Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A vida tras unha ostomía

Habituarse a unha nova imaxe corporal e adquirir certos hábitos de hixiene son os cambios máis comúns que experimentan as persoas osteomizadas

  • Autor: Por

  • Data de publicación: Domingo, 30deNovembrode2008
Img dolor tripa Imaxe: tainara

Debido a determinadas enfermidades, como podería ser un cancro de colon ou de recto, en ocasións é necesario practicar una ostomía. Esta intervención persegue comunicar una víscera co exterior, polo xeral cara á parede abdominal, xa sexa paira eliminar sustancias de refugallo do organismo, ou paira introducir alimentos ou fármacos. Pero, como inflúe todo iso nos afectados?

Despois de una ostomía

/imgs/2008/07/dor-tripa1.jpg

A ostomía é una intervención cirúrxica na que se practica una abertura dunha víscera oca, como o colon ou a vejiga, cara ao exterior, normalmente a través do abdome, para que a persoa poida expulsar as sustancias de refugallo do organismo (feces e os ouriños). Practícanse despois certas intervencións, como a extirpación dun tumor no recto, na que o esfínter anal queda afectado. O estoma é o nome do orificio que queda tras a ostomía.

Ao redor do estoma colócase una bolsa ou dispositivo que recolle os desfeitos do organismo. As ostomías poden realizarse de forma temporal ou definitiva paira sortear una enfermidade e, mesmo, a morte. Isto significa que hai persoas que teñen que aprender a convivir cun estoma durante o resto da súa vida.

A adaptación

As asociacións de afectados axudan á persoa ostomizada a superar o malestar psicolóxico que entraña a ostomía“Prodúcese un cambio na imaxe corporal, afeitos como estamos a facer as nosas necesidades fisiológicas como todo o mundo e, neste sentido, una ostomía, pola razón que sexa, sobre todo de saúde, supón un cambio moi importante”, segundo José Luís Ruiz, presidente da Asociación de Ostomizados de Guipúzcoa (ASOGUI).

A persoa ostomizada debe superar o malestar psicolóxico que entraña a ostomía e adaptarse á nova situación leva o seu tempo, que non está influído polo feito de ser home, muller, nova ou maior, senón que depende de cada persoa. Pero co tempo, “a maioría adáptase”, afirma Ruiz. E paira aqueles a os que lles resulta máis difícil, cada vez existe un maior número de asociacións dispostas a prestarlles o seu apoio. ASOGUI é una delas, pero hainas en Bilbao, Vitoria, Navarra, Barcelona, Valencia, Andalucía, Cantabria, Pontevedra, Madrid e Zaragoza, entre outros lugares de España.

Por outra banda, desde hai case un ano e medio, estas asociacións uníronse e constituíron a Federación Española de Asociacións de Ostomizados (FEDAO). Estas brindan apoio moral e psicolóxico aos afectados de maneira que non sentan sós, sobre todo cando regresan a casa, e evitar que se lles caia o mundo encima. Paira iso, ofrécense charlas con enfermeiras estomaterapeutas sobre os coidados do estoma, con cirurxiáns, que explican como se practica a ostomía e as súas razóns, así como cos delegados comerciais dos dispositivos colectores, quen informan dos novos modelos dispoñibles.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións