Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Alteracións de tiroides e fracturas de cadeira

Os problemas silentes da glándula tiroides en homes están relacionados con problemas óseos na terceira idade

O hipotiroidismo subclínico pode chegar a afectar a case o 10% da poboación feminina e a un home por cada catro mulleres. A afectación retoma importancia despois de que un traballo relacionouna cun aumento da probabilidade de sufrir fracturas de cadeira, pero só na poboación masculina. Aínda que quedan por coñecer os motivos da relación entre a glándula tiroides (produtora de hormonas) e o desgaste óseo, os investigadores reclaman que este tipo de hipotiroidismo silencioso recoñézase como factor de risco de fractura de cadeira.

Os homes de 65 anos con disfunción leve da glándula tiroidea, sobre todo hipotiroidismo subclínico, poderían ter o dobre de risco de sufrir fracturas de cadeira que as persoas sen esta anomalía. Debido a que este tipo de lesións están asociadas de maneira directa cunha taxa destacable de mortalidade, a importancia de controlar as enfermidades relacionadas coa tiroides é esencial. Máis se se ten en conta que unha gran proporción de homes padécenas de forma silente, é dicir, descoñecen que as sofren. Estes novos datos achégaos un estudo recente levado a cabo por investigadores da Universidade de California (EE.UU.), que durante 15 anos analizaron a preto de 3.500 persoas maiores de 65 anos. Os resultados publicáronse na revista ‘Arquives of Internal Medicine’.

Unha cuarta parte das persoas que sofren unha fractura de cadeira falecen ao seis meses seguintes. Outra cuarta parte acaba nunha situación de gran dependencia para o desenvolvemento das actividades básicas da vida diaria. Pero aos científicos que levaron a cabo a investigación chámalles a atención que o risco de fractura de cadeira non aumenta en mulleres con enfermidade tiroidea subclínica, pero si en homes .

A pesar de que se descoñecen os motivos que relacionan tiroides con desgaste óseo, os investigadores reclaman que, tanto o hipotiroidismo como o hipertiroidismo, recoñézanse como factores de risco de fractura de cadeira. No entanto, estudos con animais xa suxeriran que unha glándula tiroides “pouco activa”, clave do hipotiroidismo, afecta á rexeneración ósea e debilita o óso restante.

Unha enfermidade subclínica

O hipotiroidismo subclínico provoca síntomas que a miúdo se atribúen á tensión, cansazo, falta de vitaminas ou exceso de traballo

Moitas persoas padecen problemas de tiroides sen sabelo -unha cifra que aumenta coa idade- e estes son máis destacables ante un hipotiroidismo subclínico. A enfermidade diagnostícase en xeral a través da determinación dos niveis en sangue da hormona estimuladora da tiroides, a tirotropina (TSH).

Cando os niveis desta hormona son altos, indican que a tiroides está activa en exceso (hipertiroidismo). Se pola contra os valores de actividade son baixos, a persoa sofre hipotiroidismo. No entanto, esta disfunción faise evidente cando as anomalías da TSH implican cambios na produción das hormonas tiroideas T3 e T4. Niveis altos ou baixos de TSH non modifican os valores de T3 e T4, cando os pacientes desenvolven hipertiroidismo ou hipotiroidismo moi sutil (subclínico).

Silente con síntomas reconocibles

Ao pasar desapercibido, o hipotiroidismo subclínico carece, en principio, de síntomas. Con todo, persoas diagnosticadas e estudos realizados destacan con frecuencia un abanico de sinais que se atribúen a miúdo, de maneira errónea, a tensión, cansazo, falta de vitaminas ou exceso de traballo. Por ser molestias que padecen a maior parte dos cidadáns nun momento ou outro, en xeral, os afectados non acoden ao médico. Pero as anomalías nos niveis de hormonas tiroideas, aínda que sexan mínimas, afectan as funcións dos órganos. Tamén diversos traballos coinciden en como ocorren: dores musculares, cansazo ou astenia, sequedad de pel, aumento de peso, somnolencia, alopecia e caída do cabelo.

Detectar a enfermidade antes de que pase a ser clínica é vital para non desenvolver outros problemas relacionados cun incremento do colesterol total e dos triglicéridos e, como consecuencia, do risco cardiovascular, ou un aumento de peso involuntario. En estados máis avanzados, sen tratamento, diminúe o sentido do gusto e do olfacto, diagnostícase ronquera, hinchazón de face, mans e pés, lentitude ao falar, engrosamiento da pel e adelgazamento das cellas.

Entre as razóns que xustifican o tratamento farmacolóxico do hipotiroidismo subclínico, en xeral con levotiroxina, figuran o alivio sintomático, a mellora do perfil lipídico e da función cardíaca, os efectos beneficiosos sobre a aterosclerosis prematura e a prevención do desenvolvemento de hipotiroidismo clínico. Con todo, tamén ten inconvenientes nalgúns casos, como a ausencia de beneficio, a necesidade de medicación e revisións médicas durante toda a vida, así como a posibilidade de desenvolver problemas de ósos e do sistema cardiovascular.

A maioría de especialistas consideran que debe iniciarse o tratamento cando os niveis de TSH superan 10-20 mU/L, diagnostícase bocio, sintomatología (dores musculares, cansazo, alopecia…), a anomalía asóciase á presenza de anticorpos antiperoxidasa (que aumenta as probabilidades de evolucionar a hipotiroidismo clínico) e cando se detecta hipercolesterolemia e alteración das fraccións lipídicas.

CAUSAS DO HIPOTIROIDISMO

A American Thyroid Association establece numerosas causas polas que as células da glándula tiroides non funcionan de forma adecuada:

  • Enfermidade autoinmune: fallos no organismo poden provocar que o sistema inmune confunda as células tiroideas e as súas encimas con axentes invasores e atacalas, ademais de provocar que non haxa suficientes células nin encimas para producir a cantidade adecuada de hormona tiroidea.
  • Cirurxía da tiroides: algunhas enfermidades levan a perda total ou parcial da glándula, como nódulos tiroideos ou cancro de tiroides. A perda completa supón o desenvolvemento de hipotiroidismo.
  • Tratamento radioactivo: algúns pacientes con enfermidades graves (cancros de cabeza e pescozo ou bocios nodulares) sométense a tratamentos radioactivos que destrúen a glándula.
  • Enfermidade congénita: algúns bebés nacen sen glándula ou con só unha parte, outros a desenvolven no lugar incorrecto ou nacen cun mal funcionamento das células tiroideas.
  • Tiroiditis: procesos inflamatorios que se localizan na glándula tiroidea provocados, a miúdo, por un ataque autoinmune ou por unha infección viral.

Outras posibles causas son a inxesta dalgúns medicamentos, cantidades inadecuadas de iodo no organismo (a través dos alimentos), danos na hipófisis (glándula que dá ordes á tiroides) e algunhas enfermidades que causan un depósito de sustancias anormais na tiroides (amiloidosis, sarcoidosis ou hemocromatosis).

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións