Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Alerxia aos ácaros

Nos países desenvolvidos a hixiene contribúe a que o sistema inmunológico fágase perezoso e a producir anticorpos que propician a alerxia

Un de cada cinco españois -preto de 8 millóns de persoas- padece algún tipo de alerxia, segundo un estudo da sociedade Española de Alergología e Inmunología Clínica. Tras o pole, son os ácaros do po os alergenos máis frecuentes. A alerxia pode aparecer en calquera momento da vida, pero a máxima incidencia prodúcese durante a infancia e a mocidade. Os pais e nais de nenos alérxicos aos ácaros deben tomar certas medidas de precaución, pois tanto na infancia como na adolescencia esta enfermidade pode deteriorar a calidade de vida de forma considerable.

Antecedentes familiares

As persoas máis propensas a sufrir alerxia aos ácaros son as que teñen antecedentes de familiares alérxicos. “Paira padecer a alerxia necesítase una predisposición hereditaria que se suma á exposición ambiental”, sinala o especialista Pedro Ojeda, vogal da Sociedade de Alergología e Inmunología Clínica de Madrid-Castela A Mancha. Polo xeral, a alerxia desenvólvese na infancia aínda que tamén pode aparecer na idade adulta. Iso dependerá da carga xenética que se teña. Con todo, algunhas persoas poden herdar a predisposición alérxica e non desenvolvela. “Por que unhas persoas padecen a alerxia e outras non? Iso non se sabe. Descoñécese o momento no que se abre a porta”, indica o doutor Manuel Fenda Paris, Xefe da Sección de Alergología do complexo hospitalario Xeral-Calde de Lugo.

O normal é que a alerxia aos ácaros maniféstese durante o primeiros cinco anos de vida. Os síntomas adoitan ser estornudos, picor no nariz, hidrorrea (agüilla no nariz), ruído no peito e disnea (asfixia), afirma o médico Juan Jesús García González, Xefe de Sección do Servizo de Alergología do hospital Carlos Haia de Málaga. O primeiro que hai que facer nestes casos, sinala García González, é descartar que se trate dun simple catarro. Ten que detectarse cunha certa temporalidade, debe ser cíclico. Si os síntomas non melloran convén ir ao alergólogo.

Cando se produce asma bronquial como consecuencia da exposición aos ácaros, convén seguir tres pasos fundamentais, segundo explica o doutor Javier Subiza, coordinador do Comité de Aerobiología da Sociedade Española de Alergología e Inmunología Clínica (Seaic). O primeiro e máis importante é a educación, tanto do paciente afectado como dos seus pais, no caso dos nenos. Quen coida do pequeno debe saber que factores producen a alerxia, que outros a agravan e o que ten que facer no caso de que o problema agudícese. Nas clínicas especializadas impártense cursos paira pais e nais de nenos con problemas de alerxia. O segundo paso consiste en evitar a exposición ambiental ao alergeno, e o terceiro é o denominado “chanzo farmacolóxico” ou toma de medicamentos.

Por que nos países occidentais hai máis incidencia de alerxias? Segundo o especialista Subiza, cada vez cobra máis forza a hipótese do exceso de hixiene. Nos países desenvolvidos, explica este especialista, os nenos nacen en quirófanos e reciben una alimentación esterilizada que ao cabo fai que o sistema inmunológico estea “parado” e que non teña demasiada necesidade de producir anticorpos. Así, chegouse a dicir que as probabilidades de ter alerxia aos ácaros é menor naquelas persoas que sufran enfermidades infantís como o sarampión ou a hepatite A. Como nos países desenvolvidos esas enfermidades están practicamente erradicadas, os investigadores descubriron que o sistema inmunológico está “perezoso” e que produce outros anticorpos que propician a alerxia.

Tanto no caso dos ácaros como no doutro tipo de alergenos (por exemplo o pole), hai distintos graos de alerxia. Nalgúns nenos pódese producir una alerxia leve e noutros casos una moi grave. Pero para que un neno sufra un tipo de asma que se considere grave non só debe estar sensibilizado aos ácaros, senón que tamén debe presentar una exposición moi elevada a estes. Así, por exemplo, un pequeno con alerxia aos ácaros pode non ter demasiados problemas se se atopa nos Alpes, pero teraos si vive nas Illas Canarias, onde a presenza destes insectos é maior.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións