os deberes, resúmelle as leccións ou subliña os apuntamentos, a esposa que asume todas as responsabilidades domésticas? é una Wendy no núcleo familiar. O mesmo ocorre na relación de parella si é ela ou el quen toma todas as decisións e asume as responsabilidades, actúa como nai ou pai e como esposa-esposo ou xustifica a informalidad da súa parella ante os demais.

As condutas máis significativas que acompañan una persoa que padece esta síndrome os as seguintes:

  • Sentirse imprescindible
  • Entender que o amor é sacrificio e resignación
  • Evitar custe o que custe que alguén se enfade
  • Tentar continuamente facer feliz á parella
  • Insistir en facer as cousas pola outra persoa
  • Pedir perdón por todo aquilo que non fixo ou que non soubo facer
  • Necesidade imperiosa de coidar do próximo
  • Converterse nun proxenitor ou proxenitora na parella

Os psicólogos aquí consultados aclaran que nalgún determinado momento da vida todas as persoas poden actuar desta forma. Por tanto, “paira falar dunha verdadeira Síndrome de Wendy habería que ter en conta que todas estas accións baséanse nese medo ao abandono e son constantes no tempo”, explica a doutora Arocas.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 3]
  • Ir á páxina seguinte: Orixe do trastorno »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións