Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Anorexia masculina

O pánico a engordar, no xénero masculino, inclina máis cara ao exercicio físico que á dieta restritiva

Os homes tamén padecen anorexia, una enfermidade considerada até hai pouco “feminina”. A proporción de afectados non parece aumentar e podería situarse ao redor de dez mulleres por cada home. Nenos e adultos sofren esta desorde, pero a etapa de maior risco segue sendo a adolescencia e a mocidade, período no que cinco de cada cen novos desenvolven trastornos do comportamento alimentario. Os expertos aseguran que mozos e mozas moi perfeccionistas, con altas aspiracións fronte a una baixa autoestima, teñen máis rega de caer na anorexia, unha síndrome grave e complexo.

Relación dez a un

/imgs/2009/09/jovene1.jpgA anorexia nerviosa, patoloxía que se caracteriza por un medo exacerbado a gañar peso e por unha percepción alterada da imaxe corporal que fai que as persoas que a padecen véxanse e sentan gordas aínda que non o estean, afecta os mozos, pero nunha proporción dez veces inferior que ás mozas. Aínda que ambos os sexos comparten algunhas das causas da enfermidade, existen varios aspectos, algúns biolóxicos, que fan que este trastorno do comportamento alimentario (TCA) sexa máis frecuente entre as mulleres. Por iso, durante anos a anorexia foi considerada una enfermidade de “xénero feminino”.

Sobre todo se falamos da adolescencia, os psiquiatras estiman como fiable este cociente de dez a un, apuntado tamén pola APA (American Psiquiatric Asociation): só dez de cada cen anoréxicos son homes. Pero, aumentou ultimamente o número de enfermos homes de anorexia? O doutor Gonzalo Morandé, xefe da Unidade de Trastornos da Alimentación do Hospital do Neno Jesús (HNJS) de Madrid, considera que “o seu número crece moi lentamente, do mesmo xeito que o de mozas con TCA, probablemente en igual proporción”.

O obxectivo número uno perseguido na maioría dos tratamentos é recuperar o peso mínimo normal“Non hai datos que demostren una maior aparición deste trastorno nos homes e si está a producirse, é moi lenta”, corrobora Adrián Cano, psiquiatra pertencente ao Departamento de Psiquiatría e á Unidade de Terapia Familiar da Clínica Universitaria de Navarra.

Un dato, que segundo Morandé verificaron especialistas do HNJS, centro de referencia paira nenos pequenos con dificultades alimentarias e repercusións no seu desenvolvemento, é que entre as anorexias nerviosas da infancia é un pouco maior o número de mozos afectados ao de mozas. Con todo, se nos referimos a ingresos hospitalarios por mor da anorexia, Pastora Rivera, psiconanalista da Asociación ABLA de Anorexia e Bulimia de Sevilla, cre estar en condicións de calcular que o 98% do total son mulleres.

As estatísticas que manexa Adrián Cano aluden á anorexia como a terceira causa de enfermidade entre os mozos en EE.UU. a principios do noventa, despois da asma e a obesidade. Neste país existen 1,2 millóns de mulleres diagnosticadas. Esta desorde alimenticia se cura nun 70% dos casos, un 15% recaen e no outro 15% restante se cronifica. O tempo estimado de curación rolda entre os 70 e 80 meses. O obxectivo número uno perseguido na maioría dos tratamentos é recuperar o peso mínimo normal. Adoitan combinarse tratamentos psicoterapéuticos e farmacolóxicos (antidepresivos, antipsicóticos ou ansiolíticos). A anorexia pode chegar a causar a morte de ao redor dun 5% de quen a padecen. A incidencia en Navarra, por citar un estudo recente do departamento do doutor Cano, é de tres enfermos por cada mil habitantes (0,3%).

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións