Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A vertixe

Una falsa sensación de movemento

A vertixe ou “alucinacións do movemento” maniféstase diferentes formas: falta de estabilidade, perda do equilibrio, náuseas e vómitos. Como diferenciar unha vertixe dun mareo? Os médicos advirten da dificultade paira diagnosticar este mal sen realizar con anterioridade una exploración completa do oído do paciente. Este trastorno do equilibrio pode aparecer tanto en nenos como en adultos e o seu tratamento dependerá da natureza da vertixe: periférico, central e mixto. Una vez detectada a causa do mal pódese tratar a través de medicamentos e doutras prácticas como a cirurxía. No entanto, os especialistas en otorrinolaringología lembran que ademais dos tratamentos puntuais, existen una serie de medidas que o paciente pode desenvolver e que contribúen a que os episodios ou crises de vertixe se mitiguen.

Síntomas e causas

A vertixe, a pesar do que poida parecer, é un síntoma, non una enfermidade en si mesma. Concretamente, é o indicio de que algo non funciona ben no oído interno ou nalgunha das conexións do mesmo co sistema nervioso central do cerebro. En ocasións confúndense vertixe e mareo, con todo, “a vertixe fai referencia a unha alteración do sistema vestibular (aloxado no oído interno e cuxo centro neurológico está no tronco do encéfalo), mentres que o mareo é una alteración do equilibrio que non ten por que estar relacionado coa vertixe Adóitase dicir que sempre que hai vertixe existe sensación de mareo, pero non sempre que temos sensación de mareo existe vertixe”, explica o doutor Nicolás Pérez, director do departamento de Otorrinolaringología da Clínica Universitaria Navarra. E é que como comenta o doutor Andrés Soto, membro da Sociedade Galega de Otorrinolaringología e do Servizo de Otorrinolaringología do Hospital Clínico Santiago de Compostela, “enfermidades moi diferentes e de distinta gravidade poden ter como uno dos seus síntomas a vertixe”. De aí a importancia dun correcto diagnóstico que determine o problema e as súas causas.

“A vertixe aparece cando no oído interno prodúcese un trastorno orgánico ou funcional que fai perder a coordinación no mantemento do equilibrio que debe existir sempre entre os dous oídos”, explican o doutor Pérez e a doutora María Soidade Boleas, da Clínica Universitaria Navarra. O sistema vestibular, encargado de manter o equilibrio, atópase formado por un labirinto posterior, o nervio vestibular e as vías vestibulares centrais. Dependendo de si a zona lesionada é una ou outra, diferéncianse tres tipos de vertixe: os coñecidos como periférico, central e mixto, este último o máis complexo ao tratarse dunha mestura dos dous anteriores.

A vertixe periférica é o máis frecuente, ten lugar cando a alteración está localizada no labirinto (oído interno) e nervio vestibular. Nestes casos, os pacientes notan presión e dor no oído, perden audición e aprecian molestos zumbidos. Os especialistas sinalan que normalmente este tipo vertixe aparece en épocas de primavera e outono e as crises que provocan son breves e illadas. A vertixe central, pola súa banda, prodúcese cando a lesión está localizada no sistema nervioso central e é moi común que os pacientes sufran ao andar, ao colocarse en determinadas posturas, teñan visión dobre, dores de cabeza intensos e crise de maior duración.

As causas que provocan a vertixe son múltiples e de distinta natureza. Entre as máis comúns atópase o desprazamento dos otolitos “partículas microscópicas de carbonato cálcico que se atopan nunha determinada zona do labirinto posterior, oído interno. Cando se desprazan da súa localización habitual, o paciente no momento de levantarse, deitarse ou tombarse de lado sente sensación de vertixe. Isto coñécese como vertixe posicional paroxístico benigno“, explica o doutor Soto. No entanto, infeccións de oído, traumatismos cráneoencefálicos, tumores no nervio vestibular ou enfermidades neurodegenerativas tamén poden ocasionar a súa aparición.

Os síntomas das crises de vertixe, que poden durar desde segundos até horas ou días enteiros, son moi similares en todas as persoas, aínda que a intensidade e percepción pode variar dunhas a outras. Sensación de movemento rotatorio, desprazamento anteroposterior ou lateral, vómitos, náuseas e outros síntomas vexetativos como palidez, sudoración ou palpitaciones, perda de agudeza auditiva, ruídos nos oídos, alteracións da forza ou parálises faciais, son algunhas das máis habituais, segundo onde se localice a lesión.

En calquera caso, como recomendan os doutores Pérez e Boleas o importante é “realizar una historia clínica paira coñecer que padece o paciente e, sobre todo, se os síntomas localízanse no oído ou se trata doutros máis neurológicos, paira o que debe facerse un recoñecemento físico en profundidade”. Concretamente, nos nenos, a pesar de que os episodios adoitan ser esporádicos, é fundamental levar a cabo una exhaustiva exploración auditiva e do equilibrio paira descartar posibles lesións a nivel cerebral. “Pódese facer cunha resonancia nuclear magnética cerebral”, explica o doutor Soto. Ademais, é moi importante coñecer os antecedentes familiares e persoais, posto que a maior parte das lesións que levan a que o paciente acuda ao médico son de carácter ocasional, polo que é difícil atopar signos ou síntomas nunha primeira exploración.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións