Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Prevención

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Análise de feces: todo o que debes saber

Os estudos de feces son probas non invasivas que achegan una información moi valiosa sobre o noso estado de saúde. Resultan esenciais na prevención do cancro de colon

Entre as probas máis rutineiras que solicitan os médicos paira coñecer o noso estado de saúde figuran as análises de sangue e as análises de ouriños. Máis estraño é unha análise de saliva, pero moi útil en certas infeccións, como a covid-19. Moi frecuente é tamén a análise de feces. Nas seguintes liñas contámosche cando é necesario facer este tipo de estudo, que enfermidades detecta e como debes prepararche paira recoller a mostra requirida.

Cando é necesario facer unha análise de feces?

A forma, a cor e a consistencia das nosas feces orientan aos profesionais médicos sobre a presenza de patoloxías dixestivas e doutra natureza, como un problema neurológico ou endocrino. Hai que acudir ao doutor, se hai cambios non puntuais na frecuencia coa que se defeca (diarrea ou estreñimiento persistente) e se os excrementos son negros, pastosos, brancos ou teñen sangue vermello.

Paira determinar que pode estar a pasar no noso organismo, nun primeiro momento o facultativo apóiase na escala de Bristol. Pero non é suficiente, xa que con esta táboa non se identifica ningunha patoloxía, senón que axuda a definir si estamos ante un tránsito normal, estreñimiento ou diarrea. Paira profundar e realizar un diagnóstico, pedirá un estudo de feces.

Como nos comenta o doutor Antonio M. Moreno, experto da Fundación Española do Aparello Dixestivo (FEAD), algunhas das situacións máis destacadas nas que se debe facer unha análise de feces son as seguintes:

  • Estreñimiento de recente aparición, con perda de peso e anemia na analítica sanguínea. Un estudo de sangue oculto en feces pódenos orientar sobre si existe una patoloxía colónica.
  • Anemia por déficit de ferro sen orixe aclarada. Pódese solicitar una determinación de sangue oculto en feces por si existisen perdas sanguíneas polo tubo dixestivo.
  • Diarreas agudas cando non melloran a curto prazo, son recorrentes ou se fan crónicas. A análise serve paira descartar unha orixe infecciosa, polo que se poden recoller mostras paira estudo microbiológico de bacterias e parásitos.
  • Pacientes diagnosticados dunha enfermidade inflamatoria intestinal (enfermidade de Crohn e colitis ulcerosa). O estudo de excrementos faise paira o control do seu proceso inflamatorio de base con determinación de parámetros inflamatorios nas feces como é a calprotectina. Tamén se utiliza nos brotes destas enfermidades paira descartar un desencadenamento infeccioso; paira iso faise un estudo microbiológico de bacterias e parásitos.

Ademais, segundo o médico especialista en Aparello Dixestivo do Hospital Universitario Jerez de la Frontera (Cádiz), o estudo de sangue oculto en feces é moi importante na prevención do cancro de colon, polo que leva a cabo nos programas de cribado desta enfermidade en persoas sas sen ningún síntoma dixestivo. Con esta proba “estúdase si existisen restos hemáticos microscópicos nas feces, o que nos indicaría que hai una probabilidade elevada de que existe una lesión neoplásica (tumor), preneoplásica (pólipos) e outras lesións non neoplásicas (hemorroides internas, angiodisplasias, colitis, etc.)”.

Tipos de análises de feces e que enfermidades detectan

Hai múltiples tipos estudos de feces, pero que salguen neles? O experto dixestivo divídeos en catro grandes grupos de test e apunta que enfermidades pódense detectar:

➡️ Test microbiológicos, como o coprocultivo

Estes estudos detectan enfermidades infecciosas tipo enteritis ou colitis infecciosas. Determinan a presenza de bacterias, virus, parásitos e toxinas que as producen.

➡️ Test de detección de sangue en feces (SOH)

Como o seu nome indica, utilízanse paira detectar a presenza de sangue, que ocorre en patoloxías neoplásicas como o cancro de colon, preneoplásicas (pólipos de colon), colitis ou enteritis que producen una inflamación severa como son as de tipo isquémico, inflamatorias (Crohn, colitis ulcerosa) ou algunhas infeccións. Tamén se usan en caso de lesións vasculares como as angiodisplasias.

analisis heces dolor diarrea
Imaxe: Andrea Piacquadio

➡️ Test de detección marcadores inflamatorios

Detectan a presenza de sustancias que se elevan en patoloxías que causan inflamación do intestino. Uno das análises máis usadas é a determinación da calprotectina fecal, que xoga un papel moi importante no control das persoas cunha enfermidade inflamatoria intestinal, xa que axuda a monitorizar a evolución: se se mantén baixa, a enfermidade está controlada, pero si comeza a elevarse, poida que estéase iniciando un brote.

➡️ Test de función dixestiva

Estas análises determinan distintas sustancias que secretan as nosas glándulas dixestivas ou a presenza de distintos nutrientes que non se dixeriron ben. Pódese estudar a elastasa fecal, una encima que secreta o páncreas: se se atopa baixa, pode ser debido a que esta glándula non funciona de maneira correcta, como así pasa no caso das pancreatitis crónicas. Este test tamén determinan a cantidade de graxas que quedan nas feces: si é elevada, indica un problema pancreático.

Preparación paira tomar una mostra de feces

Non todas as análises de feces requiren dunha preparación previa. Segundo a Axencia Sanitaria Costa do Sol (Málaga), no caso de coprocultivo, débense recoller sempre antes da inxesta de antibióticos ou antidiarreicos, e paira o test de parásitos nos excrementos, nos tres días previos ao estudo parasitológico débese seguir una dieta branda exenta de fibra e graxas (sen patacas, verduras, legumes e froitas).

Pero non hai que preocuparse, xa que, como estas probas solicítaas un médico, este profesional encargarase de indicar ao paciente se precisa ou non dunha preparación previa á toma da mostra fecal; é dicir, se debe evitar consumir determinados alimentos ou fármacos ou si, por exemplo, a recollida de feces debe facerse en dúas ou tres evacuacións diferentes. Iso si, no caso das mulleres, haberá que evitar na medida do posible que a toma da mostra de feces coincida durante a menstruación.

Como recoller una mostra de feces

“A moitas persoas dálles reparo manipular as súas feces paira tomar a mostra, pero hai que insistir que estas son determinacións non invasivas que nos achegan una información moi valiosa sobre o estado de saúde”, lembra Antonio M. Moreno. Ademais, é moi sinxelo.

Pero primeiro hai que ter en conta que non son válidas as mostras contaminadas con ouriños nin auga. Tampouco se debe usar papel hixiénico paira recollelas. E por suposto, non serve retirar as feces da cunca do inodoro. Entón, como tomar a mostra de feces en casa?

  • Paira poder tomar a mostra fecal, desde o centro médico entréganse uns colectores de plástico estéril que pode ser distintos segundo o tipo de análise. Polo xeral, é similar ao da análise de ouriños: de boca ancha e con peche hermético.
  • Como detallan desde o servizo sanitario andaluz, débese recoller una cantidade de feces similar ao tamaño dunha noz (entre 1 ou 2 gramos), ou 5-10 ml si son líquidas. É importante que, se hai, tómese naquela zona que teña sangue, moco ou pus. En todo momento, hai que procurar non contaminar a parte exterior do bote —podes usar luvas— nin enchelo demasiado.
  • Paira facer a recollida, axudarémonos dunha culleriña de plástico ou espátula. E si prefírese, pódense depositar primeiro os excrementos nun recipiente limpo tipo orinal, pero sempre sen restos de xabón, deterxente ou desinfectante.
  • Tras recoller a mostra, pecharase o frasco con coidado e haberá que rotularlo co nome e apelido do paciente. Se pasarán máis de dúas horas desde a súa recollida até o seu procesamiento, o recipiente coas feces deberá deixarse no frigorífico a 4 ºC e entregarse antes de 24 horas.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións