Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Adictos ás series de televisión?

Algunhas persoas consomen dun modo tan abusivo as series de televisión que o fenómeno, chamado binge-watching, compárase cun comportamento adictivo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 15deAbrilde2016
img_adiccion series tv hd

Ver unha tempada da serie de moda de vez, coa sensación de querer gozar doutro capítulo máis e, así encadear un tras outro, ata pasar horas e horas diante do televisor sen poder parar e, ao terminar, unha sensación sen carga. Aínda que algúns consideran esta conduta, denominada tamén “binge-watching“, unha adicción, non existe evidencia científica que sosteña tal afirmación. A continuación, da man dun experto, arróxase un pouco de luz sobre este comportamento. Tamén se describe que é unha adición e que trazos da personalidade predisponen a comportamentos abusivos.

 

Img adiccion series tv art
Imaxe: mindof

Ver tempadas enteiras da serie favorita sen pausa pódese converter nun costume habitual ou obsesivo que xere, mesmo, sentimentos de culpabilidade ou sensación sen carga ao terminar. Algunhas informacións que circulan pola Rede consideran que esta práctica está relacionada con algún problema de comportamento ou trastorno. Pero, tanto como para considerala unha adicción?

O binge-watching non é unha adicción

Ver de maneira excesiva series de televisión non deixa de ser un problema de abuso ou mal uso, pero non unha adicción

O profesor Xullo Bobes, investigador principal do CIBERSAM (Centro de Investigación Biomédica en Rede de Saúde Mental) no grupo da Universidade de Oviedo e vicepresidente da Sociedade Española de Psiquiatría (SEP), é tallante: tanto a Organización Mundial da Saúde na “súa Clasificación dos trastornos mentais e do comportamento” (CIE-10), como desde a Asociación Americana de Psiquiatría na última revisión do ‘Manual diagnóstico e estatístico dos trastornos mentais’ (DSM-V), non consideran este comportamento como trastorno nin tampouco o aceptan como unha adicción. “Non existe evidencia científica que permita soster que determinados comportamentos levados a cabo de maneira abusiva por algunhas persoas -sexan compras, sexo, traballo, exercicio físico ou ver series de televisión- como un trastorno adictivo”, especifica este experto.

En Internet circula información -en foros, blogues ou portais sen acreditación- sobre distintos comportamentos ou condutas que con rapidez alguén lles colga a etiqueta de trastorno “” ou “adicción”, pero que, en realidade, non son tal. “Na Rede, hai moito ruído e poucas noces”, puntualiza o profesor Bobes. “As sociedades científicas rigorosas, como o SEP, apóianse na ciencia para determinar, tras estudos sistemáticos dun determinado problema, se se considera ou non un trastorno, como sería unha adicción”, engade.

Isto non quere dicir que non sexan moitas as persoas grandes consumidoras de series de televisión pero, que estas mesmas, posiblemente pasados uns días, consumirían outras cousas. “O quid da cuestión está en que estas persoas non perden graos de liberdade, como sucedería nunha adicción, só perden tempo“, apunta o doutor Bobes.

A adicción: un trastorno mental

Algúns trazos da personalidade poden facer que un sexa máis vulnerable a determinadas condutas
Segundo a Organización Mundial da Saúde (OMS), existe unha gran variedade de trastornos mentais (ao redor de 400), todos con manifestacións distintas. Son unha combinación de alteracións do pensamento, a percepción, as emocións, a conduta e as relacións cos demais. Entre estes atópanse os trastornos afectivos, de ansiedade , as discapacidades intelectuais, os trastornos psicóticos, as demencias e os trastornos mentais e de comportamento debidos ao consumo de psicotrópicos (como alcol, tabaco, cannabis, opioides, sedantes, etc.), entre outros.

As denominadas “adiccións comportamentales, non tóxicas ou non químicas” non son adiccións como tal, senón problemas de abuso ou mal uso, como sinala o DSM-V da Asociación Americana de Psiquiatría. Así pois, ver de maneira desmedida series de televisión non deixa de ser un problema de abuso ou mal uso, pero non unha adicción.

 

Comportamentos e trazos de personalidade

Hai algunhas persoas que teñen máis risco ou maior facilidade para quedar enganchado a determinadas condutas. Algúns trazos da personalidade ou estados emocionais concretos poden facer que un sexa máis vulnerable a calquera deles.Tender á impulsividad, unha baixa tolerancia á frustración, dificultade para enfrontarse aos problemas e atopar unha solución, problemas para relacionarse cos demais, dependencia emocional ou sufrir unha baixa autoestima son algúns trazos que aumentan a probabilidade de ser unha persoa que consuma de maneira excesiva series de televisión, que se obsesione con facer deporte ou con seguir unha dieta sa ou se dea ás compras sen freo.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións