Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Alopecia feminina

A caída do cabelo afecta a tres de cada dez mulleres, un trastorno que ten a súa orixe tanto en factores hormonais e xenéticos como en situacións vinculadas á tensión

Case o 30% das mulleres sofre alopecia, una caída excesiva de cabelo provocada no 95% dos casos por factores hormonais e xenéticos, pero que tamén pode orixinar a tensión e o vertixinoso ritmo de vida actual. As súas consecuencias van máis aló da estética, xa que a perda de cabelo pode carrexar graves problemas psicolóxicos nas afectadas. Estas situacións teñen remedio cun tratamento médico adecuado ou, en casos severos, mediante unha operación de transplante de cabelo.

Un trastorno hormonal

O termo alopecia foi acuñado polo dermatólogo francés Sabouraud (1864-1938) e deriva do grego alopex (raposa) pola característica deste animal, que muda o seu pelo dúas veces ao ano. Defínese como a “perda ou caída de pelo de calquera tipo e orixe” e non se trata dun fenómeno novo no ámbito feminino, xa que sempre houbo mulleres que sufrían e disimulaban con maior ou menor acerto o seu calvicie. A novidade estriba en que na actualidade o número de mulleres que sofre alopecia é cada vez maior, e que o trastorno vai en aumento. A caída de cabelo afecta xa ao 28-30% da poboación feminina, cifra que se incrementa entre as mulleres traballadoras e as que padecen tensións. O fenómeno non só aumenta de maneira progresiva en España, senón en toda Europa, como asegura o doutor Romeu Neto, dermatólogo con máis de trinta anos de experiencia neste campo e membro do Grupo Español de Tricología.

/imgs/2006/10/mujercalva2.jpg

A cabeza ten unha media de 100.000 pelos que crecen e renóvanse regularmente, dos que diariamente caen entre 50 e 100. Cada pelo permanece sobre a cabeza entre dúas e seis anos, e durante a maioría deste tempo crece continuamente. Cando se fai máis vello, entra nunha etapa de repouso na que permanece sobre a cabeza, pero non crece. Ao final, o pelo cae. Cando o pelo non crece, cae en exceso ou se volve tan fino que non resiste un peiteado diario, existe un problema de alopecia. Pero, cal é a súa orixe? Os expertos afirman que no 95% dos casos de caída de cabelo nas mulleres a causa é androgenética, é dicir, que se trata dun trastorno relacionado cos andrógenos (hormonas masculinas), en cuxo desenvolvemento desempeñan un importante papel tantos factores hormonais como hereditarios. Segundo explica o doutor Romeu, “nestes casos existe un exceso de transformación de testosterona en dihidrotestosterona (DHT), una hormona masculina, dentro do folículo piloso”. A conversión da testosterona a DHT está regulada por un encima, a 5-alpha reductasa, no coiro cabeludo. Un exceso de DHT provoca que o folículo degrádese e creza cada vez máis pequeno. Ademais, cada vez cáense máis pelos e o cabelo vai adelgazando progresivamente até non resistir o máis leve cepillado.

No 95% dos casos de caída de cabelo nas mulleres a causa é androgenéticaEsta perda anormal de cabelo é case sempre a resposta do corpo a un cambio interno. As mulleres adoitan empezar a notar a perda do pelo entre os 40 e os 55 anos, tal e como indica Emma Hermida, especialista capilar de Corporación Capilar Hair Care, en Madrid. Pero non só inflúe a idade, senón que existen situacións ou etapas especiais na vida dunha muller que propician esta perda, como deixar de inxerir anticonceptivos orais ou a etapa de postparto, “xa que o embarazo é o estado ideal hormonal da muller e tras el a falta de estrógenos pode provocar caída de cabelo”, sinala. Así mesmo, pode perderse cabelo de maneira abundante durante a menopausa.

Ter una febre alta, sufrir una intoxicación alimentaria ou haberse sometido a unha operación médica son tamén situacións que favorecen una perda de pelo, que tras estes inconvenientes, con todo, non tarda máis de seis meses en recuperar a súa densidade normal. Se a perda do cabelo é, pola contra, lenta e continuada durante moitos meses ou anos, a razón da calvicie pode atoparse nun problema médico ou un trastorno nutricional, como a anemia ferropénica, os problemas da glándula tiroides, a diabetes ou una deficiencia de calcio. A alopecia feminina pode responder tamén, como indican os expertos do gabinete Psicólogos Sm de Madrid, a problemas de tipo psicolóxico, talles como un exceso de tensión, ansiedade “ou diversas circunstancias polas que estea a atravesar a muller nun determinado momento da súa vida, como un divorcio ou un cambio importante de traballo”.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 3]
  • Ir á páxina seguinte: Tipos de alopecia »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións