Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A tartamudez

Ocasiona moito sufrimento e pode levar ao illamento a quen a padecen

Actividades cotiás como chamar por teléfono, ir de compras ou a acudir a un restaurante poden converterse nun verdadeiro pesadelo paira as persoas que tartamudean, o 2% dos de adultos e o 5% dos nenos no mundo. Isto tradúcese en aproximadamente 800.000 persoas en España. Con todo, o 80% dos casos de tartamudeces crónicas que hoxe sofren miles de adultos poderían haberse evitado de ser tratadas antes dos 6 anos de idade.

Diferentes causas

Non é una enfermidade. Pero si una dificultade que ocasiona moito sufrimento e pode levar ao illamento ás persoas que a padecen. A tartamudez xorde na infancia, polo xeral entre os 2 e os 5 anos, durante o proceso de aprendizaxe do idioma. Preséntase como una interrupción ou falta de fluidez na linguaxe; a persoa sofre trabas involuntarias ao falar, repite sons, sílabas ou palabras, ou ten bloqueos mentres dialoga.

Descoñécese de certo cales son as causas da tartamudez. Recentes estudos suxiren que se produce como consecuencia dunha interrelación entre factores biolóxicos, psicolóxicos e sociais. “Non é un problema exclusivamente fisiológico, xa que os tartamudos non tartamudean sempre coa mesma palabra e, cando falan sós ou cunha mascota, practicamente non tartamudean”, di José Antonio García Higuera, doutor en Psicoloxía e autor do libro Terapia Psicolóxica no Tartamudeo.

O que si é indubidable é a importancia dos compoñentes psicolóxicos na tartamudez. E dentro deles destaca a ansiedade. “Sábese que a ansiedade inflúe de maneira determinante na fala e que cando o tartamudo está nervioso bloquéase moito máis”, sinala García Higuera. “O problema complícase cando o propio tartamudeo convértese en por si en fonte adicional de ansiedade, xa sexa por medo á reacción adversa dos demais, ou porque se ten a sensación de perder o control dos propios actos. Entón éntrase nun círculo vicioso no que se tartamudea porque se está nervioso e estase nervioso porque se tartamudea”, conclúe.

Algunhas pautas educativas pouco correctas tamén poden ser causantes da tartamudez. “Por exemplo obrigarlle ao neno a que preste moita atención sobre os erros que comete ao falar, ou presionalo para que fale sen que se poña nervioso”, sinala Alfonso Salgado Ruiz, profesor asociado do Departamento de Psicoloxía Clínica da Universidade Complutense de Madrid. “Este tipo de actitudes son prexudiciais paira os nenos e si danse outras variables poden favorecer a aparición da tartamudez”, agrega.

Diferentes estudos indican que a estrutura dos tecidos nunha rexión do hemisferio esquerdo do cerebro é significativamente diferente nos tartamudos. “Isto non quere dicir que teñan un cerebro defectuoso”, asegura Salgado Ruiz. “Pero ademais, o problema é que non se sabe se esa diferenza no cerebro é a causa da tartamudez ou una consecuencia”, engade.

Desde hai tempo – explican os expertos- sábese que existe una certa predisposición xenética á tartamudez. Con todo, tamén hai tartamudos que non teñen antecedentes familiares coñecidos deste problema. “É moi frecuente atopar nenos tartamudos cuxos pais, tíos ou avós tiveron o mesmo trastorno”, sinala Salgado Ruiz.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións